जपा निरागसता.

अरे अरे, आपल्या आंतरजालीय मराठी वाङमयाला नाविन्यपुर्ण झळाळी देण्या-या कालखंडात मराठी आंतरजालापासुन काही अंतरावर होता हे वाचुन माझ्या दम्रव्यक्षचम्रवातासारख्या कोमला मनावर किती ओरखडे उठले हे तुम्हाला कसे समजणार, असो.

"चक्कीत जाळ" हा वाक्प्रचार फारा वर्षानी वापरलेला दिसला . जुन्या आठवणीबद्दल धन्यवाद.

चुकीच्या ठिकाणी प्रतिसाद दिल्याने काढून टाकला आहे. विमे

ओय , अस काही नाहीये.शेजारच्या मुलांच्या अधोगतीकडे बघून लिहायची गरज वाटली.जेव्हा आपली मुल होतील तेव्हा त्यांची निरागसता जपण्यासाठी काय करायाल हव हा किडा डोक पोखरत होता म्हणून धागा काढला.

गरज नाहीये अस तुम्हाला खरच वाटत? जर वाटत नसेल तर आपल्या भावना बोथट झाल्यात याचा हा पुरावा आहे अस समजायला हरकत नाही.ज्या वयात आपण शुम्कारोती म्हणत असू त्या वयात नवीन पिढी सिनेमातल्या खलनायकाचे सवांद म्हणत आहे.खर तर त्यात त्याचं काहीच चुकत नाही, चुकी होते ती मोठ्यांकडून.काही गोष्टी योग्य वयात कळलेल्याच चांगल्या असतात. जस आपण निदान मी तरी भावनाहीन झालोय...खून,बॉम्बस्फोट,खंडणी वगैरे शब्द ऐकून.दोन दिवस थोडासा त्रास होतो.पण नंतर नाही....तसाच या मुलाचं आहे.हि मुलही कदाचित अशीच भावनाहीन होऊन जातील.मोठी होईपर्यंत त्यांच्याही भावना बोथट झालेल्या सतील.मालिकांमध्ये दाखवले जाणारे घटस्फोट, भांडण, कट-कारस्थान रचण हेच प्रत्यक्षात येईल .तेव्हा आपण काहीच करू शकणार नाही.आपण त्या पिढीला दोषहि देऊ शकणार नाही करांन त्यांना हे सगळ शिकवणारे आपणच असू. ------------------------------------------------------------------------------------------- ( लेखनासाठी सौ. किचेन यांची मदत घेतली आहे.मी दु आयडी आहे अस समजू नये अशी विनंती.) -------------------------------------------------------------------------------------------

प्र.का.टा.आ.

आणि किच्चु तै पण नै (येत नाही) राहिली ( मिपावर) :-/ ... :-/ .. :-/ ================================ केंव्हा येणार बरं किच्चू तै...??? अं.... कै कळत्त नै ब्वॉ! :-/