चंपूची बायको खुपच हैराण झाली होती नॉट हॅपनिंग जिंदगी वैराण झाली होती चंपूच्या जीवाला कधी आराम नसायचा ऑफीसात नुसता काम करत बसायचा चंपूचा बॉस होता अगदी पक्का शहाणा दर प्रमोशनला तो शोधी नविन बहाणा डेडलाईन पठठया कधी विसरला नाही नऊपूर्वी चंपू घरी कधी अवतरला नाही चंपूलाही व्हायचंच होतं अगदी बेस्ट त्यानंही मग कधी घेतली नाही रेस्ट रात्रंदिन गुलामासारखा राबत राहीला बढतीसाठी बॉसचे पाय दाबत राहीला असे दिवसामागून दिवस गेले वर्षे गेली आणि चंपूची अवस्था फार वाईट झाली चंपूला ना हल्ली काही आठवतच नाही कधीकधी चुकून बायकोलाच म्हणतो ताई शेवटी एक दिवस चंपूला अक्कल आली प्रमोशनची सारी मोहमाया सोडून दिली बॉसला म्

क्रांती ताईंची सुंदर गझल ते जीवच वेडे होते वाचुन आणि वर्षअखेर जवळ आल्याने नेहमीप्रमाणे अ‍ॅप्रायझल आठवलं : 8} ~X( असो.. ते जीवच वेडे होते, जुंपुन काम करणारे टेचात पुढे ते येती, मागे पुढे करणारे त्यांच्या न्यायाचा डंका, उंदरास मांजर साक्षी! मागावुन प्रमोशन घेती, काहिच न करणारे आपलेच आपण गाती पोवाडे मर्दुमकीचे, म्यनेजर म्हणवती स्वतःला, 'काडि'चे न कळणारे माहित जरी वरवरचे, आतून रिकामी घोडी, ते देखावे बघणारे, हे देखावे करणारे! नेहमीच पैदा करती, मुद्दाम पंक्ती घोळांच्या अन् पाठ थोपटुन घेती, "आम्हीच घोळ निस्तरणारे!" सुंदर रिसोर्