शेणाने सारवलेले आंगण मागे पडुन त्याची जागा जशी विटा सिमेंटने घडलेल्या फरश्यांनी घेतली आणि ऐसपैस घराची जागा फ्लॅटने घेतली तसतशी रांगोळी हळुहळु लुप्त होत चालली आहे. तरी अजुनही काही गृहिणी (आणि काही बाप्येसुद्धा) ही कला टिकवुन आहेत. कामचलाउ का होइना रांगोळी प्रत्येक घरात कोणा ना कोणाल येत असतेच. अगदीच काही नाही तर छाप वापरुन वेळप्रसंगी वेळ निभावुन नेली जाते. रांगोळीचे प्रकारही तसे अनेक ठिपक्यांची रांगोळी, फुलांची रांगोळी, नक्षी, अक्षरभारती, फ्रीहँड, प्रसारभारती. आता तर पाण्यात रांगोळी काढण्याचे तंत्र आणि कलादेखील विकसित झाली आहे. सर्वांनाच सर्व प्रकारची रांगोळी काढता येइलच असे नाही. पण ६४ कलांमध्ये स्थान मिळवलेली ही कला थोड्याफार प्रमाणात जरी अवगत असली तरी धन्य म्हणायचे. दिवाळी म्हणली की रांगोळीची प्रकर्षाने आठवण येते कारण रांगोळीशिवाय दिवाळीची कल्पना देखील करवत नाही. तुळशीबागेत किंवा मंडईच्या आजुबाजुने सहज चक्कर मारली तरी रांगोळीचे चित्तकर्षक रंग लक्ष वेधुन घेतात. त्या रंगांनी जेव्हा आंगणातली नक्षी सजते तेव्हा तर काय बहार. आम्ही तसे औरंगजेबाचे गुण घेउन जन्माला आलेलो पण मातोश्री मात्र उत्तम रांगोळी काढतात. तिने काढलेल्या कित्येक सुंदर रांगोळ्या फोटो काढेन काढेन म्हणत पुसल्या गेल्या. पण या काही पुसायच्या आधी टिपल्या गेल्या त्या इथे देत आहे: आणि आता नवरात्रीनिमित्त खास हे ३ फोटो. एकाच रांगोळीचे आहेत. छोट्या घरातल्या छोट्या जागेत रांगोळीसाठी पण कमीच जागा राखुन ठेवता येते. त्यामुळे बहुतेक सगळ्या रांगोळ्या २*२ च्या पाटावर काढलेल्या आहेत.