✍ मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

(पाल बोले सरडीला )

— अडगळ,
पाल बोले सरडीला , जळले गं अंग, अंग अंग होळी झाले , शेपटीचा भंग. ओट्यावरी होते , दूध आणि पाव, माशी खेळे लोण्यासंगे , नाचे डासराव, झुरळाच्या मिश्यावरी , तुपाचे तवंग. तापुनिया दूध , साय वर येई, गिळण्या या चंद्रबिंबा , पाल झेप घेई, जन्म तुझा पालीचा गं , नव्हे बजरंग. सोडुनिया शेपटाला , पाल मुक्त होई, नासकवणीसाठी , घरभर घाई , जळे काया कुठे , कोणी खाण्यामध्ये दंग.
3257 वाचन
💬 प्रतिसाद (22)

रेवती
Wed, 09/22/2010 - 00:10 नवीन
आता नासकवणी माझ्या खाण्याच्या पदार्थातून बाद! बाकी विडंबन छान! ओट्यावरी होते , दूध आणि पाव, माशी खेळे लोण्यासंगे , नाचे डासराव, झुरळाच्या मिश्यावरी , तुपाचे तवंग. हे फार आवडले.

डावखुरा
Wed, 09/22/2010 - 00:15 नवीन
भन्नाट ....................एकदम चुरगळुन मुरगळुन थुकलास मित्रा.......... :=)) प्रतिभाशक्तीस दाद..

पैसा
Wed, 09/22/2010 - 09:14 नवीन
अडगळीतूनच हे सगळे येऊ शकते!!!
तापुनिया दूध , साय वर येई, गिळण्या या चंद्रबिंबा , पाल झेप घेई, जन्म तुझा पालीचा गं , नव्हे बजरंग.
;) भन्नाट!!