मिसळपाव
विस्टिरिया लॉज - होम्सकथा
3
विरंगुळा
!!!! ....हे अस्स्सचं का होतं....!!!!
!!!! ....हे अस्स्सचं का होतं....!!!!
हे नेहमी अस्स्सचं का होतं
जे ठरवलंय, नेमकं त्याच्या उलटं घडतं..
भूक लागते जोरदार, तेव्हा नसतो जेवायला वेळ
परीक्षा असली की चालू होतो लोड -शेडिंग चा खेळ..
Important फोन करायचा असेल तर मिळत नाही Range
1000/- चे सुट्टे करायला गेलो तर कोणी देत नाही Change....
दोन मराठी माणसे भेटली तरी बोलतात मात्र 'हिंदी'
Email Account काढायची Process का असते खूपच 'Lengthy'....
5 रु .
विव्हळून ..
प्रेरणा: गविंना सलाम करुन
(कारण विडंबन पाडणे हे नेहमीच सोपे असते)
उघड्या कानांतून एक विव्हळणारा सूर घुसला
कोणा नवगायकाचा हायब्रीड, आंग्लाळलेला नंबर असणार
डोक्यात तीव्र झिणझिण्या, आन मनांत गांवरान शिव्या आल्या
संस्कारांचे चाप काढून, त्या मनसोक्त खुल्या आवाजात दिल्या.
पुन्हा पुन्हा कानात घुसणारे ते अभिजात संगीताचे विडंबन
कोण सालं सुरेल केकाटताय बाप मेल्यावाणी भो ....
नवीन पिढीची चव नासवून टाकतात
भ्रष्ट नकलेच्या सडलेल्या मेंदूंचे ........
नांव विचारलं, तर तो आमचा आवडता 'शंकर' होता
मग मी, गपगुमान कानांत बोळे घालून चालू लागलो!
अशात काय पाह्यलंत???
आपल्याला नेहमी येता जाता कसलीतरी दृश्ये दिसतात आणि त्यातून काहीतरी मनात उमटतं. असल्या दृश्श्यांना, असल्या क्षणात घडून गेलेल्या किश्श्यांना नेहमीच काही विशेष अर्थ असतोच असे नाही. बस्स काहीतरी चटकन होऊन जातं आणि आपण तेवढ्यापुरतं आश्चर्य वाटून गप्प बसतो. त्याबद्दल कुठे बोलावं एवढं महत्त्व कदाचित त्या दृश्याला किंवा सहज घडून गेलेल्या किश्शाला कदाचित असत नाही. पण असली दृश्ये सगळ्यांच्याच डोळ्यासमोर येत असतील हे नक्की. ती इथे कृपया सगळ्यांनी द्यावीत. ही दृश्ये बिनमहत्त्वाची असली तरी ती खरी असावीत, काल्पनिक नकोत.
नांदा सौख्य भरे (संवाद)
१) अनंत (लाजून चुर होऊन तोंड ओंजळीने झाकल बाई)
२) शिरिष (काबाडकष्ट करुन केस पिकले आता)
२) शिरिष (काबाडकष्ट करुन केस पिकले आता)
वस्स्स्सकन् !!
लेखाखालच्या प्रतिसादातून वस्स्सकन् कुणीतरी अंगावर आले..
कुणीतरी चार डोक्यांनी विचार करणारा हेडटाईट असणार..
डोळ्यात चरचरीत अंगार आणि मनात झगझगीत शब्द आले..
वावराच्या नियमांनी चाप लावलेत म्हणून ते किबोर्डावरच खळखळ झाले आणि पुसले गेले.
पुन्हा पुन्हा डोक्यात जाणारा वसवसता प्रतिसाद
कोण साला घुसतोय नसत्या जंगलात.. उडतोय खालीपाली कुठच्या कुठे ** चा..
साध्या लेख, कवितावर अगदी शष्प पदार्थावर हॅलोजनच्या प्रकाशासारखी अक्कल टाकून शायनिंग मारतात...
व्यंकट बुद्धीची पैदास ** ची...
प्रोफाइल उघडून नीट पाहिलं तर तो स्वत:च मालकांपैकी एक होता..
मग मी गपगुमान खाली मान घालून लॉग आऊट केलं आणि चालू पडलो..
काळ कोठडी (भाग ३)
भाग १
भाग २
त्याच्या अंगाची आग आग होत होती.. पण तो हतबल होता.... केवळ वाट बघणेच त्याच्या हातात होते.. आणि तो वाट बघत राहिला.. .. ...
उषा गेली त्याला खूप वेळ झाला, वाट बघता बघता राहुलला झोप कधी लागली समजलेच नाही. अचानक जाग आली त्याला, डोके जसे बधीर झाले होते.. काळामिट्ट अंधार.. तो जोरात ओरडला, पण आवाज घशातच अडकला. चाचपडत, अदमास घेत त्याने पाण्याचे भांडे शोधायचा प्रयत्न केला..ठ्न्न.. जोरात भांडे खाली पडले, रिकाम्या खोलीत आवाज जास्तच घुमला.
(धप्पकन)
रस्त्यावरुन जाताना चालू सिग्नलमधून धप्पकन आवाज कानात घुसला..
कोणाचा तरी फाटलेला स्पिकर असणार..
छातीत नुसतीच धडधड आणि मनात कचकचीत शिव्या आल्या..
संस्कारांनी तोंडाला चाप लावलेत म्हणून त्या नुसत्या कानात खळखळ वाजल्या..
पुन्हा पुन्हा कानात खुपणारा तो भसाडा आवाज...
कोण साला घुसतोय डोक्यात.. नडतोय खालीपीली **चा..
कुठच्याही वेळेला कारटेप लावून शायनिंग मारतात...
काळ्या पैशाची पैदास हरामखोरांची...
मान वळवून मागे बघितलं तर तो '४१४१ घड्याळवाला' स्कॉर्पिओ होता...
मग मी गपगुमान खाली मान घालून चालू पडलो.. !!!!
-(मनातल्या मनात)
आम्ही आणि स्वाईन फ्लु
हा लेख फार पुर्वी म्हणजे जेंव्हा स्वाईन फ्ल्यु ने भारतभर हाहाकार माजवला होता तेंव्हा लिहीलेला आहे पण आता पुन्हा एकदा पुण्यात स्वाईनफ्ल्यु चे दुष्टचक्र सुरु झाल्याचं कळल्यावर इथे टाकतोय
**********
" येतो गं अशु...." बाहेर पाडण्यापूर्वी मी सौ. ला हाक मारली.
" अरे, पण मास्क घातलायस का?" सौ. ने आठवण करून दिली.
हो ! आजकाल कुठे बाहेर पडायचं झालं तर डोक्यात हेल्मेट घातलेय की नाही यापेक्षा तिची मी मास्क घातलाय की नाही यावर जास्त नजर असते. कारण सगळ्यांनाच माहिताय. आजकाल जगभर धुडगूस घालणारा ‘स्वाईन फ्लू’.
या रोगाने माझ्या जीवनशैलीत मरणाचा फरक करून ठेवलाय.
रंगीत पेन्सिल्स - जॅपनीज क्रेन्स
The elaborate courtship dance of Japanese Cranes (From nature series book "Birds")
माध्यमः Prismacolor रंगीत पेन्सिल्स, ग्रॅफाईट पेन्सिल, कलरलेस ब्लेंडर