+१ कोणतेही काम समाधानकारक पद्धतीने करण्यासाठी, "अपेक्षित असलेली किमान गुणवत्ता आणि घेतलेला वेळ", या दोघांचे महत्व समान असते.

वाचलेल्या वेळ अनेकप्रकारे सत्कारणी लावू शकतो. एखादा छंद जोपासता येईल, व्यायाम करता येऊ शकतो..काहीच नाही तर झोपा काढायच्या :)

लवकर उरकून जायचय कुठे? >>> वीकडे ला ऑफीसला जाय्चं असतं म्हणुन जरातरी गडबड करावी लागते पण वीकेन्डला मात्र खरंच कशाला गडबड करा ? निवांत प्रत्येक क्षण अस अंतर्बाह्य उपभोगत आरामात सारी कामे करावीत ! अवांतर : सगळ्यात भारी आरामात कराय्चे काम म्हणजे टबबाथ ! बडे आरामसे ! " सब्बाथला टब्बाथ सब्बाथला टब्बाथ " असा दंगा करत पोरगा टब मध्ये जाऊन बसला की आपणाही टबमध्ये बसावे , पाण्यात कुठे साबणाचे फुगे कर , कुठे तोंडावर पाणी ऊडव , कुठे हळुच शॉवर सुरु कर , कुठे स्विमिंग कर असले खेळ करत किमान १५ २० मिनिट सहज जातात , " बास आता सर्दी होईल चल बाहेर पटकन " असे फर्मान गृहखात्याकडुन आले की पोराला बाहेर हकलावे . " मी स्वतःच्या पोराला शिस्त लाऊ शकते , सासुबाईंच्या नाही" असलं काही ऐकु आलं तरी त्याच्या कडे दुर्लक्ष करावं . मोबाईलवर भीमसेनजींच्या आवाजातील राग शुध्द केदार लावावा , आता तब्बल ३०-४० मिनिटांची निश्चिंती , लाईट घालवावी अन कोमटपाण्यात जाऊन , डोळे मिटुन बसुन रहावे . हळुहळु पाणी गार होत जाते किंव्वा अपले शरीर त्याला अ‍ॅडजस्ट होत हाते , डोळ्याच्या पापण्या गार पडत आहेत असे वाटायला लागते , हळु हळु आता दाराच्या फटीतुन येणाराही प्रकाश पुरेसा जाणवायला लागतो, भीमसेनजींनी लावलेला सुर , तबल्याचा ताल , पाठीमागे चालु असलेला तंबोरा आत कसं सारं स्पष्ट जाणवाय्ला लागतं, ओशोचं वाक्य मनात चक्कर मारुन जातं - There is nothing to achieve, there is nowhere to go. You are alrteady perfect and you are already complete ! Be at peace !! , मध्येच मार्कस मनात डोकाऊन जातो ...“ No retreat offers someone more quiet and relaxation than that into his own mind ! " जणुकाही आपण ह्या टबमधल्या पाण्यात विरघळुन जात आहोत असे वाटते , मग माऊली आठवतात - सांडूनि मीठपणाचा लोभु । मीठें सिंधुत्वाचा घेतला लाभु । तेविं अहं देऊनि शंभु । शांभवी झालों ॥ १-६३ ॥ हळुहळु पाण्यावरचे तरंग शांत होत जातात , मनात चालणारे विचार अगदीच शांत होतात असे नाही पण किमान संथ होत जातात. सकाळीच तुडुंब नाष्टा केला असल्याने हलकीशी तंद्री लागते , गाणं कधी संपतं ते आपल्याला कळत नाही . निव्वळ सुख ! अहाहा !! बाथरुम मधील दरवाजा उघडतो, लाईट लागते , आपलं मन मात्र त्या निर्विकल्प अवस्थेच्या बाहेर यायला तयार नसतं. " बाबा , गाणं संपलं , दुसरं लाव " डुबुक !! त्या डुबुक आवाजाने आपली तंद्री मोडते , साहेबांनी मोबाईल टब मध्ये टाकलेला असते __/\__ पोराला बाहेर पाठवलं की दार लॉक करायचं असा आपण कानाला खडा लावतो अन उर्वरीत दिवस मोबाईल वाळवण्यात जातो ! बास बास , पुढच्या जन्मी तर आपण पाणघोडा व्ह्यायचं फिक्स केलं आहे !!

एकंदरीत हात बसला आणि विचार असला की उरक येतो.

प्रॅक्टिस मेक्स मॅन परफेकट याशिवाय इलाज नाही असे दिसते..

नाही.. अगदी विनासायास नाही.. सायास पडतातच.. कदाचित कधी-कधी त्रासही होत असेल.. पण ते निभावून नेण्याचा आत्मविश्वास असतो. :-)

माझा अनुभव तर नाही. जास्त काम अंगावर पडतं. पण नीट नेटकं काम करायची सवय च होऊन जाते . त्यामुळे निभावता येतं.

..प्रत्येक कामात पुरुषांना गती नसते पण जिथे जास्त अक्कल लागत नाही अशी कामे ते सहज करू शकतात. ...

:))

आळशी बायका मेकपक करण्यात किंवा सेल्फ्या काढताना आळस करत नाहीत का? ;)