माझे नावडते संगीतकार

हॅ हॅ हॅ.. नवा अवतार वाटतं एकंदरीत वाटचाल, एकोळी धागे वगैरे अगदी अपेक्षीत आहे

अण्णू मलिक रहमान पेक्षा जास्त चांगला वाटतो _/\_ _/\_ _/\_ _/\_ यापुढे तुम्ही काँग्रेसभक्त का आहात हा प्रश्न मला पडायचा नाही. असते एकेकाची आवड. एक बोलु का? तुम्हाला रेहमान आवडत नसेल तर हरकत नाही. कदाचित तुमच्याइतके संगीकळातत नसेल मला. पण अन्नु मलिक त्याच्याहुन चांगला कसा हो? (इथे ३-४ कळवळुन बोलणार्‍या करूण चेहेर्‍याच्या स्मायली आहेत असे समजुन घ्यावे)

माफी असावी तुम्हाला रहेमान आवडतो असे दिसते आहे

छान लिहिलेत माहितीपूर्णही आहे

ए आर रहमान, हा माणूस माझा कमालीचा नावडता. माझ्या लेखी तो माझा सगळ्यात नावडता संगीतकार आहे. मला त्याचे संगीत कधीही आवडलेले नाही. हिंदीचा/उर्दूचा गंधही नसल्यामुळे त्याच्या हिंदी गाण्यात शब्द कसेबसे ठोकूनठाकून बसवलेले असतात असे वाटते. कित्येकदा तमिळ चाल आधीच तयार असते आणि आता त्यात हिंदी शब्द कोंबायचे अशा पद्धतीने त्याने अनेक गाणी बनवली आहेत असे वाटते. (उदा. बॉम्बे) भाषेचा लहेजा संभाळता न येणारा संगीतकार म्हणजे नको वाटतो. गाणी लिहीणारा तो गीतकार. शब्द (ठोकून बसवलेले वगैरे) हे गीतकाराचे असतात. संगीत देणारा - चाल लावणारा / चाल बनवणारा तो संगीतकार. शब्द चांगले नाहीत म्हणून रेहमान वाईट हे काही कळले नाही. - ओंकार.

हे गाणे ह्यावरून उचलले आहे, ते त्यावरून... असली चर्चा अनेक संगीताशी संबंधित फोरांवर सुरू असते. ८० च्या दशकानंतरच्या संगीताची माहिती नाही, पण ४७ - ८०च्या काळातील हिंदी चित्रपट संगीतात अशा 'चोर्‍यां'ची अनेक उदहरणे सापडतात, एका संस्थळावर ह्याविषयी विस्तृत माहिती आहे (विकास ह्यांनी तो दुवा दिलेला आहे). ह्या काळातील तथाकथित 'चोर्‍यां'विषयी एक लक्षात घ्यावे की सर्वसाधारणपणे गीताचा मुखडा कुठल्या परदेशी गीतावर आधारित असायचा, ते मूळ गीत इजिप्त्शियन असे किंवा पाश्चिमात्य असे. काही असले तरी ह्या काळांतील 'चोर्‍या' ह्या तद्दन चोर्‍या नसत. गीताचा मुखडा दुसर्‍य गीतावरून बेतलेला असे. परंतु गाण्यातील अंतर्‍याच्या चाली, प्रील्यूड, कोडा, इंटरल्यूड, दोन ओळींमधील मधील पीसेस, ठेका, ती वाजवणारी वाद्ये-- थोडक्यात इतर सर्व काही--त्या त्या संगीतकाराची स्वतःची असत. म्हणजे गाण्याची फ्रेम दुसर्‍या गाण्यावर बेतलेली असली तरीही पुढची सर्व डेव्हलपमेंट संगीतकाराने स्वतः केलेली असे, व ती अनेकदा इतकी प्रभावी असे की मूळ गीताचा अंश त्यात अगदी थोडकाच रहावा. गीताचे अ‍ॅडॉप्टेशन सुरेख केलेले असे. तेव्हा त्या काळांतील गीतांबद्दल तरी 'चोरी'चा फारसा बागुलबोवा करण्यात हंशील नाही. आणि मग नक्की चोरी कशाकशास म्हणायची? अनेकदा गीते भारतीय लोकसंगीतावरून घेतलेली आहेत, शास्त्रीय संगीतातील चीजांवर आधारलेली आहेत, सुगम संगीतावर (ठुमर्‍य, कजर्‍या इ.) आधारलेली आहेत. त्यांनाही 'चोरी'च म्हणायचे का? शेवटी जे आपल्या समोर आले ते आपणास आवडते की नाही, हे महत्वाचे. नौशादांचे त्यांच्या नंतरच्या काळातील संगीत आपल्याला आवडत नाही, हे समजले. पण हे आपले मत आहे, इतकेच पुरे आहे ना! त्याच्या पुष्ट्यर्थ सज्जादचे उर्मट वक्तव्य देण्याची गरज भासू नये. (सज्जादने फार संगीत दिले असे नाही, पण जे काही दिले त्यातील एकाद-दोन झगझगीत गाणी वगळता इतर सर्व सुमार होती, हे माझे त्याच्या संगीताविषयीचे मत आहे. ती सर्वच गाणी अरबस्थानातील वाळवंटात गाण्यासाठी आहेत असे सर्व संगीत आहे-- उंटांच्या गळ्यातील घंटांसकट. एकासारखे दुसरे गाणे, काहीही वैविध्य नाही. सज्जाद कुशल मेंडोलिनवदक होता, आणि संगीतकार म्हणून त्याचा दबदबाही होता. पण त्याच्या उर्मटपणाच्या आख्ययिकच जास्त चर्चिल्या जातात!) नौशाद सुमारे तीस+ वर्षे कार्यरत राहिले. इतक्या प्रदीर्घ काळात ननवे प्रयोग करणे हे तसे कठीणच काम. अन्य कुणी संगीतकाराने ते केले असल्याचे मला तरी आठवत नाही. सगळ्यांचे तसेच होत असावे.

गाणी बरी होती ना.

हिमेसभाईलाच!

अगदी अगदी १००% खरंय. हिमेशपुढे अन्नू मलिकचं 'उंची है बिल्डींग' सुद्धा सुसह्य वाटतं.

म्हणायला हरकत असू नये पण ह्या तथाकथित नामांकीत संगीत कारांनी केलेल्या चोर्या पाहून अस म्हणावस वाटत की या वाईट गोष्टी यांच्याबाबतीत एक्सेपशन नसून अधून मधून दिलेल्या चांगल्या चाली याच एक्सेपशन आहेत. साजिद खाननी या चोरी कामावर बरेच टी व्ही शो केले आणि म्हणून मग त्याच्या त्या शो वर बंदी आली असे ऐकून आहे.

भप्पीदांची 'चलते चलते' (१९७६) आणि 'शराबी' (१९८४) चित्रपटामधली गाणी एकदा तरी ऐकाच...... ही विनंती.

राकेश रोशन?? राजेश रोशन असे पाहिजे होते..

बप्पीदांची खालील गाणी विसरलात असे दिसते.. ऐतबार (आवाज दी है आज एक नजर ने... आणि किसी नजर को तेरा..) तोहफा ..(तोहफा तोहफा आणि एक आंख मारू तो. ही गाणी जरी सो सो असली तरी गाण्याचा ठेका मात्र एकदम मस्त होता. मात्र जितू जयाप्रदा आणि श्रीदेवीला नाचताना नाही बघवत..)

कोई यहां नाचे नाचे???? सिरीयसली?

लक्ष्मीकांत- प्यारेलाल यांनी कायम सस्ता माल वापरला शब्बीरकुमार, मो अजीज वगैरे (लता, रफी पेक्षा ते स्वस्त) त्यामुळे गाणी अगदीच फिकी वाटतात बर चित्रपट अमिताभचा असेल तर संगीताला महत्व नसेच आणि त्यांना मिळालेला रफी, लता हे सुद्धा नंतरच्या काळातले(जरा वयस्कर) उदा रफीची सुरुवातीची गाणी घ्या आणि परदा है परदा सारखी गाणी आठवा फरक कळेल

मला तरी रवीची अनेक गाणी आवडतात. वक्त, गुमराह, काजल, भरौसा, खानदान, आदमी और इन्सान, धडकन, धुंद, निकाह अशा काही सिनेमातील काही गाण्यात त्याने आपली प्रतिभा नक्कीच दाखवली आहे. मी त्याला इतका टाकाऊ समजत नाही.

उषा खन्नांचे "दिल देके देखो"साठी दिलेले संगीत भन्नाट होते. अतीशय आवडत असे व आजही त्यातली गाणी जुनी वाटत नाहींत. तसेच ओ. पी. नय्यरसाहेबांच्या संगीताबद्दल म्हणता येईल! सगळ्यात न आवडणारा: "हात नका लाऊ त्याच्या सीडीला" फेम हिमेसभाईच! आवाजही तद्दन टाकाऊ!! सगळ्यात जास्त आवडणारे संगीतकारः मदन मोहन (बिचारे अकाली दिवंगत झाले) आणि सचिनदेव बर्मन! 'कयामतसे कयामततक'चे संगीतकार आनंद-मिलिंद यांनी पाश्चात्य संगीतामागे भरकटत जाणार्‍या सिनेसंगीताला 'लायनी'त आणले म्हणून तेही आवडतात. जय हो!

बप्पीदांची गाणी आठवून दिल्याबद्दल धन्यवाद. बाकी राजेशजींच्या गाण्यांमधे तुम्ही दिलेले "थोडा हैं थोडे की जरूरत हैं..." (बातों बातों में) हे बातों बातों में ऐवजी खट्टा मीठा मधे असावे अशी शंका आहे.

ह्म्म....

कोण?

देवबाप्पा इज टू गुड ! (परा, सगळी अक्षरे बघ कशी मी मराठीत लिहीली आहेत ;-) )