एका १५ ऑगस्टला असाच कुलाब्याला सकाळी फिरत होतो. नेहमीचे माणसांनी ओसंडून वाहणारे पदपथ निवांत होते. कहर ढगाळ वातावरणामुळे फडकणा-या तिरंग्याचे फोटो काही मिळत नव्हते. मी हिरमुसलो! तेवढ्यात काही मुली हातात झेंड्यांचा जुडगा घेऊन फिरताना दिसल्या. रॅगपिकर्स मुलींचा तो चमू वरकमाई म्हणून त्या दिवशी येणा-या जाणा-यांना झेंडे विकत होता. सगळा ग्रुप एकदम उत्साही आणि हसतमुख! ही त्यांच्यातलीच एक सुहासिनी! :-)
आता हिचा फोटो काढायचा ठरवल्यावर तिला तात्पुरते खूष करणे क्रमप्राप्त होते, म्हणून आधी तिच्या कडून दोन झेंडे विकत घेतले.
आता कावळा हुशार झालाय .पाणी पिण्यासाठी तो मडक्यात दगड टाकण्यात आपला वेळ वाया घालवत नाही .तो असे पर्याय शोधतो.गोव्यातिल करमाळी रेल्वे स्थानकावरील हा फोटो.
डोंबारी १
डोंबारी २
पान नाकतोडा: हा झाडांमधे बेमालूम मिसळून जायचा- एखाद्या वाळलेल्या पानासारखा!
काटकी नाकतोडा: अक्षरशः वाळक्या काडीसारखा.
अधिक प्रकाशचित्र माझ्या 
लोणी डोसा
