मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

...... कशाला ?

विशाल कुलकर्णी · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
काव्यरस
पुन्हापुन्हा मी क्षणोक्षणी सावरू कशाला उगाच ऐना बघून मी मोहरू कशाला पुन्हा नभावर जरा दिसावी उनाड स्वप्ने तुझे पसारे घडोघडी आवरू कशाला तिला जरासा हवा अबोला रुसावयाला जुनीच आहे सवय तिची बावरू कशाला असे कसे बोलणे सखीचे मला कळेना जरी तिचे वागणे दुटप्पी स्मरू कशाला अजून सुद्धा तिच्याविना मी जगेन म्हणतो जुनीच स्वप्ने पुन्हा अता वापरू कशाला मरण मनोहर प्रिये तुझ्यासह असेल नक्की तुझ्याविनाही जगेन मी घाबरू कशाला जगावयाला हवे कशाला नवे बहाणे सुखे तुझ्या सोबतीतली ठोकरू कशाला वृत्त : सती जलौघवेगा लगालगागा लगालगागा लगालगागा © विशाल कुलकर्णी

वाचने 6458 वाचनखूण प्रतिक्रिया 10

खुप सुंदर गज़ल विकुशेठ ! " आमचे एक ज्येष्ठ गज़लकार मित्र एका कट्ट्याला म्हणालेले कि काफिया रदीफ वृत्त वगैरे क्ठोर बंधने पाळायची म्हणजे कृत्रिमता असणारच पण त्या कृत्रिमतेतही सौंदर्य असणे ही गझलियत आहे ! आईंचं आईं होणं हि कविता आहे पण बापाचं आई होणं ही गझलियत आहे !! " ह्या वाक्याची आठवण झाली ! कृत्रिमता आहे पण ती असुनही वाह क्या बात है अशी दाद मनात येणे हेच गज़लेचे यश मानतो आम्ही ! पुन्हा नभावर जरा दिसावी उनाड स्वप्ने तुझे पसारे घडोघडी आवरू कशाला वाह क्या बाय है !! कसलं भारी लिहिलंय राव!! _________/\____________

In reply to by प्रसाद गोडबोले

ह्या क्षेत्रातील आमचे ज्ञान अत्यंत खुजे आहे , आपलेपणा आहे म्हणुन कृत्रिमता वगैरे बोललो, राग नसावा ! आनंदकंद किंव्वा भुजंगप्रयात जितके नैसर्गिक वाटते तितके हे वृत्त ( मला माझ्या अप्लस्वल्प वाचनामुळे) नैसर्गिक वाटत नाही इतकेच म्हणायचे होते. अधिकार नसता लिहिले | क्षमा केले पाहिजे !!

In reply to by प्रसाद गोडबोले

विशाल कुलकर्णी गुरुवार, 04/12/2018 - 10:48
येताना डबाभर चाकलेटं घेवून या, म्हणजे क्षमा करायची की नाही ते ठरवता येइल ;) मनःपूर्वक आभार देवानू !