मी तुझ्या मताशी एका अक्षरानेही सहमत नाही, पण तुला तसे सांगण्याचा अधिकार आहे, हे मी माझ्या कंठात प्राण असेपर्यंत सांगत राहीन'. मात्र आज ही वैचारिक मतभिन्नता हरवत चालली आहे.

+१०००००००....... सहमत. पण मराठी संकेतस्थळ ही खासगी असल्या कारणाने अशी संस्थळे कोणत्या विचारांची आणि त्यांचे वागणे कसे असावे, याबाबत वाचक आग्रह धरु शकत नाही असे वाटते. -दिलीप बिरुटे

लेख आवडला व पटला. खरं तर तो धागा अप्रकाशित करण्याचे काहीच कारण नव्हते मात्र संपादकांनी जानव्याची पॉवर ओळखुन दडपणाखाली तो धागा अप्रकाशित केला असावा असे वाटते.

काही जणांना तर चपला घालून बाहेर पडा हे सांगायचीही गरज लागत नाही. ते बाहेर पडलेलेच असतात. करमणूक संपली की कटणे उत्तम.

धागा भरकटलेला नसतो. मत देणारे आपले मत विभिन्न प्रकाराने व्यक्त करतात. जोपर्यंत अत्यंत ही दर्जाची भाषा वापरली जात नाही तोपर्यंत ठीक आहे. मिसळपाव ही व्यक्ती स्वातंत्र्याच्या हिशोबाने सर्वोत्तम आहे.

यामुळे काही लोकानी दर एक दिवसाआड आपल्या गवऱ्या लोकांच्या तोंडावर मारायला सुरुवात केली आहे. कारण इतर लोकांना अक्कल नाहीच हे मूलभूत गृहीतक आहे. म्हणून प्रशासकाने /संपादकाने प्रत्येक धागा अप्रकाशित करणे अशक्य आहे . पण एक गोष्ट त्यांच्या लक्षात येत नाही कि आपण ओठाला लिपस्टिक आणि तोंडाला रंग फासून खिडकीत बसलो तर खालून जाणारे शुकशुक करणारच. मग येथे स्कोअर सेटल करणे कंपूबाजी हे सर्व होते असे झाल्यावर धागा भरकटणारच

काही लोकानी दर एक दिवसाआड आपल्या गवऱ्या लोकांच्या तोंडावर मारायला सुरुवात केली आहे

ते ही ए आय सुगंधाचा वापर करून.

मिपाकर किंवा कुठल्याही भारतीय संकेतस्थळाला दोष देऊन फायदा नाही कारण भारतांत वैचारिक स्वातंत्र्य नाही. विविध गट धार्मिक आणि जातीय कारणावर एखादी केस टाकून मालकांना आंत टाकू शकतात. त्यामुळे, मालकांनाथोडी सहानभूती व्यक्त करते ! भारतीय संविधान हे हिंदू आणि विशेषतः सवर्णांच्या विरोधांत आहे त्यामुळे ह्यांनी जपून राहणे आवश्यक आहे.

मी तुझ्या मताशी एका अक्षरानेही सहमत नाही, पण तुला तसे सांगण्याचा अधिकार आहे, हे मी माझ्या कंठात प्राण असेपर्यंत सांगत राहीन'. मात्र आज ही वैचारिक मतभिन्नता हरवत चालली आहे.

+१०००००००....... सहमत. पण मराठी संकेतस्थळ ही खासगी असल्या कारणाने अशी संस्थळे कोणत्या विचारांची आणि त्यांचे वागणे कसे असावे, याबाबत वाचक आग्रह धरु शकत नाही असे वाटते. -दिलीप बिरुटे

लेख आवडला व पटला. खरं तर तो धागा अप्रकाशित करण्याचे काहीच कारण नव्हते मात्र संपादकांनी जानव्याची पॉवर ओळखुन दडपणाखाली तो धागा अप्रकाशित केला असावा असे वाटते.

काही जणांना तर चपला घालून बाहेर पडा हे सांगायचीही गरज लागत नाही. ते बाहेर पडलेलेच असतात. करमणूक संपली की कटणे उत्तम.

धागा भरकटलेला नसतो. मत देणारे आपले मत विभिन्न प्रकाराने व्यक्त करतात. जोपर्यंत अत्यंत ही दर्जाची भाषा वापरली जात नाही तोपर्यंत ठीक आहे. मिसळपाव ही व्यक्ती स्वातंत्र्याच्या हिशोबाने सर्वोत्तम आहे.

यामुळे काही लोकानी दर एक दिवसाआड आपल्या गवऱ्या लोकांच्या तोंडावर मारायला सुरुवात केली आहे. कारण इतर लोकांना अक्कल नाहीच हे मूलभूत गृहीतक आहे. म्हणून प्रशासकाने /संपादकाने प्रत्येक धागा अप्रकाशित करणे अशक्य आहे . पण एक गोष्ट त्यांच्या लक्षात येत नाही कि आपण ओठाला लिपस्टिक आणि तोंडाला रंग फासून खिडकीत बसलो तर खालून जाणारे शुकशुक करणारच. मग येथे स्कोअर सेटल करणे कंपूबाजी हे सर्व होते असे झाल्यावर धागा भरकटणारच

काही लोकानी दर एक दिवसाआड आपल्या गवऱ्या लोकांच्या तोंडावर मारायला सुरुवात केली आहे

ते ही ए आय सुगंधाचा वापर करून.

मिपाकर किंवा कुठल्याही भारतीय संकेतस्थळाला दोष देऊन फायदा नाही कारण भारतांत वैचारिक स्वातंत्र्य नाही. विविध गट धार्मिक आणि जातीय कारणावर एखादी केस टाकून मालकांना आंत टाकू शकतात. त्यामुळे, मालकांनाथोडी सहानभूती व्यक्त करते ! भारतीय संविधान हे हिंदू आणि विशेषतः सवर्णांच्या विरोधांत आहे त्यामुळे ह्यांनी जपून राहणे आवश्यक आहे.

अशा का वागतात काही मुली !

... एका महत्वाच्या विषयाला वाचा फोडल्याबद्दल! "अशा का वागतात काही मुली?" - अक्कल नसल्याने!

साधारणपणे एकाच वयाच्या मुला-मुलीत, मुली जास्त mature असतात असं एकूण निरीक्षण आहे. मुली भावनेच्या भरात वहावत जात नाहीत, त्यांचे पाय नेहेमीच जमिनीवर असतात. शारीरिक संबंधात पुढील नको असलेले परिणाम मुलींनाच भोगावे लागतात ह्याची त्यांना जाणीव असते. तरी देखील त्या अश्या का वागतात ह्याचे एक कारण म्हणजे 'तारुण्य सुलभ भावना' हे असू शकते. दुसरे कारण म्हणजे आवडलेला मुलगा, मग तो कोणीही व कोणत्याही परिस्थितीतला असो, हातातून निसटून जाऊ नये म्हणून केलेली किंवा करावी लागणारी एक तडजोड, असू शकते.

त्या मुलाची परिस्थिती फार बिकट... अगोदरच बहिणीकडे शिकायला... राहतं दोन खणांचं कौलारू घर.. १० ते १२ गुंठे जमीन, अर्धवट शिक्षण म्हणून नोकरी नाही,आईवडील गावात एकाकडे स्ट्रॉबेरीच्या मळ्यात कोणाकडेतरी रोजंदारीवर जायचे. आणि मुलीचे वडील मातब्बर, भाऊ सॉफ्टवेअर मध्ये, मोठी बहीण पण जॉबला... परिस्थिती ने तर जहागिरदार.. देखणेपणावरती तर त्या मुलीला कुणीही पसंत केलं असतं.>>>>> निव्वळ महान विचार आहेत.....दंडवत घ्यावा.

आपल्याकडे बहुसंख्य घरांमध्ये मुलींसाठी लग्न व संसार हेच मुख्य ध्येय म्हणुन मुलींवर ठासवले जाते. त्याचबरोबर २४ तास दुरचित्रवाणी, सिनेमे ईं. वरुन ईश्क, प्यार चा अविरत मारा चालु असतोच. मग थोडे वयात आल्याबरोबर काही लांडगे फायदा उठवतात व विचारांची काहीच खोली नसल्याने मुली फसतात .

सारासार विचारशक्ती गहाण पडल्याने असे किस्से घडतात. या बरोबरच मुलांकडे पालकांचे पुरेसे आणि सजग लक्ष नसल्याने असे प्रकार घडतात. माझा मुलगा साधारण सातवी आठवीत असताना त्याच्याच वर्गातल्या एका मुलीचे आई वडील जे आमचे स्नेही आहेत, गप्पा मारायला आले असता त्या बी (मुलीची आई) म्हणाली, 'तुमचं बरं आहे हो, तुम्हाला मुलगा आहे काळजी करावी लागत नाही. मुलीची किती काळजी घ्यावी लागते....' त्यावेळी मी त्यांना म्हणालो होतो, "मुलींइतकीच मुलाची काळजी घ्यावी लागते, मुलांकडेही डोळ्यात तेल घालून लक्ष ठेवावे लागते. आपल्या मुलाने कुणाही मुलीचा गैरफायदा घेऊ नये असे संस्कार जाणीवपूर्वक करावे लागतात".

अशा का वागतात काही मुली? का वागतात काही मुली अशा? वागतात का काही मुली अशा? काही मुली अशा वागतात का? मुली अशा काही वागतात का? अशा मुली काही का वागतात? का अशा काही वागतात मुली? वागतात का मुली अशा काही? काही मुली अशा का वागतात? मुली अशा काही का वागतात?

जब तक इस देस मे सनीमा है तब तक लोक ........ बनते रहन्गे !

गुरालाही मारत नसतील एवढा बेदम मारला... त्या मुलीला दोन ठेवून दिलेल्या... पण घरी सांगितलं नाही... वाटलं सुधारेल.

एकदा माझे मित्र आणि आम्ही काही जणांनी बाहेर पकडलं त्यांना.... त्या मुलीला ही बेदम मारलं... मुलाचा हात मोडेपर्यंत मारलं

कोण आहेत हे तुमचे मित्र? अटक व्हायला पाहिजे अशा लोकांना.

कशाला मॉरल पोलिसिंग करत बसायचं? आपल्याला दुसरे काही उद्योग नाहीयेत का? ती मुलगी, तिचा नवरा, आणि त्यांचं नशीब, बघून घेतील!! आपल्याकडच्या लोकांना लष्करच्या भाकर्‍या भाजण्याची हौस फार. असं काही ऐकलं की घरचं कार्य असल्यासारखे जातात. मी तर माझ्या मित्रांना पण एकदा सांगून बघतो. तेही मित्र आहेत म्हणून, नाही ऐकलं तर मनात "झक मार" म्हणतो आणि सोडून देतो.

तुम्ही आधी टुक्कार पोरांची सांगत सोडा. असल्या उचापती मध्ये पडू नका. तुमचे लग्न झाले नसेल तर ते होण्यात पण अडथळे येतील. आपले शिक्षण नोकरी धंद्यात लक्ष घाला. इतरांच्या पोरींची जास्त काळजी करू नका. त्यांची काळजी करायला आपले प्रशासन खंबीर आहे.

बरं मग त्या रिकामटेकड्या मुलाला हातही न लावता किंवा त्याला एक पैसाही न देता त्या चांगल्या मुलीचं भवितव्य कसं वाचवायचं याचा सुयोग्य मार्ग सुचवा बघू!

मॉरल पोलिसींग की लत बहुत भयानक होती हय. त्यामुळे वर कितीकांनी सांगितलं तरी धागालेखकाला ते 'सत्कार्यात आलेले काटे' वाटतील. आणि महाराष्ट्रात तशीही मॉरल पोलिसींगची जुनी परंपरा आहे. (उदा० पंचहौद मिशन प्रकरण) काही नाही हो सकेशु, तुम्ही काही ऐकू नका या वैट्ट लोकांचं.

लग्न करते वेळी मुलगी २१ वर्षाची होती, म्हणजे सज्ञान होती. तुम्ही सर्वानी समजावून पण पाहिले. तिने ऐकलं नाही. आता घेतलेल्या निर्णयामुळे रडत आहे. रडू द्यात की. तुम्ही कशाला जास्त काळजी करता. याचा विपरीत परिणाम असा होईल की लोक तुम्हालाच म्हणतील हा "केअशु' का एवढा इंटरेस्ट घेतोय या मुलीबद्दल. दुसरे म्हणजे त्या पोराचा तुम्ही हात मोडला. त्याने जर हाफ मर्डर ची केस तुमच्यावर ठोकली असती तर मग काय केले असते? म्हणून म्हंटले टुक्कार पोरांच्या नादी लागून दुसऱ्याच्या बापासाठी आपली दाढी मिशा काढू नका. बाकी मर्जी तुमची. सुयोग्य मार्ग म्हणाल तर एक भाऊ (मित्राची बहीण ती आपली बहीण) या नात्याने त्या मुलीने घेतलेला निर्णय सार्थ ठरवा म्हणून तिच्या गरीब रिकामटेकड्या नवऱ्याला कसे कामधंद्याला लावून त्यांची आर्थिक/सामाजिक परिस्थिती सुधारेल यासाठी प्रयत्न करा. हाणामारीच्या भानगडीत पडाल तर बाराच्या भावात जाल.

धाग्यावर बर्‍याच जणांचा प्रतिसाद हा मारहाण करु नका.लागते वाट मुलीची लागू द्या.तुम्हाला काय करायचंय? असा दिसतो आहे.पण धाग्याच्या नावाशी संबंधित प्रतिसाद येत नाहीयेत. मारहाणीवरच सगळ्यांचा फोकस आहे. धागा मुली अशा का वागतात यामागची सामाजिक किंवा मानसिक कारणे शोधली जावीत त्याचा उहापोह व्हावा यासाठी आहे.

इमॅजीन करा. तुम्ही मला कट्ट्यावर भेटला.... माझे मित्र आणि काही जणांनी तुम्हाला बेदम मारलं... हात मोडेपर्यंत मारलं.. तरीपण तुम्ही बेफिकीर... धागे काढीन तर असेच.... कसं वाटतंय. तुम्ही काय करावं आणि काय करू नये हे कुणी दुसर्‍यानी ठरवावं.

असाही एक धागा काढा . मी मोलाचे प्रतिसाद देईन . मी स्वतःच वाया गेलोय त्यामुळे . त्यात मारहाणी ची प्रवृत्ती असणारी ,मुलींना फसवणारी ,अश्या अनेक गोष्टी ऍड करता येतील . मुले अशी का वागतात असा धागा काढू काय म्हणता ?

मंगेश पाडगावकर यांची सुंदर कविता तुमचं काय गेलं ? याने प्रेम केलं किंवा तिने प्रेम केलं करु दे की ! मला सांगा त्यात तुमचं काय गेलं ? तो तिला एकांतात बागेमध्ये भेटला नको तितक्या जवळ जाऊन अंगाशी खेटला, लाल लाल गुलाबाचे फूल होऊन पेटला भेटला तर भेटू दे की पेटला तर पेटू दे की ! तुमच डोकं कशासाठी इतकं गरम झालं ? त्याने प्रेम केलं किंवा तिने प्रेम केलं करु दे की ! मला सांगा त्यात तुमचं काय गेलं ? एकदा ती त्याच्यासाठी वेडीपिशी झाली पाऊस होता तरी भिजत त्याच्या घरी गेली, घरात तेव्हां कोणीच नव्हतं म्हणून त्याचं फ़ावलं तिला जवळ घेऊन त्याने चक्क दार लावलं, लावलं तर लावू दे की फावलं तर फावू दे की तुमच्या आमच्या पूर्वजांनी वेगळं काय केलं ? त्याने प्रेम केलं किंवा तिने प्रेम केलं करु दे की ! मला सांगा त्यात तुमचं काय गेलं ? घरात जागा नसते हल्ली त्यांच चालणारच टॅक्सीत प्रकरण, ते थोडेच बसणार आहेत घोकत पाणिनीचं व्याकरण, गुलाबी थंडीचे परिणाम हे होणारच ! कुणीतरी कोणाला जवळ ओढून घेणारच घेतले तर घेऊ दे की व्हायचे ते होऊ दे की तुमच्या घरचं बोचकं त्याने थोडंच उचलून नेलं ? त्याने प्रेम केलं किंवा तिने प्रेम केलं करु दे की ! मला सांगा त्यात तुमचं काय गेलं ?

वर बर्‍याच प्रतिक्रिया वाचल्या. अनुभव विश्व मर्यादित असले कि अशा प्रतिक्रिया येणार हे अपेक्षित होते. बर्‍याच जणाना त्या मुलाला मारल हे खटकलय, पण लक्षात घ्या हि शेवटची पायरी आहे. आपणही आपल्या घरी लहान मुलाना प्रथम रागावतो आणि अगदिच निरुपाय झाला कि मारतो( असे मारावे कि नाही हा वेगळ्या धाग्याचा विषय) हिच गोष्ट त्या गावी झाली असणार हे लक्षात घेतले गेले नाही. मोठी शहरे सोडली तर लहान गावी अश्या गोष्टीचा बोभाटा पटकन होतो. घरात असे एखादे उदाहरण घडले तर त्या घरातील बाकीच्या मुलांच्या लग्नात तर अडचणी येतातच पण, भावकीत हि लग्न होताना अवघड होते. असे होउ नये ह्यासाठी त्या मुली व मुलाचे सुरवातीला काउन्सलींग केले गेले, तरी ही एकत नाही म्हणल्यावर नाईलाजानेच मारहाण झाली.यात घागाकर्त्याने एक मुध्दा लिहीला नाही आहे, त्या मुलीला जेव्हा सुरवातीला समजाउन सांगितले गेले कि तुझ्या आणि तुझ्या मुलाचा परिस्थिती असलेला फरक आणि लग्नानंतर तुझ्या जीवनशैलीत होणारा वाईट बदल ( जो तीला नंतर समजलाच) तेव्हा तीने, "माझे लग्न याच मुलाशी लावून दिले नाहीतर मी आत्महत्या करेन व चिठ्ठीत तुम्हा सगळ्यांची नावे लिहून ठेवेन". कायद्याची हि अक्कल त्या मुलीला आहे पण आपले भविष्यात नुकसान नको म्हणून आपल्याच भावकीतील लोकांना धमकी द्यावी अशी वाटते यात काही चुकीचे नाही? एका मुलीपायी होणारे सगळ्यांचे नुकसान या सर्व नातेवाईकांनी केवळ वर हि मंडळी म्हणत आहेत तसे केवळ "मोरल पोलिसिंग" नको यासाठी गप्प बसावे ? आणि असे काही त्यानी केले तर त्यांना एका फटक्यात टुकार, रानटी प्रवृत्ती ठरविणारे आहेतच . हाच दॄष्टिकोण ठेवून जायचे ठरवले तर जरा कुठे निसर्गरम्य स्थळी , एखाद्या एतिहासिक ठिकाणी जरा एकांत दिसला कि चाळे करणारी मंडळी दिसतात, अगदी नवीन लग्न झालेल्या लोकांचे हेच प्रकार पहायला मिळतात. एक तर सर्वसामान्य लोक जरा बदल म्हणून बाहेर पडलेले असतात, तिथे जावे तर आपल्याच लहान मुलांसमोर हे असले प्रकार बघून निमूटपणे परत यावे लागते. यातून कधी कधी गावकर्‍यांचा किंवा स्थानिकांचा संमय सुटून मारहाण झालेली वाचायला मिळते. मोराल पोलिसींगचे डोस पाजण्यापेक्षा हे प्रकार का खपवून घ्यायचे ? याचे आधी उत्तर द्या. या प्रेमी जीवांनी किंवा लग्न झालेल्या जोडप्या किमान आपला उपद्रव ईतरांना होणार नाही याची जाणीव ठेवायला नको? अन्यथा काही बागेमध्ये व मंदिरामध्ये "इथे अश्लिल चाळे केले तर बांबुचे फटके मिळतील " असा बोर्ड लावायची वेळ का यावी? माझा स्वताचा अनुभव देतो. एकदा पावसाळा संपता संपता रायगडला मी व माझा भाउ असे दोघेच गेलो होतो, मधला दिवस असल्याने गडावर फार गर्दी नव्हती. एक चार जणांचा ग्रुप होता. दोन मुले व दोन मुली. त्यात एक नवीन लग्न झालेले जोडपे होते. ठिकठीकाणी एकमेकाच्या गळ्यात हात घालून फोटो काढणे चालू होते. सुरवातीला मी दुर्लक्ष केले. मात्र जगदीश्वर परिसरातही हेच चाळे सुरु झाले. मंदिर परिसरात आपण आहोत याची साधी जाणीव त्याना नव्ह्ती. हेच चाळे करायचे होते तर महाबळेश्वर , माथेरान आहेच. ईथे मी आक्षेप घेतला. मग मात्र गड बघायला(?) आलेले हे तथाकथित पर्यटक मागे वळून न बघता परतीच्या वाटेला लागले. इथे मला कोणी कशाला हे मोराल पोलिसिंग किंवा दरडावल्याबध्दल पोलिसांच्या ताब्यात द्यायला पाहिजे असे म्ह्णले तरी चालेल, पण काही श्रध्दा असलेल्या ठिकाणी असे चाळे करणे योग्य वाटत नाहीत. तुमच्या चार भिंतीत तुम्ही काहीहि करा. मला काय त्याचे हि समाजातील वाढणारी प्रवॄत्ती अनेक अनिष्ट गोष्टीना प्रोत्साहन देते आहे. थेट धाग्याशी संबधीत नाही पण रहावत नाही म्हणून उदाहरण देतो, परवा पिंपरीमधे झालेल्या तरूणाच्या अपघाताचा प्रकार किंवा आटपाडी-मुंबई बसला झालेला दहिवडीजवळ अपघात, दोन्ही ठिकाणी मदत राहिली बाजुला मोबाईल मधून फोटो काढून शेअर करण्याची घाई बघायला मिळते. बाकी धाग्याचा विषय नीट समजावून घेउन प्रतिक्रीया दिल्या जाव्यात असे वाटते.

किल्ल्यांवरच्या भावनांना बाजूला काढून देत आहे लक्षात घ्या . ग्रामीण महाराष्ट्रात मुळात मुलींच्या भावनांना वाट मिळतच नाही . अगदी मुले पण घाबरतात फिरायला तर मुलींची काय कथा . हे वातावरण बदलून पहा पुढील १० वर्षात किती फरक पडेल . मैत्री ,प्रेम ह्या स्वाभाविक भावना आहेत. त्या दाबून ठेवल्याने अचानक अश्या गोष्टी घडतात . दुसरी गोष्ट कोणालाही अश्या वेळी बाजूला बसलेत काय करत असतील तरी जबरदस्ती खचितच नव्हती . अश्या वेळी मारहाण करून कोणाच्या मनावर काय परिणाम होतो ह्याचा विचार करावा . काही गोष्टी झाल्यात असतील ना मारहाणी च्या आधी हे आपले उत्तर सोयीस्कर आहे . तिसरी गोष्ट प्रत्येकवेळी माथेरान ,महाबळेश्वर ला जाण्याइतके पैसे सगळ्यांकडे असतील असं नाही . ह्याचा अर्थ काहीही करा बाहेर असे नाही पण मॉरल पोलिसिंग थांबवा . हिम्मत असेल तर पावसाळी ठिकाणी सार्वजनिक दारू पिणार्यांना धुमाकूळ घालणाऱ्या फाटकावून काढा . गुरासारखे मारा . पोलीस केस झाली तरी मी मदत कारेन नक्की .

अजून एका सदस्यांनी असाच प्रेमज्वराचा अनुभव सांगितला.तो त्यांच्याच शब्दात.

मारहाणीचे अनुभव त्यांच्या एका ग्रुपमधील सदस्याचे आहेत.

केअशु, तुम्हाला आणि तुमच्या मित्राला धन्यवाद.... त्या मुलीचा आणि तिच्या नवर्‍याचा "सैराट" न केल्याबद्दल!!

वर बर्याच जणानी मोराल पोलिंसिंगसाठी गळे काढलेत, त्यांच्यासाठि दोन उदाहरणे देतो १) आमच्याच अपार्टमेंट्मधे दुसर्‍या विंगमधे माझाच शाळामित्र रहातो. त्याची मुलगी आता आठवीत आहे. एका दुपारी घरात कोणी नसताना तीने तीच्या मित्राला घरी बोलावले. ती ,तीचा मित्र व शेजारीच रहाणारी तीची मैत्रीण असे तीघे गच्चीवर गेले. ते एका शेजारच्या फ्लॅट्मधे रहाणार्‍या व्यक्तीने बघीतले. काही शंका येउन ते मागोमाग गेले, तेव्हा ती व तीचा मित्र किसींग करीत होता व दुसरी मैत्रीण त्याचे व्हिडीओ शुटींग करीत होती, हा प्रकार पाहून त्या व्य्क्तीने तीच्या आई वडीलांना फोन केला ,नंतर सगळ्यांनी त्या मुलाला बदड्ले व त्याच्या पालकांच्या ताब्यात दिले. आज वरच्या प्रतिक्रीया वाचून मला कळले कि त्यांनी कित्ती घोर पाप केले. वास्तविक त्या व्य्क्तीने त्यांच्या मागोमाग जायलाच नको होते, गेल्यास तो जे प्रकार करीत होते त्याला प्रोत्साहन द्यायला पाहिजे होते. शिवाय तीच्या वडीलांनी मारहाण करण्याएवजी त्या मुलाचे आभारच मानायला हवे होते, कारण परदेशात हे चालते ना! शिवाय सगळ्यांनी मिळून पाडगावकरांच्या कवितेचे सामुहिक वाचन करायला पाहिजे होते. आहाहा काय दृष्य असेल ना ते. पुढच्या वेळी असा काही प्रकार दिसला ना कि मी तरी मि.पा,च्या या घाग्याची प्रिंटाऔअट्च त्या मुलीच्या घरच्यांना देईन, म्हण्जे मुले काहिही करायला मोकळी. आता कोणी मुलगा कुठल्या मुलीची छेड काढली ना तर मी तरी अडवायला जाणार नाही, कारण," त्याने तीची छेड काढली, तुमचे काय गेल?" हा प्रश्न आहेच. २) एका मुसलमान मुलाने माझ्या एका माहितीतील मुलीला ठरवून नादी लावले, ज्या दिवशी तीचा अठरावा वाढदिवस होता त्याच दिवशी पळून जाउन लग्न केल. आजही ती मुलगी दर्ग्या मोहल्लात कोंबड्यांची घाण काढताना दिसते. आज मि.पा.वरच्या प्रतिक्रिया वाचून कळले कि हे चालू द्यावे , नसते मोराल पोलिसिंग करू नये.

वरच्या बहुतेक सगळ्या उदाहरणात मुलीची पण तेवढीच चूक (चूक म्हणा, किंवा इच्छा म्हणा, सहभाग म्हणा), दिसतोय. असं असताना फक्त त्या मुलाला भंपक इ इ विशेषण आणि ती मात्र चांगल्या घरची मुलगी असं विभाजन जरा मजेशीर वाटतंय. बऱ्याच उदाहरणात फक्त शारीरिक आकर्षण असतं, आणि पालकांच्या विरोधामुळे, आणि अडनिड्या वयात ते साहसी इ वाटत असल्यामुळे मुलं हट्ट सोडत नाहीत. मारून तर परिस्थिती अजूनच बिघडण्याची शक्यता असते. माझी एक काकू म्हणायची, तुम्ही तरुण मुलं आमच्यावर चिडलेली असता, का स्वतःवर चिडलेली असता का दुनियेवर तेच कळत नाही. अडनिड्या वयातले शारीरिक बदल कोणालाही (मुलगा / मुलगी) विचित्र वागायला लावू शकतात. १-२ उपाय सुचवते. मारामारी अजिबातच करू नका, घराबाहेर कुठलीही गोष्ट जाण्या आधी हे करून बघा जमलं तर. "आमच्या मित्राला ३ बहीणी आहेत... त्यातली ही दुसरी! " या उदाहरणात, मी तर म्हणते त्या मुलीला घेऊन , त्या मुलाच्या घरी (मोठा भाऊ, बहीण इ च्या सोबतीने), त्या मुलाच्या घरी चक्कर मारायला लावावी, आणि तिथे जे-जे काही आपल्या घरापेक्षा वेगळं दिसतं, ते ते आपल्या घरी करायला लावावं. उदा, त्या मुलाच्या घरी त्याची आई-बहीण भांडी घासत असेल आणि मुलीच्या घरी या सगळ्याला बाई असेल, तर मुलीला सांगावं, "बघ बाई, तुला ह्याच मुलाशी लग्न करायचं आहे तर या सगळ्याची सवय घे", तिने काही नवीन मागितलं तर "आत्ता आम्ही देऊ शकू, पण लग्न झाल्यावर तुला बहुतेक काटकसरीची सवय करावी लागेल असं दिसतंय, तर तू आत्तापासूनच सवय केलेली बरी, ही ४ कामं कर (सरळ घरातली धुणी-भांडी, केर-फारशी करायला लावावी), तुला आपल्या कामवाल्या बाईंना देतात तेवढे पैसे देते, त्यात काय जमेल ते - हवं ते विकत घे, आणि तसं जगायची आत्तापासून सवय लावून घे, कारण तू आमच्या मनाविरुद्ध लग्न केल्यामुळे आम्ही तुला आर्थिक मदत नक्कीच करणार नाही, आणि हा मुलगा चांगला असेलही पण फार काही पैसे कमावेल असं वाटत नाही". मुलगी खरंच प्रेमात असेल तर ती यातून पण नक्की मार्ग काढेल, नसेल तर काय तो निर्णय घेईल. आणि शांतपणे तू आमचं ऐकलं नाहीस तर, आमची जवाबदारी नाही हे सतत सांगत राहावं. आणि मुलगा किंवा मुलगी कोणीही खूपच काही चूक करतायत तर नीट आणि अधून -मधून बोलून दाखवत राहावं. आणि मुख्य म्हणजे आपल्या पैशावर ऐश करू देऊ नये, घरात जे काय होईल ते जेवायला मिळेल आणि सगळ्या गरजा (ऐश नाही) भागवल्या जातील, बाकी आपलं आपलं बघा म्हणून सांगावं. १८ च्या पुढील असेल तर सरळ बाहेर पार्ट-टाइम नोकरी करायला लावावी. पैसा हा माणसाला भरकटवू शकतो तसंच जमिनीवर पण ठेवू शकतो. टिनेज मध्ये प्रेम करण एकदम सोपं असतं, भरपूर वेळ आणि हॉर्मोन्स + आई वडिलांचा पैसा + प्रेम निभावण्यासाठी काय करायला लागत याचा पत्ता नाही असं डेडली समीकरण असतं. त्यातलं पैसा काढून घेणं / मिळवायला प्रवृत्त करणं, आणि प्रेम निभवायला काय करायला लागतं ते सांगत राहणं एवढंच पालक म्हणून आपण करू शकतो. पैशाचं महत्व कळल्यावर, ते मिळवण्यासाठी लागणारे कष्ट कळल्यावर एकूण निर्णयप्रक्रियाच बदलून जाते, आणि ती आयुष्यात खूप फायदेशीर ठरू शकते.

अच्छा, म्हणजे अशा वेळी उपयोगी पडतील म्हणूनच गुंड नगरसेवकांना निवडून आणतात वाटतं लोक!

असे प्रश्न हे भारतातील एकत्र कुटुंबपद्धतीमधील परस्परावलंबित्व आणि वैयक्तिक स्वातंत्र्याच्या अभावामुळे घडतात. समाजाने आता जास्त मोकळे व्हायला हवे. मुलामुलींना पंधरा-सोळा वयापासूनच स्वतंत्र राहायची आणि स्वतःच्या आयुष्याची पूर्ण जबाबदारी घ्यायची सवय लावावी. आपण नंतर त्यांच्या आयुष्यात ढवळाढवळ करू नये आणि त्यांच्यावर आपल्या म्हातारपणी अवलंबूनही राहू नये. मुलाबाळांच्या शिक्षणा-लग्नासाठी पै-पै जमवत बसण्यापेक्षा आधी आपल्या म्हातारपणाची आणि आजारपणाची तरतूद करण्यास प्राधान्य द्यावे. ग्रेट फ्रीडम कम्स वुइथ ग्रेटर रिस्पॉन्सिबिलिटी हे त्यांच्या मनावर लहानपणापासून बिंबवावे. हे सगळं वाचायला जरा जड जाईल काहींना. पण समाजाची वाटचाल आता याच दिशेने होत आहे. आपण आपलं बघावं. लग्नेसुद्धा जास्त टिकणार नाहीत. एकेकाची एकापेक्षा जास्त लागणेही होतील. तेव्हा लग्नातून मिळणारे स्थैर्य हा प्रकारही संपेल. त्यामुळे प्रत्येक स्त्री आणि प्रत्येक पुरुषाला स्वतःच्या आर्थिक स्वावलंबित्वाची संपूर्ण जबाबदारी स्वतःच घ्यावी लागणार आहे.

कोणी "शाळा" चित्रपट पाहिलाय का? त्यात पण असा (प्रपोझ केले म्हणून) मारहाणीचा प्रसंग आहे. त्यातल्या हिरो मुलाच्या बाबांची भूमिका बरोबर वाटते. बाय द वे, हेच धागलेखक दुसऱ्या लेखात काही मुलांचे लग्न जमत नाही (http://www.misalpav.com/node/40388) म्हणून चिंता करत आहेत आणि इकडे मात्र मुलींना सम्मतीने लग्न करण्याला विरोध करत आहेत. यातला विरोधाभास छान आहे :) मला वाटत यांना प्रॉब्लेम हा आहे की "अशा मुली" त्यांना आवडणाऱ्या मुलांशी लग्न करतात आणि ज्या मुलांची लग्ने जमणे सध्या कठीण झाले आहे, अशा मुलांशी लग्न करत नाहीत :)

अशा का वागतात काही मुली !

... एका महत्वाच्या विषयाला वाचा फोडल्याबद्दल! "अशा का वागतात काही मुली?" - अक्कल नसल्याने!

साधारणपणे एकाच वयाच्या मुला-मुलीत, मुली जास्त mature असतात असं एकूण निरीक्षण आहे. मुली भावनेच्या भरात वहावत जात नाहीत, त्यांचे पाय नेहेमीच जमिनीवर असतात. शारीरिक संबंधात पुढील नको असलेले परिणाम मुलींनाच भोगावे लागतात ह्याची त्यांना जाणीव असते. तरी देखील त्या अश्या का वागतात ह्याचे एक कारण म्हणजे 'तारुण्य सुलभ भावना' हे असू शकते. दुसरे कारण म्हणजे आवडलेला मुलगा, मग तो कोणीही व कोणत्याही परिस्थितीतला असो, हातातून निसटून जाऊ नये म्हणून केलेली किंवा करावी लागणारी एक तडजोड, असू शकते.

त्या मुलाची परिस्थिती फार बिकट... अगोदरच बहिणीकडे शिकायला... राहतं दोन खणांचं कौलारू घर.. १० ते १२ गुंठे जमीन, अर्धवट शिक्षण म्हणून नोकरी नाही,आईवडील गावात एकाकडे स्ट्रॉबेरीच्या मळ्यात कोणाकडेतरी रोजंदारीवर जायचे. आणि मुलीचे वडील मातब्बर, भाऊ सॉफ्टवेअर मध्ये, मोठी बहीण पण जॉबला... परिस्थिती ने तर जहागिरदार.. देखणेपणावरती तर त्या मुलीला कुणीही पसंत केलं असतं.>>>>> निव्वळ महान विचार आहेत.....दंडवत घ्यावा.

आपल्याकडे बहुसंख्य घरांमध्ये मुलींसाठी लग्न व संसार हेच मुख्य ध्येय म्हणुन मुलींवर ठासवले जाते. त्याचबरोबर २४ तास दुरचित्रवाणी, सिनेमे ईं. वरुन ईश्क, प्यार चा अविरत मारा चालु असतोच. मग थोडे वयात आल्याबरोबर काही लांडगे फायदा उठवतात व विचारांची काहीच खोली नसल्याने मुली फसतात .

सारासार विचारशक्ती गहाण पडल्याने असे किस्से घडतात. या बरोबरच मुलांकडे पालकांचे पुरेसे आणि सजग लक्ष नसल्याने असे प्रकार घडतात. माझा मुलगा साधारण सातवी आठवीत असताना त्याच्याच वर्गातल्या एका मुलीचे आई वडील जे आमचे स्नेही आहेत, गप्पा मारायला आले असता त्या बी (मुलीची आई) म्हणाली, 'तुमचं बरं आहे हो, तुम्हाला मुलगा आहे काळजी करावी लागत नाही. मुलीची किती काळजी घ्यावी लागते....' त्यावेळी मी त्यांना म्हणालो होतो, "मुलींइतकीच मुलाची काळजी घ्यावी लागते, मुलांकडेही डोळ्यात तेल घालून लक्ष ठेवावे लागते. आपल्या मुलाने कुणाही मुलीचा गैरफायदा घेऊ नये असे संस्कार जाणीवपूर्वक करावे लागतात".

अशा का वागतात काही मुली? का वागतात काही मुली अशा? वागतात का काही मुली अशा? काही मुली अशा वागतात का? मुली अशा काही वागतात का? अशा मुली काही का वागतात? का अशा काही वागतात मुली? वागतात का मुली अशा काही? काही मुली अशा का वागतात? मुली अशा काही का वागतात?

जब तक इस देस मे सनीमा है तब तक लोक ........ बनते रहन्गे !

गुरालाही मारत नसतील एवढा बेदम मारला... त्या मुलीला दोन ठेवून दिलेल्या... पण घरी सांगितलं नाही... वाटलं सुधारेल.

एकदा माझे मित्र आणि आम्ही काही जणांनी बाहेर पकडलं त्यांना.... त्या मुलीला ही बेदम मारलं... मुलाचा हात मोडेपर्यंत मारलं

कोण आहेत हे तुमचे मित्र? अटक व्हायला पाहिजे अशा लोकांना.

कशाला मॉरल पोलिसिंग करत बसायचं? आपल्याला दुसरे काही उद्योग नाहीयेत का? ती मुलगी, तिचा नवरा, आणि त्यांचं नशीब, बघून घेतील!! आपल्याकडच्या लोकांना लष्करच्या भाकर्‍या भाजण्याची हौस फार. असं काही ऐकलं की घरचं कार्य असल्यासारखे जातात. मी तर माझ्या मित्रांना पण एकदा सांगून बघतो. तेही मित्र आहेत म्हणून, नाही ऐकलं तर मनात "झक मार" म्हणतो आणि सोडून देतो.

तुम्ही आधी टुक्कार पोरांची सांगत सोडा. असल्या उचापती मध्ये पडू नका. तुमचे लग्न झाले नसेल तर ते होण्यात पण अडथळे येतील. आपले शिक्षण नोकरी धंद्यात लक्ष घाला. इतरांच्या पोरींची जास्त काळजी करू नका. त्यांची काळजी करायला आपले प्रशासन खंबीर आहे.

बरं मग त्या रिकामटेकड्या मुलाला हातही न लावता किंवा त्याला एक पैसाही न देता त्या चांगल्या मुलीचं भवितव्य कसं वाचवायचं याचा सुयोग्य मार्ग सुचवा बघू!

मॉरल पोलिसींग की लत बहुत भयानक होती हय. त्यामुळे वर कितीकांनी सांगितलं तरी धागालेखकाला ते 'सत्कार्यात आलेले काटे' वाटतील. आणि महाराष्ट्रात तशीही मॉरल पोलिसींगची जुनी परंपरा आहे. (उदा० पंचहौद मिशन प्रकरण) काही नाही हो सकेशु, तुम्ही काही ऐकू नका या वैट्ट लोकांचं.

लग्न करते वेळी मुलगी २१ वर्षाची होती, म्हणजे सज्ञान होती. तुम्ही सर्वानी समजावून पण पाहिले. तिने ऐकलं नाही. आता घेतलेल्या निर्णयामुळे रडत आहे. रडू द्यात की. तुम्ही कशाला जास्त काळजी करता. याचा विपरीत परिणाम असा होईल की लोक तुम्हालाच म्हणतील हा "केअशु' का एवढा इंटरेस्ट घेतोय या मुलीबद्दल. दुसरे म्हणजे त्या पोराचा तुम्ही हात मोडला. त्याने जर हाफ मर्डर ची केस तुमच्यावर ठोकली असती तर मग काय केले असते? म्हणून म्हंटले टुक्कार पोरांच्या नादी लागून दुसऱ्याच्या बापासाठी आपली दाढी मिशा काढू नका. बाकी मर्जी तुमची. सुयोग्य मार्ग म्हणाल तर एक भाऊ (मित्राची बहीण ती आपली बहीण) या नात्याने त्या मुलीने घेतलेला निर्णय सार्थ ठरवा म्हणून तिच्या गरीब रिकामटेकड्या नवऱ्याला कसे कामधंद्याला लावून त्यांची आर्थिक/सामाजिक परिस्थिती सुधारेल यासाठी प्रयत्न करा. हाणामारीच्या भानगडीत पडाल तर बाराच्या भावात जाल.

धाग्यावर बर्‍याच जणांचा प्रतिसाद हा मारहाण करु नका.लागते वाट मुलीची लागू द्या.तुम्हाला काय करायचंय? असा दिसतो आहे.पण धाग्याच्या नावाशी संबंधित प्रतिसाद येत नाहीयेत. मारहाणीवरच सगळ्यांचा फोकस आहे. धागा मुली अशा का वागतात यामागची सामाजिक किंवा मानसिक कारणे शोधली जावीत त्याचा उहापोह व्हावा यासाठी आहे.

इमॅजीन करा. तुम्ही मला कट्ट्यावर भेटला.... माझे मित्र आणि काही जणांनी तुम्हाला बेदम मारलं... हात मोडेपर्यंत मारलं.. तरीपण तुम्ही बेफिकीर... धागे काढीन तर असेच.... कसं वाटतंय. तुम्ही काय करावं आणि काय करू नये हे कुणी दुसर्‍यानी ठरवावं.

असाही एक धागा काढा . मी मोलाचे प्रतिसाद देईन . मी स्वतःच वाया गेलोय त्यामुळे . त्यात मारहाणी ची प्रवृत्ती असणारी ,मुलींना फसवणारी ,अश्या अनेक गोष्टी ऍड करता येतील . मुले अशी का वागतात असा धागा काढू काय म्हणता ?

मंगेश पाडगावकर यांची सुंदर कविता तुमचं काय गेलं ? याने प्रेम केलं किंवा तिने प्रेम केलं करु दे की ! मला सांगा त्यात तुमचं काय गेलं ? तो तिला एकांतात बागेमध्ये भेटला नको तितक्या जवळ जाऊन अंगाशी खेटला, लाल लाल गुलाबाचे फूल होऊन पेटला भेटला तर भेटू दे की पेटला तर पेटू दे की ! तुमच डोकं कशासाठी इतकं गरम झालं ? त्याने प्रेम केलं किंवा तिने प्रेम केलं करु दे की ! मला सांगा त्यात तुमचं काय गेलं ? एकदा ती त्याच्यासाठी वेडीपिशी झाली पाऊस होता तरी भिजत त्याच्या घरी गेली, घरात तेव्हां कोणीच नव्हतं म्हणून त्याचं फ़ावलं तिला जवळ घेऊन त्याने चक्क दार लावलं, लावलं तर लावू दे की फावलं तर फावू दे की तुमच्या आमच्या पूर्वजांनी वेगळं काय केलं ? त्याने प्रेम केलं किंवा तिने प्रेम केलं करु दे की ! मला सांगा त्यात तुमचं काय गेलं ? घरात जागा नसते हल्ली त्यांच चालणारच टॅक्सीत प्रकरण, ते थोडेच बसणार आहेत घोकत पाणिनीचं व्याकरण, गुलाबी थंडीचे परिणाम हे होणारच ! कुणीतरी कोणाला जवळ ओढून घेणारच घेतले तर घेऊ दे की व्हायचे ते होऊ दे की तुमच्या घरचं बोचकं त्याने थोडंच उचलून नेलं ? त्याने प्रेम केलं किंवा तिने प्रेम केलं करु दे की ! मला सांगा त्यात तुमचं काय गेलं ?

वर बर्‍याच प्रतिक्रिया वाचल्या. अनुभव विश्व मर्यादित असले कि अशा प्रतिक्रिया येणार हे अपेक्षित होते. बर्‍याच जणाना त्या मुलाला मारल हे खटकलय, पण लक्षात घ्या हि शेवटची पायरी आहे. आपणही आपल्या घरी लहान मुलाना प्रथम रागावतो आणि अगदिच निरुपाय झाला कि मारतो( असे मारावे कि नाही हा वेगळ्या धाग्याचा विषय) हिच गोष्ट त्या गावी झाली असणार हे लक्षात घेतले गेले नाही. मोठी शहरे सोडली तर लहान गावी अश्या गोष्टीचा बोभाटा पटकन होतो. घरात असे एखादे उदाहरण घडले तर त्या घरातील बाकीच्या मुलांच्या लग्नात तर अडचणी येतातच पण, भावकीत हि लग्न होताना अवघड होते. असे होउ नये ह्यासाठी त्या मुली व मुलाचे सुरवातीला काउन्सलींग केले गेले, तरी ही एकत नाही म्हणल्यावर नाईलाजानेच मारहाण झाली.यात घागाकर्त्याने एक मुध्दा लिहीला नाही आहे, त्या मुलीला जेव्हा सुरवातीला समजाउन सांगितले गेले कि तुझ्या आणि तुझ्या मुलाचा परिस्थिती असलेला फरक आणि लग्नानंतर तुझ्या जीवनशैलीत होणारा वाईट बदल ( जो तीला नंतर समजलाच) तेव्हा तीने, "माझे लग्न याच मुलाशी लावून दिले नाहीतर मी आत्महत्या करेन व चिठ्ठीत तुम्हा सगळ्यांची नावे लिहून ठेवेन". कायद्याची हि अक्कल त्या मुलीला आहे पण आपले भविष्यात नुकसान नको म्हणून आपल्याच भावकीतील लोकांना धमकी द्यावी अशी वाटते यात काही चुकीचे नाही? एका मुलीपायी होणारे सगळ्यांचे नुकसान या सर्व नातेवाईकांनी केवळ वर हि मंडळी म्हणत आहेत तसे केवळ "मोरल पोलिसिंग" नको यासाठी गप्प बसावे ? आणि असे काही त्यानी केले तर त्यांना एका फटक्यात टुकार, रानटी प्रवृत्ती ठरविणारे आहेतच . हाच दॄष्टिकोण ठेवून जायचे ठरवले तर जरा कुठे निसर्गरम्य स्थळी , एखाद्या एतिहासिक ठिकाणी जरा एकांत दिसला कि चाळे करणारी मंडळी दिसतात, अगदी नवीन लग्न झालेल्या लोकांचे हेच प्रकार पहायला मिळतात. एक तर सर्वसामान्य लोक जरा बदल म्हणून बाहेर पडलेले असतात, तिथे जावे तर आपल्याच लहान मुलांसमोर हे असले प्रकार बघून निमूटपणे परत यावे लागते. यातून कधी कधी गावकर्‍यांचा किंवा स्थानिकांचा संमय सुटून मारहाण झालेली वाचायला मिळते. मोराल पोलिसींगचे डोस पाजण्यापेक्षा हे प्रकार का खपवून घ्यायचे ? याचे आधी उत्तर द्या. या प्रेमी जीवांनी किंवा लग्न झालेल्या जोडप्या किमान आपला उपद्रव ईतरांना होणार नाही याची जाणीव ठेवायला नको? अन्यथा काही बागेमध्ये व मंदिरामध्ये "इथे अश्लिल चाळे केले तर बांबुचे फटके मिळतील " असा बोर्ड लावायची वेळ का यावी? माझा स्वताचा अनुभव देतो. एकदा पावसाळा संपता संपता रायगडला मी व माझा भाउ असे दोघेच गेलो होतो, मधला दिवस असल्याने गडावर फार गर्दी नव्हती. एक चार जणांचा ग्रुप होता. दोन मुले व दोन मुली. त्यात एक नवीन लग्न झालेले जोडपे होते. ठिकठीकाणी एकमेकाच्या गळ्यात हात घालून फोटो काढणे चालू होते. सुरवातीला मी दुर्लक्ष केले. मात्र जगदीश्वर परिसरातही हेच चाळे सुरु झाले. मंदिर परिसरात आपण आहोत याची साधी जाणीव त्याना नव्ह्ती. हेच चाळे करायचे होते तर महाबळेश्वर , माथेरान आहेच. ईथे मी आक्षेप घेतला. मग मात्र गड बघायला(?) आलेले हे तथाकथित पर्यटक मागे वळून न बघता परतीच्या वाटेला लागले. इथे मला कोणी कशाला हे मोराल पोलिसिंग किंवा दरडावल्याबध्दल पोलिसांच्या ताब्यात द्यायला पाहिजे असे म्ह्णले तरी चालेल, पण काही श्रध्दा असलेल्या ठिकाणी असे चाळे करणे योग्य वाटत नाहीत. तुमच्या चार भिंतीत तुम्ही काहीहि करा. मला काय त्याचे हि समाजातील वाढणारी प्रवॄत्ती अनेक अनिष्ट गोष्टीना प्रोत्साहन देते आहे. थेट धाग्याशी संबधीत नाही पण रहावत नाही म्हणून उदाहरण देतो, परवा पिंपरीमधे झालेल्या तरूणाच्या अपघाताचा प्रकार किंवा आटपाडी-मुंबई बसला झालेला दहिवडीजवळ अपघात, दोन्ही ठिकाणी मदत राहिली बाजुला मोबाईल मधून फोटो काढून शेअर करण्याची घाई बघायला मिळते. बाकी धाग्याचा विषय नीट समजावून घेउन प्रतिक्रीया दिल्या जाव्यात असे वाटते.

किल्ल्यांवरच्या भावनांना बाजूला काढून देत आहे लक्षात घ्या . ग्रामीण महाराष्ट्रात मुळात मुलींच्या भावनांना वाट मिळतच नाही . अगदी मुले पण घाबरतात फिरायला तर मुलींची काय कथा . हे वातावरण बदलून पहा पुढील १० वर्षात किती फरक पडेल . मैत्री ,प्रेम ह्या स्वाभाविक भावना आहेत. त्या दाबून ठेवल्याने अचानक अश्या गोष्टी घडतात . दुसरी गोष्ट कोणालाही अश्या वेळी बाजूला बसलेत काय करत असतील तरी जबरदस्ती खचितच नव्हती . अश्या वेळी मारहाण करून कोणाच्या मनावर काय परिणाम होतो ह्याचा विचार करावा . काही गोष्टी झाल्यात असतील ना मारहाणी च्या आधी हे आपले उत्तर सोयीस्कर आहे . तिसरी गोष्ट प्रत्येकवेळी माथेरान ,महाबळेश्वर ला जाण्याइतके पैसे सगळ्यांकडे असतील असं नाही . ह्याचा अर्थ काहीही करा बाहेर असे नाही पण मॉरल पोलिसिंग थांबवा . हिम्मत असेल तर पावसाळी ठिकाणी सार्वजनिक दारू पिणार्यांना धुमाकूळ घालणाऱ्या फाटकावून काढा . गुरासारखे मारा . पोलीस केस झाली तरी मी मदत कारेन नक्की .

अजून एका सदस्यांनी असाच प्रेमज्वराचा अनुभव सांगितला.तो त्यांच्याच शब्दात.

मारहाणीचे अनुभव त्यांच्या एका ग्रुपमधील सदस्याचे आहेत.

केअशु, तुम्हाला आणि तुमच्या मित्राला धन्यवाद.... त्या मुलीचा आणि तिच्या नवर्‍याचा "सैराट" न केल्याबद्दल!!

वर बर्याच जणानी मोराल पोलिंसिंगसाठी गळे काढलेत, त्यांच्यासाठि दोन उदाहरणे देतो १) आमच्याच अपार्टमेंट्मधे दुसर्‍या विंगमधे माझाच शाळामित्र रहातो. त्याची मुलगी आता आठवीत आहे. एका दुपारी घरात कोणी नसताना तीने तीच्या मित्राला घरी बोलावले. ती ,तीचा मित्र व शेजारीच रहाणारी तीची मैत्रीण असे तीघे गच्चीवर गेले. ते एका शेजारच्या फ्लॅट्मधे रहाणार्‍या व्यक्तीने बघीतले. काही शंका येउन ते मागोमाग गेले, तेव्हा ती व तीचा मित्र किसींग करीत होता व दुसरी मैत्रीण त्याचे व्हिडीओ शुटींग करीत होती, हा प्रकार पाहून त्या व्य्क्तीने तीच्या आई वडीलांना फोन केला ,नंतर सगळ्यांनी त्या मुलाला बदड्ले व त्याच्या पालकांच्या ताब्यात दिले. आज वरच्या प्रतिक्रीया वाचून मला कळले कि त्यांनी कित्ती घोर पाप केले. वास्तविक त्या व्य्क्तीने त्यांच्या मागोमाग जायलाच नको होते, गेल्यास तो जे प्रकार करीत होते त्याला प्रोत्साहन द्यायला पाहिजे होते. शिवाय तीच्या वडीलांनी मारहाण करण्याएवजी त्या मुलाचे आभारच मानायला हवे होते, कारण परदेशात हे चालते ना! शिवाय सगळ्यांनी मिळून पाडगावकरांच्या कवितेचे सामुहिक वाचन करायला पाहिजे होते. आहाहा काय दृष्य असेल ना ते. पुढच्या वेळी असा काही प्रकार दिसला ना कि मी तरी मि.पा,च्या या घाग्याची प्रिंटाऔअट्च त्या मुलीच्या घरच्यांना देईन, म्हण्जे मुले काहिही करायला मोकळी. आता कोणी मुलगा कुठल्या मुलीची छेड काढली ना तर मी तरी अडवायला जाणार नाही, कारण," त्याने तीची छेड काढली, तुमचे काय गेल?" हा प्रश्न आहेच. २) एका मुसलमान मुलाने माझ्या एका माहितीतील मुलीला ठरवून नादी लावले, ज्या दिवशी तीचा अठरावा वाढदिवस होता त्याच दिवशी पळून जाउन लग्न केल. आजही ती मुलगी दर्ग्या मोहल्लात कोंबड्यांची घाण काढताना दिसते. आज मि.पा.वरच्या प्रतिक्रिया वाचून कळले कि हे चालू द्यावे , नसते मोराल पोलिसिंग करू नये.

वरच्या बहुतेक सगळ्या उदाहरणात मुलीची पण तेवढीच चूक (चूक म्हणा, किंवा इच्छा म्हणा, सहभाग म्हणा), दिसतोय. असं असताना फक्त त्या मुलाला भंपक इ इ विशेषण आणि ती मात्र चांगल्या घरची मुलगी असं विभाजन जरा मजेशीर वाटतंय. बऱ्याच उदाहरणात फक्त शारीरिक आकर्षण असतं, आणि पालकांच्या विरोधामुळे, आणि अडनिड्या वयात ते साहसी इ वाटत असल्यामुळे मुलं हट्ट सोडत नाहीत. मारून तर परिस्थिती अजूनच बिघडण्याची शक्यता असते. माझी एक काकू म्हणायची, तुम्ही तरुण मुलं आमच्यावर चिडलेली असता, का स्वतःवर चिडलेली असता का दुनियेवर तेच कळत नाही. अडनिड्या वयातले शारीरिक बदल कोणालाही (मुलगा / मुलगी) विचित्र वागायला लावू शकतात. १-२ उपाय सुचवते. मारामारी अजिबातच करू नका, घराबाहेर कुठलीही गोष्ट जाण्या आधी हे करून बघा जमलं तर. "आमच्या मित्राला ३ बहीणी आहेत... त्यातली ही दुसरी! " या उदाहरणात, मी तर म्हणते त्या मुलीला घेऊन , त्या मुलाच्या घरी (मोठा भाऊ, बहीण इ च्या सोबतीने), त्या मुलाच्या घरी चक्कर मारायला लावावी, आणि तिथे जे-जे काही आपल्या घरापेक्षा वेगळं दिसतं, ते ते आपल्या घरी करायला लावावं. उदा, त्या मुलाच्या घरी त्याची आई-बहीण भांडी घासत असेल आणि मुलीच्या घरी या सगळ्याला बाई असेल, तर मुलीला सांगावं, "बघ बाई, तुला ह्याच मुलाशी लग्न करायचं आहे तर या सगळ्याची सवय घे", तिने काही नवीन मागितलं तर "आत्ता आम्ही देऊ शकू, पण लग्न झाल्यावर तुला बहुतेक काटकसरीची सवय करावी लागेल असं दिसतंय, तर तू आत्तापासूनच सवय केलेली बरी, ही ४ कामं कर (सरळ घरातली धुणी-भांडी, केर-फारशी करायला लावावी), तुला आपल्या कामवाल्या बाईंना देतात तेवढे पैसे देते, त्यात काय जमेल ते - हवं ते विकत घे, आणि तसं जगायची आत्तापासून सवय लावून घे, कारण तू आमच्या मनाविरुद्ध लग्न केल्यामुळे आम्ही तुला आर्थिक मदत नक्कीच करणार नाही, आणि हा मुलगा चांगला असेलही पण फार काही पैसे कमावेल असं वाटत नाही". मुलगी खरंच प्रेमात असेल तर ती यातून पण नक्की मार्ग काढेल, नसेल तर काय तो निर्णय घेईल. आणि शांतपणे तू आमचं ऐकलं नाहीस तर, आमची जवाबदारी नाही हे सतत सांगत राहावं. आणि मुलगा किंवा मुलगी कोणीही खूपच काही चूक करतायत तर नीट आणि अधून -मधून बोलून दाखवत राहावं. आणि मुख्य म्हणजे आपल्या पैशावर ऐश करू देऊ नये, घरात जे काय होईल ते जेवायला मिळेल आणि सगळ्या गरजा (ऐश नाही) भागवल्या जातील, बाकी आपलं आपलं बघा म्हणून सांगावं. १८ च्या पुढील असेल तर सरळ बाहेर पार्ट-टाइम नोकरी करायला लावावी. पैसा हा माणसाला भरकटवू शकतो तसंच जमिनीवर पण ठेवू शकतो. टिनेज मध्ये प्रेम करण एकदम सोपं असतं, भरपूर वेळ आणि हॉर्मोन्स + आई वडिलांचा पैसा + प्रेम निभावण्यासाठी काय करायला लागत याचा पत्ता नाही असं डेडली समीकरण असतं. त्यातलं पैसा काढून घेणं / मिळवायला प्रवृत्त करणं, आणि प्रेम निभवायला काय करायला लागतं ते सांगत राहणं एवढंच पालक म्हणून आपण करू शकतो. पैशाचं महत्व कळल्यावर, ते मिळवण्यासाठी लागणारे कष्ट कळल्यावर एकूण निर्णयप्रक्रियाच बदलून जाते, आणि ती आयुष्यात खूप फायदेशीर ठरू शकते.

अच्छा, म्हणजे अशा वेळी उपयोगी पडतील म्हणूनच गुंड नगरसेवकांना निवडून आणतात वाटतं लोक!

असे प्रश्न हे भारतातील एकत्र कुटुंबपद्धतीमधील परस्परावलंबित्व आणि वैयक्तिक स्वातंत्र्याच्या अभावामुळे घडतात. समाजाने आता जास्त मोकळे व्हायला हवे. मुलामुलींना पंधरा-सोळा वयापासूनच स्वतंत्र राहायची आणि स्वतःच्या आयुष्याची पूर्ण जबाबदारी घ्यायची सवय लावावी. आपण नंतर त्यांच्या आयुष्यात ढवळाढवळ करू नये आणि त्यांच्यावर आपल्या म्हातारपणी अवलंबूनही राहू नये. मुलाबाळांच्या शिक्षणा-लग्नासाठी पै-पै जमवत बसण्यापेक्षा आधी आपल्या म्हातारपणाची आणि आजारपणाची तरतूद करण्यास प्राधान्य द्यावे. ग्रेट फ्रीडम कम्स वुइथ ग्रेटर रिस्पॉन्सिबिलिटी हे त्यांच्या मनावर लहानपणापासून बिंबवावे. हे सगळं वाचायला जरा जड जाईल काहींना. पण समाजाची वाटचाल आता याच दिशेने होत आहे. आपण आपलं बघावं. लग्नेसुद्धा जास्त टिकणार नाहीत. एकेकाची एकापेक्षा जास्त लागणेही होतील. तेव्हा लग्नातून मिळणारे स्थैर्य हा प्रकारही संपेल. त्यामुळे प्रत्येक स्त्री आणि प्रत्येक पुरुषाला स्वतःच्या आर्थिक स्वावलंबित्वाची संपूर्ण जबाबदारी स्वतःच घ्यावी लागणार आहे.

कोणी "शाळा" चित्रपट पाहिलाय का? त्यात पण असा (प्रपोझ केले म्हणून) मारहाणीचा प्रसंग आहे. त्यातल्या हिरो मुलाच्या बाबांची भूमिका बरोबर वाटते. बाय द वे, हेच धागलेखक दुसऱ्या लेखात काही मुलांचे लग्न जमत नाही (http://www.misalpav.com/node/40388) म्हणून चिंता करत आहेत आणि इकडे मात्र मुलींना सम्मतीने लग्न करण्याला विरोध करत आहेत. यातला विरोधाभास छान आहे :) मला वाटत यांना प्रॉब्लेम हा आहे की "अशा मुली" त्यांना आवडणाऱ्या मुलांशी लग्न करतात आणि ज्या मुलांची लग्ने जमणे सध्या कठीण झाले आहे, अशा मुलांशी लग्न करत नाहीत :)

तुमचे वास्तव्य कुठले ?

मुंबई वेगळी करा :)

मांडू दे वेगळी चूल , एकदाची तड लावा काय ते अन मोकळे व्हा. काय च्यायला घेणे न देणे फुकट कंदील लावणे.

मांडू दे वेगळी चूल , एकदाची तड लावा काय ते अन मोकळे व्हा. काय च्यायला घेणे न देणे फुकट कंदील लावणे.

वेगळे व्हायचे की नाही ते विदर्भवासियांनाच ठरवू देत. आपण त्यावर काथ्याकूट करणे म्हणजे स्वतःचा वेळ वाया घालवणे. महाराष्ट्रात अगोदरच बेळगाव नाहिये. आता विदर्भ वेगळा झाला तर होउ देत. मनाने मात्र सर्व मराठी लोकांनी एकत्र रहा रे. राजकारणी नेत्यांना फाळणी हा प्रिय विषय असतो. त्यात आपले संबंध आणू नका.

वेगळ्या विदर्भाचा मूदा "जांबुवंत राव धोट्यांनी" गाजवला आणि हा मुद्दा १९४७ पासूनच आहे.

आजकाल, "शिळ्या कढीला उत आणणे", ही म्हन लैच फ्याशनमंदी आली म्हनावी की काय ?! ;) :)

विदर्भ वेगळा करावा का नाही हा मुद्दा माझ्या दृष्टीने गौण आहे. पुणे शहर हा स्वतंत्र देश व्हावा अशी माझी इच्छा आहे.

अखंड महाराष्ट्र वेगळ्या विदर्भासह बेळगावसह झालाच पायजे !

जर विदर्भवासीयांना वेगळे विदर्भ राज्य हवे असेल तर काय हरकत आहे वेगळा विदर्भ व्हायला? उत्तरेत नाही का अनेक मोठ्या राज्यांचे विभाजन झाले? काय नुकसान झाले झाले त्यामुळे? किंवा वेगळा विदर्भ झाल्याने काय नुकसान होणार आहे कुणाचे? मात्र उत्तर कर्नाटकातील मराठी भाषिक गावेही मग महाराष्ट्रात आणावीत वेगळा विदर्भ करणाऱ्यानी. जर राज्यकर्ते विदर्भातील जनतेची वेगळ्या विदर्भाची विनंती अंमलात आणणार असतील तर उत्तर कर्नाटकातील मराठी जनतेचा आक्रोशही त्यांनी ऐकला पाहिजे.

आमचे पुण्यराष्ट्र हे स्वतंत्र ग्रह असल्याने इतर भानगडीमधे आम्ही पडत नाही.

चांगलय.. स्वतंत्र कोकण करा. राजधानी चिपलून.

मागच्या वर्षी महाराष्ट्राचे सॉलिसिटर जनरल श्रीहरी अणे यांनी विदर्भ आणि मराठवाडा ही राज्ये वेगळी करावीत असे विधान केले होते. त्यावर लिहिले होते (माझे आजचे मतही तसेच आहे): विदर्भाचे वेगळे राज्य करा, मराठवाड्याचे वेगळे राज्य करा वगैरे मागण्यांवरून गेल्या दोन-तीन दिवसात बरीच धूळ उडलेली दिसली. अशी नवी राज्य बनवावीत का? मला माहित नाही. माझ्या मते राज्ये म्हणजे प्रशासकीय सोयीसाठी देशाच्या नकाशात आखलेल्या कृत्रिम रेषा आहेत.तेव्हा आणि ती राज्ये बनवली किंवा बनवली नाहीत तरी व्यक्तिश: मला अजिबात फरक पडणार नाही. मला वाटते की महाराष्ट्रातून विदर्भ/मराठवाडा वेगळा करून स्वतंत्र राज्य बनविण्याचा (for that matter कुठल्याही राज्यातून कुठल्याही प्रदेशाचे वेगळे राज्य बनविण्याचा-- उदाहरणार्थ बंगालमधून गुरखाभूमी किंवा उत्तर प्रदेशातून हरित प्रदेश इत्यादी) निर्णय केवळ तसे केल्याने प्रशासकीय सोय/ निर्णयप्रक्रीया लवकर होऊन निर्णयांची अंमलबजावणी अधिक कार्यक्षम पध्दतीने होणे/ आर्थिक फायदे इत्यादी गोष्टी साध्य होणार आहेत का एवढाच मापदंड असावा.या प्रश्नांची उत्तरे जर हो अशी असतील तर खुशाल विदर्भ आणि मराठवाड्याचे स्वतंत्र राज्य करावे. श्रीहरी अणे यांनी ती मागणी केल्यानंतर अनेक जण अक्षरश: पिसाळले. जसे काही विदर्भ/मराठवाड्याचे स्वतंत्र राज्य करायची मागणी करणे म्हणजे महंमद अली जीनाने स्वतंत्र पाकिस्तानची मागणी करण्यासारखेच आहे!! जसे काही विदर्भ/मराठवाड्याचे स्वतंत्र राज्य केल्यास जशी काही भारत-पाकिस्तानसारखी फाळणीच होणार आहे आणि १९४७ प्रमाणे कत्तली होणार आहेत तसेच लाखो लोक जीवाच्या आकांताने रेल्वेगाड्या भरून विदर्भ/मराठवाडा सोडून ’महाराष्ट्रात’ पळून येणार आहेत!! बहुसंख्य विरोधकांचा या मागणीला विरोध अशी नवी राज्ये करून आर्थिक/प्रशासकीय वगैरे गैरसोय होईल म्हणून विरोध नव्हताच तर तो विरोध होता ’मराठी बाणा’ दुखावला जाईल म्हणून. एक गोष्ट कळत नाही. अशी नवी राज्ये बनवली किंवा बनविली नाहीत तरी एक सामान्य माणून म्हणून माझ्यात आणि माझ्या फेसबुक फ्रेंडलीस्टमधील अगदी प्रत्येकाला त्यामुळे नक्की काय फरक पडणार आहे? हे असले मराठी बाणे वगैरे अगदी फाट्यावर मारायच्या गोष्टी आहेत. त्या मातोश्री आणि कृष्णकुंजवरील गावगुंडांच्या राजकारणाला साजेशा आहेत. आपल्यासारख्या सामान्यांना या असल्या कोंबड्यांच्या झुंजींमध्ये पडायचे अजिबात काहीही कारण नाही. मागे कोणीतरी फेसबुकवर एक फोटो शेअर केला होता.तो मला भलताच आवडला होता.आपण जन्माला येताक्षणी आपल्याला समाजातील इतर लोक धर्म, जात, देश, भाषा इत्यादी लेबले चिकटवतात.जन्माला येताना त्यापैकी कोणतेही लेबल आपण घेऊन येत नाही.तरीही इतरांनी आपल्याला चिकटविलेल्या या लेबलांना defend करायला आपण आयुष्यभर भांडत राहतो. अर्थातच सध्याच्या जगात हा भाबडा आदर्शवाद झाला--विशेषत: तालिबानी, आयसिसवाले आपल्याला हिंदू आणि भारतीय म्हणून लक्ष्य करत असतील तर.समजा ’हे विश्वची माझे घर’ ही संकल्पना प्रत्यक्षात आली तर मी हिंदू, भारतीय इत्यादी थोडीथोडकी लेबले वागवतो ती एका क्षणात फेकून द्यायला तयार आहे. या दोन लेबलांविषयी आपण काही करावे अशी परिस्थिती सध्या नाही तेव्हा त्याविषयी फार काही करता येणार नाही.पण त्याउपर हे मराठी हे लेबल वागवायचे असेल तरी त्याचा अभिमान धरणे, हमरीतुमरीवर येणे या गोष्टी कशाकरता? आपण अमुक एका जातीत जन्माला आलो यात आपले कर्तुत्व काय--आपण नक्की काय केले होते म्हणून त्या जातीत आपला जन्म झाला असे प्रश्न विचारणारेच परत मराठी बाणे वागवतात हे बघून खरोखरच आश्चर्य वाटते. आपण अमुक एका जातीत जन्माला यावे यासाठी काही केले नसेल त्याचप्रमाणे मराठी घरात जन्माला यावे यासाठी नक्की काय केले होते? मराठी बाणेवाल्यांपैकी कोणी सांगू शकेल का?

गॅरी ट्रुमन, तुमचा वरचा प्रतिसाद वाचला. एकेक मुद्दे विचारात घेऊया. १.

त्याचप्रमाणे मराठी घरात जन्माला यावे यासाठी नक्की काय केले होते?

काहीही केलेलं नव्हतं. येळ्ळूरमधल्या मराठीभाषिकांनीही मराठी घरात जन्मण्यासाठी काहीच केलं नव्हतं. मात्र तरीही कर्नाटकी सरकारने त्यांच्यावर भीषण अत्याचार केलेच ना? ते कोणत्या नियमाखाली? २.

... प्रशासकीय सोय/ निर्णयप्रक्रीया लवकर होऊन निर्णयांची अंमलबजावणी अधिक कार्यक्षम पध्दतीने होणे/ आर्थिक फायदे इत्यादी गोष्टी साध्य होणार आहेत का ...

याबाबत छत्तीसगड झारखंड इत्यादिंचा अनुभव निराशाजनक आहे. नव्या राज्यांनी केवळ नेतेलोकांची आणि नोकरशहांची चरायची आणि चारायची सोय होते. जनतेचा फायदा शून्य. ३.

काही विदर्भ/मराठवाड्याचे स्वतंत्र राज्य केल्यास जशी काही भारत-पाकिस्तानसारखी फाळणीच होणार आहे आणि १९४७ प्रमाणे कत्तली होणार आहेत तसेच लाखो लोक जीवाच्या आकांताने रेल्वेगाड्या भरून विदर्भ/मराठवाडा सोडून ’महाराष्ट्रात’ पळून येणार आहेत!!

तसं काही होणार नाहीये. आता फाळणीचा विषय निघालाच आहे, तर एक निरीक्षण नोंदवतो. इंग्रजी सत्तेविरोधी स्वातंत्र्यलढ्यात पंजाब, बंगाल आणि महाराष्ट्र ही राज्ये अग्रेसर होती. ही राज्ये जरी स्वातंत्र्योत्तर काळी निर्मिली गेलेली असली तरी ते प्रांत आधीपासून अस्तित्वात होते. आज पंजाब आणि बंगाल अर्धे कापले जाऊन पाकिस्तानवासी झालेले आहेत. ज्या मोगलांचा १७ वेळा पराभव केला त्या आसामचीदेखील फाळणी होऊन सिलहाट जिल्हा पाकिस्तानात गेला. परंतु सिंधची फाळणी करून हिंदूबहुल थरपारकर जिल्हा भारतात आणला गेला नाही. अशा परिस्थितीत महाराष्ट्र हे एकमेव राज्य फाळणीपासून मुक्त आहे. एव्हढंच नव्हे तर हैदराबाद या फुटीरतावादी संस्थानाचा मराठवाडा हा भाग सामील करून निर्माण झालेलं आहे. तर, भारताला बलिष्ठ करणारी महाराष्ट्राची ओळख पुसून टाकावी का? समजा जर महाराष्ट्र राज्य विलग केलं तर महाराष्ट्रीय ओळखीची (=आयडेण्टिटीची) पुनर्बांधणी करावी लागेल. ती करण्यासाठी मालोजी, शहाजी, शिवाजी, शंभूराजे या चार पिढ्या खर्ची पडल्या होत्या हे आवर्जून सांगावंसं वाटतं. माझ्या मते जोवर पाकिस्तान अस्तित्वात आहे तोवर महाराष्ट्र राज्य अखंड राहिलंच पाहिजे. ४.

हे असले मराठी बाणे वगैरे अगदी फाट्यावर मारायच्या गोष्टी आहेत. त्या मातोश्री आणि कृष्णकुंजवरील गावगुंडांच्या राजकारणाला साजेशा आहेत.

कृष्णकुंज वा मातोश्री यांनी एखादी संकल्पना स्वत:च्या फायद्यासाठी वापरली तरी ती मुळातून टाकाऊ ठरंत नसते. तुम्हीआम्ही विचारवंत आहोत. नव्या महाराष्ट्रधर्माची व्याप्ती ठरवण्यासाठी आपली नक्कीच मदत होऊ शकेल. तशी आपल्यापैकी कोण्या विचारवंताने केली आहे का? ५.

पण त्याउपर हे मराठी हे लेबल वागवायचे असेल तरी त्याचा अभिमान धरणे, हमरीतुमरीवर येणे या गोष्टी कशाकरता?

नेमकं हेच टाळण्यासाठी मराठी माणसाला मराठी विचारवंतांकडून मार्गदर्शन हवंय. कृष्णकुंज वा मातोश्रीवर टीका खुशाल करावी. फक्त त्यातून मराठी माणसाला काय बघायला आवडेल आणि काय बघायला नकोय याविषयी मंथन व्हावं. आ.न., -गा.पै.

तुमचे वास्तव्य कुठले ?

मुंबई वेगळी करा :)

मांडू दे वेगळी चूल , एकदाची तड लावा काय ते अन मोकळे व्हा. काय च्यायला घेणे न देणे फुकट कंदील लावणे.

मांडू दे वेगळी चूल , एकदाची तड लावा काय ते अन मोकळे व्हा. काय च्यायला घेणे न देणे फुकट कंदील लावणे.

वेगळे व्हायचे की नाही ते विदर्भवासियांनाच ठरवू देत. आपण त्यावर काथ्याकूट करणे म्हणजे स्वतःचा वेळ वाया घालवणे. महाराष्ट्रात अगोदरच बेळगाव नाहिये. आता विदर्भ वेगळा झाला तर होउ देत. मनाने मात्र सर्व मराठी लोकांनी एकत्र रहा रे. राजकारणी नेत्यांना फाळणी हा प्रिय विषय असतो. त्यात आपले संबंध आणू नका.

वेगळ्या विदर्भाचा मूदा "जांबुवंत राव धोट्यांनी" गाजवला आणि हा मुद्दा १९४७ पासूनच आहे.

आजकाल, "शिळ्या कढीला उत आणणे", ही म्हन लैच फ्याशनमंदी आली म्हनावी की काय ?! ;) :)

विदर्भ वेगळा करावा का नाही हा मुद्दा माझ्या दृष्टीने गौण आहे. पुणे शहर हा स्वतंत्र देश व्हावा अशी माझी इच्छा आहे.

अखंड महाराष्ट्र वेगळ्या विदर्भासह बेळगावसह झालाच पायजे !

जर विदर्भवासीयांना वेगळे विदर्भ राज्य हवे असेल तर काय हरकत आहे वेगळा विदर्भ व्हायला? उत्तरेत नाही का अनेक मोठ्या राज्यांचे विभाजन झाले? काय नुकसान झाले झाले त्यामुळे? किंवा वेगळा विदर्भ झाल्याने काय नुकसान होणार आहे कुणाचे? मात्र उत्तर कर्नाटकातील मराठी भाषिक गावेही मग महाराष्ट्रात आणावीत वेगळा विदर्भ करणाऱ्यानी. जर राज्यकर्ते विदर्भातील जनतेची वेगळ्या विदर्भाची विनंती अंमलात आणणार असतील तर उत्तर कर्नाटकातील मराठी जनतेचा आक्रोशही त्यांनी ऐकला पाहिजे.

आमचे पुण्यराष्ट्र हे स्वतंत्र ग्रह असल्याने इतर भानगडीमधे आम्ही पडत नाही.