मराठी रंगभूमीवर शोककळा

शेवटी अ‍ॅक्सिडेंट हा अ‍ॅक्सिडेंट असतो.. अपघात हा अपघातानेच होतो हेही लक्षात ठेवलं पाहिजे.

हे कायम म्हणले जाते आणि त्यात तथ्य असते हे देखील मान्यच आहे. मला स्वता:ला पुणे-मुंबई रस्त्याचा (क्वालीटी वगैरेचा) हा प्रश्न वाटत नाही तर एकंदरीतच वाहनचालकांच्या आणि प्रवाशांच्या देखील शिस्तीचा प्रश्न वाटतो. सरकारने हळू हळू का होईना अनेक बदल केलेले आहेत असे वाटते. याचा अर्थ सगळे झाले आहे असे नाही. पण पोलीस मदत यंत्रणा, फोन नंबर्स, सर्वत्र सावधनतेचे इशारे वगैरे भरपूर् झालेले दिसते. आधी म्हणल्याप्रमाणे, रस्त्याची क्वालीटी देखील बरीच बरी असते (बहुतांशी चांगली देखील म्हणता येईल), दरडी कोसळू नयेत म्हणून जाळ्या लावलेल्या दिसतात, बोगद्यात दिवे वगैरे पण कायम चालू असतात... पण वाहनचालक गाडी आणि टायरचा अंदाज घेऊन गाडी हाकतो का? दारू न पिता गाडी चालवली जाते का? (हे विशेष करून ट्रक ड्रायवर्स आणि बडे बापके बेटे यांना लागू आहे असे वाटते) लेनची शिस्त पाळणे, लेन बदलताना योग्य सिन्गल्स दाखवून आणि अंतर ठेवून मगच बदलणे वगैरे होत असते का? असे बरेच प्रश्न पडतात. त्याबरोबरच इतर अनेक सेफ्टी इन्स्ट्रक्शन्स असतात ज्या पाळल्या पाहीजेत असे वाटते. एक कायम मजेदार अनुभव आलेला आहे - मुंबईत गाडीत बसलो की आपोआप सवयीनेच सीटबेल्ट लावतो, ड्रायवर काही म्हणत नाही. मात्र एकदा का गाडी मुंबईच्या बाहेर आली की स्वतःच्या अंगावरचा बेल्ट काढत आपल्याला पण सांगितले जाते की साहेब आता बेल्टची गरज नाही, काढून टाका! जणू काही तो एक प्रोव्हिलेजच आहे...