भाषांतरीयाचा दृष्टांत

काय चाल्लंय मला काहीच समजलं नाही. :~

धन्या सोड रे... स्वभावाला औषध नाही ! असं कोणी तरी म्हणुन गेलय बघ ! ;) किंवा गिरे तो भी टांग उपर अशी सुध्दा एक म्हण आहे ना ? ;) कंपुबाजी करणार्‍यांची मी फक्त मजाच बघतो ! ;) कीव येते बिचार्‍यांची ! ;) असो... ;)

कोणी एक विडंबकी असे. तो विडंब करी. मरहट्ट गीत, कविता आणिक जालसाहित्य निवडी. अर्थाचा अनर्थ करण्याचा निर्धारु करी. वाक्यागणिक दारू, गिलासू, कजागपत्नीचेष्टा व प्रेयसीचे बापूंनी दियेले पोकलबांबू फटकारू ठेवी. तेणेकरोनि विडंबनेचीही विटंबना होई. आणिकी ही विटंबना जालस्थळा पाडी. कुणी वाचक तयास साद देई. परंतु बहुतेकु कावूनि अपुलेचि मस्तकु फोडण्या प्रवृत्त होई. 'जाहले इतुके पुरे' म्हणोनि शंख करी. परी विडंबकी विटंबकर्माचा वगळ ना करी. सूत्र : विडंबकर्मे पाडिल्याने विटंबकास 'घटु भिंदी पटु छिंदी' न्यायु लागोनि प्रसिद्धी प्राप्त होय.

लेख आवडला. आम्ही पार जुन्या काळातील असल्याने हा सिद्धांत आमच्या अभ्यासक्रमात नव्हता. त्यामुळे काही संदर्भ लागले नाहीत. उदा. ही काशी आणिकी जालस्थळाचा आणिकी जालस्थळा पाडी.