✍ मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

ओळख - उचलगिरी करणाऱ्यांची

विवेकपटाईत यांनी
 ·  लेख
लेख
लेखनविषय (Tags)
समाज
लेखनप्रकार (Writing Type)
आस्वाद
मराठी सृष्टीवर ‘तुमच्या मनातल्या लेखकाला जागे करा” हे आव्हान स्वीकारून मी मराठी लेखन करायला सुरुवात केली. आधी ‘मराठीसृष्टी’ किंवा ;मी मराठी’ वर लेख टाकल्या नंतर नंतर आपल्या ब्लॉगवर टाकीत असे. कालांतरानंतर ‘मी मराठी’ वेबसाईट बंद पडली. ‘प्रेम म्हणजे काय’ हा लेख प्रथम मराठी सृष्टीवर (१३.७.२०१०) टाकला होता आणि नंतर आपल्या ब्लॉग वर. ऐसीअक्षरे सुरवात म्हणून मला स्वत:ला आवडलेला हा लेख ऐसी अक्षरे वर ८.१२.२०१३ टाकला. श्री राजेश घासकडवी यांनी मला जाब विचारला आणि माझी दांडीच उडाली. मी कधीही आपल्या लेखांचे प्रिंट घेतले नव्हते. (कार्यालयात इंटरनेटवर बंदी असल्या मुळे). सुदैवाने मराठीसृष्टी सुरु होती. लेख सापडला. मूळ लेखकालाच आपण चोर नाही हे सिद्ध करण्याची पाळी आली. पण मी शहाणा झालो. आता पहिले आपल्या ब्लॉग वर आणि नंतर मिसळपाव आणि ऐसी अक्षरे वर टाकतो. (दोन तीन ठिकाणी लेख टाकल्यामुळे कुणी चोरी करणार नाही असे वाटले). तसा प्रेम म्हणजे काय हा कमीत कमी ७-८ लोकांनी आपल्या नावानी टाकला असेल. यातल्या ४ लोकांनी किमान खेद तरी व्यक्त केला. असो. अंतर्जालावर दुसर्यांचे लेखन आपल्या नावाने काही लोक बेहिचक जसेच्या तसे आपल्या नावाने खपवितात. यातले काही पकडल्या गेल्या वर किमान खेद तरी व्यक्त करतात किंवा पुढे असे करणार नाही याचे आश्वासन तरी देतात. पण काही त्यांना जाब विचारल्यावर त्याचे उत्तर ही देत नाहीत. मूळ लेखकाला कळले आहे तरी बेशर्मीने सारखे तोच कित्ता गिरवीत राहतात. एकच उपाय सर्वांनी आपले लेख एकदा तरी तपासून बघितले पाहिजे. अश्यांची माहिती अंतर्जालावर लिहिणार्यांना कळली पाहिजे. कमीत कमी थोडी लाज वाटून ते असे करणे सोडण्याची शक्यता. शिवाजी राव शिंदे : हे मराठी अड्डावर नियमित लिहित राहतात. बहुतेक पुण्यात राहतात यांनी केलेला पराक्रम १. तपश्चर्येचे फळ (२.६.२०१५) शिवाजी राव शिंदे यांनी २३.६.२०१५ ला आपल्या नावानी 1. http://marathiadda.com/profiles/blogs/2437740:BlogPost:1136352 मराठी बाणा / मोडेन पण वाकणार नाही (१९.३.२०११) 2. शिवाजी राव शिंदे यांनी २४.७.२०११ ला आपल्या नावानी http://marathiadda.com/profiles/blogs/2437740:BlogPost:611726 वसंत पंचमी एक आनंदोत्सव(२५.१.२०१५): 3. शिवाजी राव शिंदे यांनी २६ जनवरी २०१५ला http://marathiadda.com/m/blogpost?id=2437740%3ABlogPost%3A1122770 4. रस्त्यावर वाहन चालविणारे (6.9.2014) शिवाजी राव शिंदे यांनी दुसर्याच दिवशी अर्थात ७.९.२०१४ http://marathiadda.com/profiles/blogs/ 2437740:BlogPost:1097323?xg_source=activity 5. वरुण राजाला साकडं: (१.९.२०१४) शिवाजी राव शिंदे यांनी ३.९.२०१४http://marathiadda.com/profiles/blogs/2437740:BlogPost:1096709 किरण खंडागळे(मराठी कविता आणि बरच काही), हे ठाण्यात राहतात. पुन: एकलव्य : नियतीचा खेळ (१६.६.२०१३) यांनी १०.८.२०१३ http://marathikavee.blogspot.in/2013/08/blog-post_9124.html प्रेम आणि गालावरचे खड्डे (२८.७.२०१३) यांनी http://marathikavee.blogspot.in/2013/08/blog-post_26.html प्रेम म्हणजे काय: (१३.७.२०१०) http://marathikavee.blogspot.in/2013/02/blog-post_6744.html तुझ माझ मराठी (रणजीत मांगे) यांनी तर कमाल केली. १. रामायण कथा सीता: (६.४.२०१५) तुझ माझ मराठी (फेसबुक वर त्याच दिवशी अर्थात ६.४.२०१५) २. कर्मण्येवाधिकारस्ते मा फलेषु कदाचन।: (७.१२.२०१४) तुझ माझ मराठी वर यांनी त्याच दिवशी ७.१२.२०१४ला. ३. म्हातारी ग मैना: (१.२.२०१५) तुझ माझ मराठी वर त्याच दिवशी. ४. बंदुकीची गोळी आणि ती: (२७.१२.२०१४) तुझ माझ मराठी वर त्याच दिवशी ५. झुंज - अंधाराच्या राक्षसांशी(६.१२.२०१४) तुझ माझ मराठी वर त्याच दिवशी ६. बळी (२४.११.२०१४) तुझ माझ मराठी वर त्याच दिवशी आणखीन प्रयत्न करणे सोडून दिले. पुरोगामी विचारांचे एकमत नावाच्या ई-वर्तमान पत्र यांनी नाव न देता प्रेम म्हणजे काय हा लेख ७.१.२०१५ छापला. संदेश पाठविल्यावर उत्तर ही मिळाले नाही. http://www.dainikekmat.com/Yuva-53--151.html#.VZYY21Ipr7E. शिवाय अनिल काळगे (तुझी आठवण), युवराज मोहिते, गोविंद पवार, नितीन ठाकूर (या चौघांनी खेद व्यक्त केला). प्रसाद म्हैसे, आणि अनेक फेसबुक माझा एकटेपणा (योगेश), I miss you इत्यादी. या शिवाय माझे इतर लेख उदा: एखाद दुसर्याने उचलगिरी केलेली आहे. एफ डी आई सुंदरी, भ्रष्टाचार / काचेचे घर, मराठी बाणा / मोडेन पण वाकणार नाही: समलैंगिकता - सृष्टीच्या विनाशाचा मार्ग. पण सध्या त्यांचे नाव देत नाही आहे. कदाचित हा लेख वाचून ते पुढे असे करणार नाही ही अपेक्षा.
16670 वाचन
💬 प्रतिसाद (75)

प्रतिक्रिया

रेवती
Sat, 07/04/2015 - 23:27 नवीन
हो, असला अचरटपणा लोक करतात. मध्यंतरी अत्रुप्त गुर्जींच्या लेखांची चोरी झाली हे त्यांनी सांगिनले होते. त्यांना मनुष्यही समजला व फोन झाला म्हणाले. त्यावेळी माझ्या नवर्‍याने लिहिलेल्या लेखाबद्दल आणि माझी व गणपाची पाकृ चोरली गेल्याची कथा त्यांना सांगितली होती. गंमत तर त्याहून भारी, की हे असे झालेय म्हटल्यावर आमच्या ओळखीचे म्हणणार्‍यांनी आम्हालाच टारगेट केले व ते लेख आम्ही चोरले नसतील कशावरून असाही कांगावा केला. त्यावरून फेसबुकावर निषेध वगैरे केले. सकाळ पेप्राकडे याबाबत तक्रार केल्यास हाती काही लागले नाही. मी व गणपाने मात्र त्या वेबसायटीवर जाऊन आमच्या पाकृ चोरल्याचा निषेध केला होता. आता माजे लेखन हे चोरी करण्याजोगे नसते म्हणून फारशी भीती नाही पण त्या दर्जाचेही कॉपी केले जात असल्यास चोर धन्य आहेत. तुमचे मात्र बरेच लेखन चोरी झाले आहे त्याबद्दल खेद वाटतो.

चित्रगुप्त
Sat, 07/04/2015 - 23:36 नवीन
पटाईत साहेब, तुम्ही निर्धास्तपणे रोज नवीन काहीतरी लिहित रहा हो, ही पोलीस-पाटीलकी करण्यात वेळ घालवू नका, आणि मनस्ताप तर अजिबात करून घेऊ नका. आपली सृजनशीलता आणि तब्येत जपा. जय हो.

विवेकपटाईत
Sun, 07/05/2015 - 09:41 नवीन
चित्रगुप्त साहेब, आजकाल मी टेन्शन घेण सोडून दिले आहे. हा लेख फक्त मिसळपाववर लिहिणार्यांना, काय चालले आहे, हे कळावे म्हणून. बाकी दर ५वा लेख माझा चोरी झालेला आहे.
↩ प्रतिसाद: चित्रगुप्त

माहितगार
Sun, 07/05/2015 - 11:03 नवीन
एक सावधगिरीची सूचना म्हणून, कळत नकळत आपण आरोप करतो तेव्हा गरज पडल्यास (प्रतिपक्षाने आव्हान दिल्यास) साधार सिद्ध करण्याची तयारी सुद्धा असावी लागते. आणि प्रताधिकार उल्लंघन साधार सिद्ध करण्यासाठी काय काळज घ्यावी याची सुद्धा चर्चा कलेली बरी पडेल.

संदीप डांगे
Sun, 07/05/2015 - 12:47 नवीन
जालावरून जालावर केल्या जाणारे चौर्यकर्म सोप्या पद्धतीने पकडले जाऊ शकते. जालावरून प्रिंटमीडीयामधे व प्रिंटमधून जालावर होणारे पकडणे फारफार कठीण आहे. ते नशिब असेल तर उघडकीस येईल. तुर्तास माझ्यामते जालावर प्रकाशनाची वेळ सर्वप्रथम ज्याची आहे त्याचा प्रताधिकार मान्य करायला काय हरकत आहे? दुसरं असं की मधुराताईंनी म्हटल्याप्रमाणे कॉपी-विरोधी स्क्रिप्ट वापरावी. तिसरा महत्त्वाचा मुद्दा माहितगार यांनी सांगितल्या प्रमाणे. एखादी ऑटोनॉमस संस्था किंवा संघटना वा व्यक्ति जी अशा चौर्यकर्माचा पाठपुरावा करून चोराकडून मजबूत नुकसानभरपाई घेईल. त्यातून आपले शुल्क वळते करून घेईल व मूळ लेखकाला त्याचे मानधनही देईल. दोनचार अशा घटना घडल्या की हे प्रकार चटकन बंद होतील असे वाटते. नुसती प्रताधिकार कायद्यांतर्गत नुकसानभरपाईची नोटीस पाठवेल अशी धमकी देऊन तर बघावी. ओळखीच्या वकिलमित्रांनी अशा दोनचार केसेस सहज विरंगुळा म्हणून, मदत म्हणून लढवाव्या. काहीतरी सकारात्मक होईल असे वाटते. हे भुरटे चोर फार पळपुटे असतात. त्यांच्यात खटला निभावून न्यायची हिंमत नसते. बरेचदा आपण काही फार चुकीचे करतोय असे यांना वाटतच नसते. चार मित्रांमधे वाहवा मिळवून कोषात स्वतःचे लाड करून घेणारे हे विकृत असतात. त्यांना जरा सत्याचे दर्शन करवले तर सरळ येतील. बाकी याविषयात ज्यांना खरंच मनस्ताप झालाय त्यांच्या अनुभवाबद्दल मी खात्रीलायक सांगू शकणार नाही. याच प्रकाराच्या धास्तीतून माझ्या सुमारे शंभर कविता मी गेल्या १२-१५ वर्षांपासून अप्रकाशित ठेवल्या आहेत. फक्त ओळखीच्या लोकांना वाचायला देतो. पुढे शक्य झाले तर मोठ्याच प्रमाणावर प्रकाशन करेन. भले मी चार ओळीच खरडत असेल, पण त्या माझ्या अस्तित्वाच्या त्या क्षणाचा पुरावा असतात. ते आपलं अपत्यच असतं. त्यावर कुणी ऐरागैरा सहज आपला हक्क सांगू लागला तर होणारा त्रास शब्दात व्यक्त होऊ शकत नाही.

माहितगार
Sun, 07/05/2015 - 14:31 नवीन
जालावरून जालावर केल्या जाणारे चौर्यकर्म सोप्या पद्धतीने पकडले जाऊ शकते. जालावरून प्रिंटमीडीयामधे व प्रिंटमधून जालावर होणारे पकडणे फारफार कठीण आहे. ते नशिब असेल तर उघडकीस येईल.
उघडकीस येण्यास अंशतः नशीबाची साथ लागत असेल, नाही असे नाही. जालावरून प्रिंटमीडीयामधे व प्रिंटमधून जालावर होणारे हे जालावरून चटकन लक्षात येणार नाही पण पुस्तक (प्रिंट अथवा इलेक्ट्रॉनीक) विकत अथवा वाचनालयातून वाचणारा वाचक आंतरजालाशी जेवढा जोडलेला असेल तेवढेच उचलगिरी ओळखली जाण्याची शक्यता वाढेल. दुसरे जालावरून प्रिंटमीडीयामधे व प्रिंटमधून जालावर होणारे हे लक्षात येण्यास वेळ लागला तरी प्रताधिकार कायद्याचे उल्लंघन करणारी व्यक्ती अधीक प्रताधिकार उल्लंघनाचे अधिक पुरावेही निर्माण करण्याची शक्यता आहे.
तुर्तास माझ्यामते जालावर प्रकाशनाची वेळ सर्वप्रथम ज्याची आहे त्याचा प्रताधिकार मान्य करायला काय हरकत आहे?
वाक्याचा उत्तरार्धात : ".....त्याचा प्रताधिकार असण्याची शक्यता प्रथमदर्शनी गृहीत धरण्यास काय हरकत आहे?" अशा प्रकारचा बदल अधीक सुयोग्य असेल का ते पहावे असे वाटते.
*ब्लॉग वरुन टेक्स्ट कॉपी करता येणार नाहीत अशी स्क्रिप्ट आहे, ज्याचा त्यातल्या त्यात उपयोग होऊ शकतो. हे काम माझेही राहिले आहेच कधीचे, आता करायलाच हवे. पण हे करुनही चोरणारे महाभाग आहेतच. :( ~ मधुरा देशपांडे
...मधुराताईंनी म्हटल्याप्रमाणे कॉपी-विरोधी स्क्रिप्ट वापरावी ~संदीप डांगे
२०१२च्या अमेंडमेंटने कॉपीराइट उल्लंघन होऊ नये म्हणून काही टेक्नॉलॉजीकल पद्धती वापरली असेल आणि कुणी ती ब्रेक केल्यास अधीक शिक्षा देणारे भारतीय प्रताधिकार कायद्यात एक नवे उप कलम घातले आहे ते असे : 65A. (1) Any person who circumvents an effective technological measure applied for the purpose of protecting any of the rights conferred by this Act, with the intention of infringing such rights, shall be punishable with....पुढे वाचा Indian_Copyright_Law
नुसती प्रताधिकार कायद्यांतर्गत नुकसानभरपाईची नोटीस पाठवेल अशी धमकी देऊन तर बघावी.
या बाबत एक महत्वाची गोष्ट लक्षात घ्यायला हवी भारतीय प्रताधिकार कायद्याचे कलम ६० वाचा Indian_Copyright_Law प्रताधिकार कायद्यांतर्गतच्या गोष्टी न्यायालया समोर याव्यात कायदेशीर कारवाईचा उल्लेख चुकीच्या ब्लॅकमेलींगसाठी केला जाऊ नये या बाबतही बर्‍यापैकी कठोर आहे. (माझे व्यक्तीगत मत) एखाद्या कृतीवर प्रताधिकार असेल आणि इतरांकडून उल्लंघन होत असेल तर.. १) कायदेशीर कारवाई करा अथवा न करा पण पुरावे निश्चितपणे गोळाकरून ठेवा नाहीतर प्रताधिकार उल्लंघनकरणाराच पहिला प्रताधिकार माझा म्हणून तुमच्या वर केस टाकेल तर तुम्ही पुराव्यानिशी तयार असलेले बरे. २) पुरावे निटसे गोळा केल्या नंतर प्रताधिकार उल्लंघनाबाबत पर्याय आहेत अ) दुर्लक्ष करणे ( हा पर्याय बरेच जण चर्चांमधून सुचवताना दिसतात, अगदी कायदेशीर कारवाई करावयाची नसली तरीही १ला मुद्दा लक्षात घेतला तर हा सर्वोत्तम पर्याय आहे का या बद्दल साशंक आहे आ) कलाकृतीवर प्रताधिकार आपला आहे हे उल्लंघन करणार्‍यास कळवून पर्याय आ.१) केवळ प्रताधिकार उल्लंघन होत असल्याचे कळवून उल्लंघन होणारी/करणारी कृती थांबवण्यास सांगावे अथवा आ.२) - आ.१ ने केलेल्या विनंती सोबत आर्थीक मोबदल्याची विनंती करावी. अथवा आ.३) आ.१ अथवा आ.२ सोबत अथवा नंतर आपण कायदेशीर कारवाई करण्याची शक्यता असल्याचे सुचीत करावे, पण शक्यतोवर कायदेशीर कारवाईची शक्यता नमुद करण्या अगोदर वकीलांचा सल्ला घेतलेला केव्हाही उचीत कारण एकदा कायदेशीरकारवाईचा उल्लेख केला की सहसा कायदेशीर प्रक्रीयेतील पुढील पावले उचलणे कलम ६०नुसार कायद्यास अभिप्रेत असावे असे वाटते. (चुभूदेघे) उत्तरदायकत्वास नकार
↩ प्रतिसाद: संदीप डांगे

विवेकपटाईत
Sun, 07/05/2015 - 17:01 नवीन
आपण कविता लिहिलेल्या आहेत पण त्या लोकांपर्यंत पोहचल्या नाहीत. पुस्तक प्रकाशित केल्यावर ही ते किती लोक वाचतील यात ही शंकाच असते. अंतर्जालावर किमान १००० वाचक तरी वाचतात आणि त्यात १०० हून जास्ती प्रतिक्रिया ही लगेच मिळतात. आता १०-१५ कविता चोरल्या जातील. पण काही ही म्हणा कविता जास्तीसजास्त लोकांपर्यंत पोहचतात. हे ही खर आहे.
↩ प्रतिसाद: संदीप डांगे

नाखु
Mon, 07/06/2015 - 09:07 नवीन
भावनेशी तीव्र सहमत : या उच्ल्यांना खरंच काही लाज-लज्जा-भीड-खंत-चाड असेल असे वाटत नाही पण खोटी वाह्व्वा मिळन्यासाठी असले उप्द्व्याप करण्यात आपली अक्कल वाया घालवतात हेच खरे! जाता जाता आप्लया हिंदी शब्दांसाठी मराठी सुलभ आणि वापरातील शब्द बेहिचक+= बेमुर्वतखोर बेशर्मीने = निलाजरेपणे = निर्ल्लजपणे कुड्मुडे पण अस्सल आणि फक्त स्वान्त सुखाय खरडणारा याचकांची पत्रेवाला नाखुस मिपाकर** ** आमचे आधारकार्ड फक्त इथेच आहे.

सुबोध खरे
Mon, 07/06/2015 - 10:00 नवीन
मी चित्रगुप्त यांच्याशी सहमत आहे. गम्मत म्हणून कुणी आपल्या लिखाणाची चोरी केली आहे हे पाहणे ठीक आहे. ज्याअर्थी चोरी केली त्या अर्थी तुमचे लेखन तितक्या उच्च दर्जाचे आहे हि वस्तुस्थिती आहे मग हे फुकटात मिळणारे समाधान का सोडा. चोर चोरी करत राहणार मग तुम्ही त्यांच्या मागे लागा किंवा नाही. भुरटे चोर, जबरी चोर, दरोडेखोर हे लोक समाजातून एवढ्या शिक्षा असूनही नाहीये झाले का? मग अशा लोकांच्या मागे लागून आपली मनस्थिती का बिघडवून घ्या? आपण मूर्ती घडवा. मग ती चोराच्या घरी स्थापना होते कि मंदिरात काय फरक पडतो? उत्तम चित्रकाराचे चित्र जसे स्मगलरच्या दिवाणखान्यात दिसून येते. सृजनाचा आनंद घ्या. जाता जाता -- माझे लष्करातील अनुभव कुणी स्वतःचे म्हणून खपवले आहेत का याचे मला कुतूहल लागून राहिले आहे? म्हणजे माझ्या लेखनाची लायकी किती आहे ते पण कळेल( फार नाही हे गृहीत तर आहेच).

सुमेरिअन
Mon, 07/06/2015 - 12:29 नवीन
जर लेखनाचा screenshot घेऊन, स्वत:च्या नावाचा watermark background ला टाकून, इमेज म्हणून post केलं तर या चोऱ्यांना आळा बसू शकेल काय? इतकं सगळं type करून post करण्या इतपत हे चोर उत्साही असतील का ते माहित नाही.

मितान
Tue, 07/07/2015 - 17:58 नवीन
माझेही ब्लॉगवरचे लेखन चोरले गेले आहे. डच बालकथा सगळ्याच्या सगळ्या ! ओळीने ! मी आरडाओरडा केल्यावर साईटवरून उडवल्या. तेव्हा मिपावर धागा काढून चर्चा झाल्याचे आठवते. एकूणच वॉटरमार्क टाका, कॉपीराइट्स ची धडपड करा अशा तांत्रिक गोष्टींचा भयंकर कंटाळा असल्याने ब्लॉगवर लिहिण्याचा उत्साहच कमी झाला. हे चूक आहे कळूनही...

विलासराव
Wed, 07/08/2015 - 00:21 नवीन
आमची पहिली परदेशवारी....१० | मिसळपाव www.misalpav.com/node/13708 - Translate this page Aug 8, 2010 - बस आगारातून येताना एकदा बस बदलावी लागली होती. एडीला बस आगारातून ४ वाजताची बस होती. मी माझ्याकडे १०० डॉलर वेगळे ठेवलेले होते. त्यातले ५० डॉलर बदलून मी रियाल घेतले ,काहीतरी ७२-७३ रियाल मिळाले. त्यातले ३० रियाल चे मी एडीला ... स्वप्नातलं भविष्य - درباره ی ما 456sf.in/.../9c67d7702eda8191d56e074d10c78f05_4/ - Translate this page बस आगारातून येताना एकदा बस बदलावी लागली होती. एडीला बस आगारातून ४ वाजताची बस होती. मी माझ्याकडे १०० डॉलर वेगळे ठेवलेले होते. त्यातले ५० डॉलर बदलून मी रियाल घेतले ,काहीतरी ७२-७३ रियाल मिळाले. त्यातले ३० रियाल चे मी एडीला विमान ...

विलासराव
Wed, 07/08/2015 - 00:50 नवीन
धन्यवाद. गम्म्मत म्हणून पाहिले. बाकी काय म्हणता?
↩ प्रतिसाद: श्रीरंग_जोशी

श्रीरंग_जोशी
Wed, 07/08/2015 - 01:02 नवीन
कधी कुणाला चोरावेसे वाटेल असे दर्जेदार लेखन करणे मला कधी जमू शकेल का हा विचार या धाग्यामुळे मनात आला :-). असो दर्जेदार लिहिता येत नसलं तरी किमान दर्जेदार वाचता नक्कीच येतं :-) .
↩ प्रतिसाद: विलासराव

प्रभाकर पेठकर
Wed, 07/08/2015 - 03:11 नवीन
शोध घेतला असता माझ्या एकूणएक पाककृती (अगदी मनोगत पासूनच्याही) अनेकांनी चोरुन आपल्या फेसबुक पेजवर किंवा स्वतःच्या ब्लॉगवर टाकल्या आहेत. हे कसे रोखावे? की कांही इथलेच डू आयडी ही कृष्णकृत्ये करीत आहेत?

रुपी
Wed, 07/08/2015 - 04:45 नवीन
पाककृतींच्या बाबतीत हा उचलाउचलीचा प्रकार मी खूप वेळा पाहिला आहे. एखाद्या पदार्थाची पाककृती शोधताना निदान तीन-चार तरी दुव्यांवर शब्द न शब्द सारखे मिळतात. त्यामुळे फक्त इथलेच आयडी असे करीत असावेत ही शक्यता कमी वाटते. हे रोखण्यासाठी काही वेबसाईट त्यातील content कॉपी करण्याची सुविधाच काढून टाकतात. येथे एक उदाहरण आहे. पण त्यात आणखी काही तांत्रिक अडचणी आहेत किंवा कसे माहित नाही. नाहीतर सगळ्यांनीच ते केले असते.
↩ प्रतिसाद: प्रभाकर पेठकर

श्रीरंग_जोशी
Wed, 07/08/2015 - 05:08 नवीन
ही पद्धत वापरून वेबपेज वरून मजकूरा सिलेक्ट करणे, राइट क्लिकचा वापर करणे व मजकूर कॉपी करणे रोखता येईल. पण ते वेबपेजच सेव्ह करता येईल की. सेव्ह केलेले पेज ब्राउझरमधून न उघडता नोटपॅड किंवा तत्सम टेक्स्ट एडिटींग टूलमधून ओपन केल्यास एचटीएमएल कोडसकट मजकूर मिळेल. किंवा व्ह्यु सोर्स पाहून तिकडून थेट एचटीएमएल कोडसकट मजकूर मिळेल :-) . उचलेगिरीकरणारी वक्ती फारशी तंत्र अवगत नसेल तर मात्र नाद सोडून देईल. हा प्रकार म्हणजे जुन्या काळी कुलूप असणारी सीपीयू कॅबिनेटसारखा झाला. पुढून किल्लीशिवाय उघडता येणार नाही. पण मागून स्क्रू ड्रायव्हर वापरून मुक्त प्रवेश असेल ;-) .
↩ प्रतिसाद: रुपी

माहितगार
Wed, 07/08/2015 - 06:59 नवीन
सर्वसाधारण उचलेगिरी करणारी मंडळी सर्वसाधारणपणे तांत्रिक गोष्टींना वळसा घालण्याच्या फंदात पडत नाहीत. कॉपीराईट कायद्याचे उल्लंघन तांत्रिक बंधन सुविधांना वळसा घालून केले तर जास्तीच्या कठोर शिक्षेची तरतुद भारतीय प्रताधिकार कायद्यात आहे. २०१२च्या अमेंडमेंटने कॉपीराइट उल्लंघन होऊ नये म्हणून काही टेक्नॉलॉजीकल पद्धती वापरली असेल आणि कुणी ती ब्रेक केल्यास अधीक शिक्षा देणारे भारतीय प्रताधिकार कायद्यात एक नवे उप कलम घातले आहे ते असे : 65A. (1) Any person who circumvents an effective technological measure applied for the purpose of protecting any of the rights conferred by this Act, with the intention of infringing such rights, shall be punishable with....पुढे वाचा Indian_Copyright_Law
↩ प्रतिसाद: श्रीरंग_जोशी

श्रीरंग_जोशी
Wed, 07/08/2015 - 07:17 नवीन
कायद्यातील ही तरतूद चांगलीच गोष्ट आहे. परंतु ज्यांचे लेखन चोरीला जात आहे ते अधिकृत तक्रार करत नसल्याने अशा चोरांचे फावते.
↩ प्रतिसाद: माहितगार

माहितगार
Wed, 07/08/2015 - 08:34 नवीन
मी आधीच्या प्रतिसादातून सुचवल्या प्रमाणे एखाद्या सोसायटीच्या माध्यमातून फालोअप देणे हा एक मार्ग आहे. दुसरा मार्ग टेक्नीकली मिसळपाव संकेतस्थळाचे मालक हे येथील लेखनाचे प्रकाशकही आहेत. लेखकांनी त्यांच्याशी रेव्हेन्यू शेअरींग करार केल्यास प्रकाशक स्वतःही प्रताधिकार विषयक फालोअप देऊ शकतील. मी आत्ताच मिपा मालकांना रेव्हेन्यू शेअरींग आणि मार्केटींग बद्दल एक टिप व्यनि केली आहे.
↩ प्रतिसाद: श्रीरंग_जोशी

चित्रगुप्त
Wed, 07/08/2015 - 03:33 नवीन
आपण प्रकाशित करत असलेले साहित्य खरोखर काही उपयोगी, महत्वाचे आहे, असे वाटत असेल तर चौर्याद्वारे का होईना, ते जास्त लोकांपर्यंत पोहोचत आहे, असे मानून उत्तमोत्तम निर्मिती घडवण्याकडे आपले लक्ष केंद्रित करणे श्रेयस्कर. बाकी ज्यांना कायदेशीर कारवाई वगैरेची जात्याच खुमखुमी असते, त्यांनी तो छंद अवश्य जोपासावा. अवांतरः इथे मला माझ्या चुलत मामांची आठवण आली. ते त्याकाळी इंदुरातले नामांकित डॉक्टर असून खुद्द महाराज तुकोजीराव होळकर त्यांना बोलवायचे. पण यांना मनापासून आवड कसली, तर काहीतरी खुसपट काढून लोकांवर कोर्टात केस करायची. त्यांना कोर्टात जाणे मनापासून आवडायचे, आणि डॉक्टरीत आपला वेळ फुकट जातो असे वाटायचे. त्यांनी आपल्या मुलाला जबरदस्तीने वकील केले, त्याने एक दिवसही वकिली केली नाही. त्याला भाषा शिकण्याची आवड होती, त्याप्रमाणे जगातील अनेक भाषा शिकून त्यात पुस्तके लिहीली.

माहितगार
Wed, 07/08/2015 - 07:12 नवीन
संवेदनशीलतेचा आणि सर्जनाचा संबंध असतो. सर्जनशील व्यक्ती संवेदनशील असतात आणि त्यांच्या संवेदनशीलतेस कंगोरे अनेक असू शकतात !
↩ प्रतिसाद: चित्रगुप्त