मिसळपाव
आपली कुर्बानी
पूर्वी शिकारी शिकार करायला करात (हातात) असलेला बाण वापरत. त्यावरून करबाण, कुरबाण, कुर्बाण, कुर्बान, कुर्बानी असा शब्द बनत गेला आहे.
आपले पूर्वज किती पुढारलेले होते ते दिसते.
थोडक्यात कुर्बानी हा आपलाच प्रकार आहे.
प्राचीन अभंग बघा:-
"बाई बाई तुझ पे मेरी जान,
मेरी जान तुझ पे कुर्बान
कुर्बानी कुर्बानी कुर्बानी
अल्ला को प्यारी है कुर्बानी"
सदर अभंगात, संतकवी इंदीवर यांनी बाईला नजरेच्या बाणापेक्षा, करबाण किती आवडत असत याचा दाखला दिला आहे.
हातात वरमाला घेऊन राजकन्या लाजत मुरडत उभी आहे.
पिताश्रींनी ठेवलेल्या असंभाव्य अशा अटीवर तिचा विवाह सोहळा पहायला सज्ज राजदरबारी उपस्थित प्रजा उत्कंठेने वाट पहात आहेत. कोण वीर पुढे येऊन पण सहज जिंकून हसत हसत राजकन्येच्या हातून वरमाला गळ्यात घालून सजवलेल्या आपल्या रथातून घेऊन जात आहे.
कार्टूनमधील मांजर सापळ्यात ठेवलेल्या आमिशाकडे पहात वाट बघते.