नाव सुचत नाही.

पसरुनी दो बाहु, फांद्यावरी, अविरत वणवा साहिला, शहारा पाठी सारीत; गात्री, संतंत धार वर्षा झेलला । नजर न वळली कधी तुजवरुन, कधी न श्वास तुजविण फुलला, का न कळे या मनास माझ्या; ध्यास तुझा असा जडला । फुलवेल मी... फुलवेल मी; फूलणे न फुलणे, माझ्या हाती नसे, जरी मनास न भावले; तरी मातीशी ईमान असे । उपटुनी जरी परत रोवीली रुजणे माझा धर्म. धन्यास परतुन ; ओंजळी भरुन, स्वतःस लुटणे, हे कर्म!! अपर्णाअक्षय.