मिसळपाव
पसरुनी दो बाहु, फांद्यावरी,
अविरत वणवा साहिला,
शहारा पाठी सारीत; गात्री,
संतंत धार वर्षा झेलला ।
नजर न वळली कधी तुजवरुन,
कधी न श्वास तुजविण फुलला,
का न कळे या मनास माझ्या;
ध्यास तुझा असा जडला ।
फुलवेल मी...
फुलवेल मी; फूलणे न फुलणे,
माझ्या हाती नसे,
जरी मनास न भावले;
तरी मातीशी ईमान असे ।
उपटुनी जरी परत रोवीली
रुजणे माझा धर्म.
धन्यास परतुन ; ओंजळी भरुन,
स्वतःस लुटणे, हे कर्म!!
अपर्णाअक्षय.
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
1870
प्रतिक्रिया
6
प्रतिक्रिया
फुलवेल मी;
फुलवेल मी; फूलणे न फुलणे,
माझ्या हाती नसे,
जरी मनास न भावले;
तरी मातीशी ईमान असे
वा !!! सुरेख
सुरेख कल्पना !
नाव काहिही असू देत. सुरेख कल्पना ! कविता आवडली !
कविता
कविता आवडली... कल्पना छान आहे....
लवकरच विडंबने यायला हरकत नाही....
पहिल्या फटक्यात सुचलेल्या ओळी:
दाखऊनी तो फोटु*, फाट्यावरी,
अविरत मारत राहिला,
* : चपलांचा फोटो.
आंबोळी
छान. आवडली.
छान. आवडली.
>>नाव सुचत
>>नाव सुचत नाही.
'कर्म' हे नाव मला योग्य वाटत आहे.
बाकी, कविता छानच.
जय महाराष्ट्र , जय मराठी !
'कर्म' नाही
In reply to >>नाव सुचत by पक्या
'कर्म'
नाही हो. हे शिर्षक मला ही सुचल होत, पण जो भाव कवितेते आहे तो दाखवणारा एक ही शब्द निदान मला तरी नाही सुचला.
मनिषा, जागु, निरन्जन, आणी शिर्षक सुचवल्या बद्दल पक्या तुम्हा सर्वांचे आभार!
आम्बोळी दोन ओळी छानच !
शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते,
ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते