आपलं मिसळपाव यंदा अठरा वर्षांचं झालं! मिपा मालक, चालक, वाहक आणि व्यवस्थापन यांच्यासाठी मिपा हे अपत्यच आहे. अपत्य हा शब्द जरा जड झाला. लहान पोर म्हणता येईल. पण बघता बघता हे पोर अठरा वर्षांचं झालंसुद्धा. इतर पोरं जन्मतः निरागस असतात. ती हळूहळू बिघडत जातात. इथे मात्र उलटी गंगा होती. हे कार्टं जन्मतःच इरसाल होतं....

दिवाळी अंक २०२४ - मुखपृष्ठ

दिवाळी अंक २०२४ संपादकीय⧾ संपादकीय - गवि मुखपृष्ठ⧾ मुखपृष्ठ - प्रशांत कथा⧾ चिखलात सापडलेली ती पिवळी वस्तू! - मार्गी चांदके पार - बिपीन सुरेश सांगळे सुंद - सन्जोप राव कधी कधी असं घडतं - नूतन हॅप्पी दिवाळी - Bhakti दिपवाळीचे दिवशी - श्वेता२४ गण्याची धामीण - दुर्गविहारी लेख⧾ भक्तीच्या फुलांचा गोड तो सुवास - भटकीभिंगरी...

मत म्हणजे मत म्हणजे मत असते. तुमचे, आमचे, सर्वांचे सेम मात्र नसते|| लोकशाहीतील ते अमोघ अस्त्र असते. मतदाराच्या हातचे एक शस्त्र असते. कुण्या ऐऱ्यागैऱ्याची मालमत्ता नसते. प्रत्येक मताची एक किं'मत'असते. उगाच वाटायची ती खिरापत नसते. ते बदलायची कुणाची हिंमत नसते. मतदात्यांनापण ठाऊकच नसते, की मत देणे ही गंमत नसते. मत म्हणजे...

मध्यंतरी काही दिवस माझं डोकं दुखत होतं. (जो अवयव नाहीच, तो दुखेल कसा? बायकांना तो नसतोच.. असले घिसेपिटे विनोद करून दंताड वेंगाडून हसू नका.) तर माझं डोकं दुखत होतं. माझे डोळेही दुखत होते. ते 'जुल्मी' आणि 'जालिम' होऊन मलाच छळत होते. एरवी दोन दिवसांत एका पुस्तकाचा फडशा पाडणारी मी! पण आताशा जरासं वाचलं तरी माझे डोळे दमू...

चटणी-लोणचे हे प्रकार मुख्यत्वे तोंडी लावण्याचे प्रकार. अनेकांना रोजच्या जेवणात ह्यापैकी एक काहीतरी लागतेच. मला ह्या दोन्ही गोष्टींचे फारसे कौतुक नाही. मुगाची खिचडी असेल तर शेंगदाण्याची किंवा लसणाची चटणी, साबुदाण्याच्या थालीपीठाबरोबर लिंबाचे गोड लोणचे आणि भाजणीच्या थालीपीठाबरोबर हिरव्या मिरचीचे, इतकीच माझी माफक आवड...

अचानक एक दिवस गृहमंत्र्यांनी सूचित केलं की स्वयंपाक घरात मोठी डागडुजी व फेरबदल करणं आवश्यक आहे. एकदा एक विषय बायकांच्या डोक्यात आला की तो सहसा विसरला जात नाही. मग एक दिवस आमच्या आंतरसजावटकार वजा कंत्राटदाराला पाचारण केलं. किरकोळ दुरुस्तीमध्ये कुणाला फारसा रस नसतो, मात्र तोडफोड नूतनीकरणासाठी सगळे एका पायावर तयार. साहेब...

कोण आहेत हे कलंदर चंदू जोशी? मित्रांनो, मलाही तुमच्यासारखाच प्रश्न पडला होता. त्याचं उत्तर मिळालं, जेव्हा आम्ही त्यांना भेटलो! त्या दिवशी दुपारी बरोबर साडेतीन वाजता मी आणि प्रफुल्ल भिष्णूरकर त्यांच्या सोसायटीत पोहोचलो. प्रफुल्लने त्यांच्या घराच्या दरवाजाची बेल वाजवली.. त्यांच्या म्हणजे अर्थातच चंदू जोशींच्या! एका...

"गण्या, ऊठ! मुडद्या, रामपार व्हायला आली, तरी लोळतोय घोडा." आक्का करवादून म्हणाली. गावाच्या एका टोकाला असलेल्या घरात हा माता-पुत्राचा सकाळी सकाळी चाललेला प्रेमळ संवाद. रामा थोराताचे हे घर, त्याला एकुलती एक बायको उर्फ आक्का आणि एकुलता एक पोरगा, अर्थात गण्या. आक्का म्हणजे मूळ नाव सीमा, पण आख्खा गाव तिला आक्का म्हणायचा,...

“कमल, ऊठ! बाहेर पड! किती दिवस झाले मला भेटलीच नाहीस. पार विसरलीस बघ मला. दिवाळीच्या दिवशी वाडीला मला भेटायला ये. मी तुझी वाट बघतोय.” अतिशय हसतमुख आणि तेजस्वी असा आबांचा चेहरा गोल गोल करत धूसर होऊन दिसेनासा झाला आणि कमलताई खडबडून जाग्या झाल्या. कमलताईंनी हाताने चाचपडून उशीखालचा चश्मा डोळ्यावर लावला आणि पाहिले, तर...