बाल्य - वार्धक्य

असहाय्य आधी, दशाही तीच आता बालपण ते नि, पदरी वार्धक्य आता ll १ ll न समज; स्मृती, दिस असाच सरावा बालपणी तेच अन्, प्रकार तोच आता ll २ ll नव्हते मुखी दात, दंतपंक्ती लुप्त आता बालपणी तसे, फिरुनी वार्धक्यी आता ll ३ ll पाय तेंव्हा लुकलुकते, थरथर ही आता तोल तेंव्हा नव्हता, तोल नाही आता ll ४ ll अन्नास होतो परावलंबी, पाहतो वाट आता तेंव्हा माय भरवी, लेकरे देतात आता ll ५ ll लोळणे मल-मूत्रात, त्राण नाही आता रडणे तेंव्हाचे, कण्हत असतो आता ll ६ ll कथा देवाच्या ऎकी, अनुभव हाती आता केंव्हा एकदा भेट?, व्हावी सुटका आता ! ll ७ ll - सार्थबोध