क्रीडा
कोलकोत्याच्या दादा
एक तरी धाव होऊ दे
कोलकोत्याच्या दादा..
मिशा तुझ्या वाढवून घे
आणि मग दाखव अदा..
बांधून घे गार्ड तु
नाहीतर सुटुन जाइल रे
बाया बापे हसतील न बघताच
'नगमा' मात्र बघून रे….
पछाडून दे लाथाडुन दे
चेंडू सगळे सोडून दे
शर्ट काढ सांभाळून
नायतर हाडांचा मुरब्बा दिसेल रे…..
फलंदाजीचा काय भरोसा
परखून घे तु जरा
आवरासावरा करुन घे
संघातून काढल तर रणजी खेळयला जायच ना रे….
पण चॅपेलच्या बाळा
इकडे काहीच सुचल नाही म्हणून
विषे कंठ काळा त्रीनेत्री ज्वाळा
बीस्ट ऑफ बाकू!
४ नोवेंबर २०००. पश्चिम लंडनमधल्या हॅमरस्मिथ उपनगरातला रिवरसाईड टेलीविजन स्टुडियो. आत बसलेले काही भाग्यवान लोक श्वास रोखून पडद्याकडे बघत होते. आजच्याच डावात सारं काही संपणार की आणखी शेवटचा एक डाव खेळाला जाणार ह्याबद्दल उत्सुकता शिगेला पोचली होती.
बोआ काँस्ट्रिक्टर!
"ह्या मुलाला बुद्धीबळातले फारसे काही गम्य नाहीये. ह्याला पुढे ह्या खेळात काही भविष्य आहे असे मला वाटत नाही!" आपल्या बुद्धीबळ अकादामीमधे दाखल झालेल्या १२ वर्षाच्या मुलाबद्दल जगज्जेत्या मिखाईल बॉटविनिकने उद्गार काढले! नियतीची खेळी सुद्धा पहा कशी अगम्य असते, हाच मुलगा पुढे अतुलनील जगज्जेता झाला अनातोली कारपॉव आणि बॉटविनिकची भविष्यवाणी खोटी झाली!
कोण कोम???
चार वेळा महिला मुष्टीयुद्ध विश्वविजेती एम्.सी. मेरी कोम यांच्याबद्दल असे उद्गार काढलेत अर्जुन आणि राजीव गांधी खेल रत्न पुरस्कार निवड समितीचे अध्यक्ष मिल्खा सिंग यांनी. भारतीय मुष्टियोद्धा संघटनेने मेरी कोम यांची राजीव गांधी खेल रत्न पुरस्कारासाठी शिफारस केली होती. फ्लाईंग सिख या नावाने प्रसिद्ध असलेल्या मिल्खासिंग यांनी ही महिला कोणता खेळ खेळते हेच माहिती नाही असे म्हटले.
हे भारतात होईल?
https://fieldnotes.msnbc.msn.com/archive/2008/12/01/1685159.aspx
अगदी हाच नसेल तरी असे इतर काही उपक्रम भारतात नक्कीच होत असावेत. अशा उपक्रमांची माहिती मिपा वर संकलित करता येईल का? तरुणाईचा (under-20) सहभाग मिपा वर कमी दिसतो तो वाढवता येइल.
माझी पहिली क्रिकेट मॅच...
१० वी ला होतो...आपण कधी क्रिकेट खेळत नव्हतो..पण असे ठरले होते की प्रत्येक वर्गातला एक संघ असायला पहिजे..मग काय मला पण नाईलाजाने घेतले..दोन दिवस प्रक्टिस केले...कॅप्टन च्या लय शिवा खालल्या..पण करणार काय्...एक कॅच नाय का एक रन नाय्...पण आपल्याला रावल्याची बॅट लय खास वाटली..त्या बॅटने मी एक फुल सिक्स मारला होता..बॅट हातात बसली होती..
.
प्रॅक्टिस थोडीसी झाली होती...थोडाफार टुकुटुकु खेळु शकत होतो असे दिसत होते..
संयमी जगज्जेता!!
२९ ऑक्टोबर २००८, जर्मनीमधल्या बॉन शहरातल्या 'आर्ट अँड एक्झिबिशन हॉल'ला जत्रेचं स्वरुप आलं होतं! सहाजिक आहे, दोन तुल्यबळ प्रतिस्पर्धी मधे पट मांडून एकमेकांसमोर बसलेले होते. बुद्धीबळाच्या जगज्जेतेपदाचा सामना सुरु होता. १२ डावांच्या ह्या मालिकेत जो कोणी ६.५ गुण मिळवेल त्याच्या गळ्यात विजेतेपदाची माळ पडणार हे नक्की होतं.
विक्रमादित्य
११,९५३ – ११,९५३, अरे नाहि नाहि शेअरमार्केट चा निर्देशांक नाहिये हा. सकाळी प्रत्येक क्रिकेट रसिक हि संख्या घोकतच उठला असेल. करोडो रुपयांचे कोलगेट स्माईल देणार्या, स्विपशॉट किंवा लॉंग ऑफ ला चेंडु तडकावणार्या सचिन तेंडुलकरच्या एखाद्या पोस्टरला त्यांनी मनोभावे नमस्कार केला असेल आणि “सच्चिन धाऽऽऽऽऽऽऽऽऽव रे! धाव!” अशी आर्त साद त्या क्रिकेटच्या देवाला घातली असेल. “सचिन तेंडुलकर लारापेक्षा फक्त १५ धावा मागे”, “सचिन विश्वविक्रमाच्या उंबरठ्यावर” अश्या मथळ्यांशिवाय “आज सचिन विश्वविक्रम घडविणार” या वाक्यासमोर “उद्गारचिन्हा” ऐवजी “प्रश्नचिन्ह” बघुन माझ्याप्रमाणेच अनेकांची “खचकली” असेल.
मिसळपाव