सुधा मूर्ती बिझिनेस क्लास

मागे सुधा मूर्तींच्या पुस्तकातील एक उतारा मूर्ती दांपत्य कित्ती कित्ती साधे आहे म्हणून ई-मेलवर स्कॅन करून पाठवला होता (व्हॉट्सअ‍ॅप येण्यापूर्वीचे दिवस होते ते). सुधा मूर्ती लिहितात-- "मी बाहेर जाते तेव्हा भाज्या आणि फळे विकत घ्यायला लागतील इतकेच पैसे बरोबर ठेवते. जर का काही विकत घ्यावेसे वाटले तर ड्रायव्हरकडून पैसे उसने घेऊन ती वस्तू विकत घेते आणि घरी परत आल्यावर ड्रायव्हरला त्याचे पैसे परत देऊन टाकते". त्या स्कॅनमध्ये इतरही अनेक उल्लेख होते पण सगळ्यात महत्वाचा हा उल्लेख मला वाटला.

या प्रकाराला साधेपणा म्हणणे अगदीच हजम झाले नव्हते. शोफर ड्रिव्हन गाडीने बाहेर जाणे हे काही साधे असल्याचे लक्षण असेल (निदान भारतात) असे वाटत नाही. बरं खरोखरच जर तुम्ही साधे असाल तर भाज्या आणि फळे सोडून इतर काही विकत घ्यावेसेच का वाटते? आणि त्याउपर आम्ही किती साधे याची पुस्तके लिहून जाहिरात करणे हे खरोखर साधे असल्याचे लक्षण कसे असू शकते?

हा प्रकार नुसता खटकलाच नाही तर खरं सांगायचं तर या ढोंगाची चिड आली होती. त्यानंतर मात्र सुधा मूर्तींचे कुठलेही पुस्तक वाचायची इच्छा झाली नाही. अर्थात त्यामुळे घंटा कोणाला फरक पडत नसला तरी मला मात्र त्यांचे एकही पुस्तक वाचू नये असेच वाटले.

खिशात करोडो रुपये असतांना तुम्ही एकोनोमीने जाता आणि त्याची व्यवस्थित जाहिरात करता ह्यात तुमचा साधेपणा दिसतो कि प्रसिद्धी लोलुपता ? का दोन्ही ?

मला वाटतं की प्रसिध्दी लोलुपता. खरोखर साधे असाल तर असली जाहिरात करायची गरज का पडावी?

जाऊ द्या हो.. सुधा मूर्तींचे बरेचसे लेखन कसे असते माहिती आहे ना? मी ह्याला मदत केली...त्याला शिक्षण दिले.. पण ती /तो विसरला..मला ओळखले नाही...मदतीची जाण ठेवली नाही....ज्याला/जिला २०-२५ वर्षे आधी शिष्यवृत्ती देऊन मोठे केले तो/ती सोन्याने मढवून माझ्याजवळून गेला/गेली पण मला ओळख दाखवली नाही... मात्र नंतर तो/ती मनातल्या मनात कानपटला असावा..म्हणून परत माझ्यासमोर आला नाही .. इत्यादी इत्यादी ....सगळे असेच असते... आजकाल पैसेवाले लोक असे सगळे " इव्हेंट" घडवून ते ब्रॉडकास्ट करण्यात पटाईत झालेत... आपण निरागसपणे ते वाचायचे , ऐकायचे ...आणि गप्प बसायचे... कशाला अजून त्यांना हवी असलेली प्रसिद्धी मिळवून द्यायची?

सुधा मूर्ती लेखिका म्हणून सर्वसाधारण आहेत. परंतु मूर्ती दांपत्य, विशेषतः सुधा मूर्ती, नक्कीच साधेपणाने राहतात. त्यांच्या साधेपणाची जाहिरात करण्यात माध्यमेच आघाडीवर आहेत. ते ज्या साड्या नेसतात त्या खूपच साध्या असतात हे प्रत्यक्ष पाहिलेले आहे. मूर्ती दांपत्याचा फारसा बडेजाव नसतो हे देखील पाहिलेले आहे.

अपा, असल्या फालतु काथ्याकुटात कशाला वेळ वाया घालवताय..? संगीत किंवा वाचनाबद्दल लिहिण्यासारखे बरेच काही आहे. ते लिहा.

ईमेज मॅनेजमेंट ह्या सगळ्या गोष्टी करतात, हे करताना ते तुमच्यातील छोटा गुण सुध्दा मोठा करुन दाखवतात व जगा कडुन त्यावर शिक्का मोर्तब करुन घेतात. कुणा कडे असतो भरपुर पैसा, मग त्यांना वाटतं मी जे चांगल काम केल त्याला जगाने appreciate करावे, दाद द्यावी, जाऊद्या.

धागालेखक ईमेज मॅनेजमेंट शी रिलेटेड नाही ना. नाही तर प्रतिक्रीयेचा उपयोग ईमेज बिल्डींगसाठी.................................................

मी बाहेर जाते तेव्हा भाज्या आणि फळे विकत घ्यायला लागतील इतकेच पैसे बरोबर ठेवते. जर का काही विकत घ्यावेसे वाटले तर ड्रायव्हरकडून पैसे उसने घेऊन ती वस्तू विकत घेते आणि घरी परत आल्यावर ड्रायव्हरला त्याचे पैसे परत देऊन टाकते

जर त्या असे करत असतील तर हा अत्यंत फालतूपणा आहे. ऐनवेळी गरज पडली तर असावेत म्हणून बाहेर कुठेही जाताना गरजेपेक्षा ४ पैसे अधिक घेऊन जाणे गरजेचे आहे आणि जवळपास प्रत्येकजण करतो. ही केवळ प्रसिद्धीलोलुपता असावी.

आणि केवळ मोजके पैसे जवळ बाळगल्याने तुम्ही साधे होता किंवा जास्त बाळगल्याने साधे होत नाही हे कसे ते समजले नाही.

त्यांच्या पुस्तकांना ईन्फोसिस या नावाचे वलय आहे . त्यामुळे भाबडी लोकं ती पुस्तके आवर्जुन वाचतात आणी त्यातल्या कथांवर नाटक , सिनेमे बनवतात किंवा बघायला जातात .

काही वर्षांपूर्वी त्यांचे वरील पुस्तक विकत घेतले.
वाचून साफ निराशा झाली, मिसेस मूर्ती प्रत्यक्षात भेटल्या तर आयच्यान ते पुस्तक त्यांच्या तोंडावर फेकून मारीन पैसे पाण्यात गेले म्हणून!
ह्यांच्यापेक्षा ते शिरीष कणेकर बरे, ते अधूनमधून क्वचित का होईना, हसवतात तरी!!!!

बर्‍यापैकी 'आय' स्पेशालिस्ट आहेत त्या. मलाही त्यांचा ' मी किती सिंपल, माझा ड्राइवर किती सिंपल, माझा शेफ किती सिंपल, माझ्या बंगल्यात मी माझी खोली कशी शेणाने सारवते'' असा एकूण आविर्भाव वाटतो.

पुस्तक आवडले तर संग्रही ठेवावे नाहीतर दुसऱ्याला द्यावे फुकट!
सिंपल!!

सुधा मुर्तींच्या साधेपणाची जाहीरात खूप होते असे वाटते पण त्या खरोखरच तश्या असाव्यात असे वाटते. त्यांनी समाजसेवासुद्धा खूप केलेली आहे.

पण आजच मटा मध्ये असे वाचले की त्यांनी गेले २१ वर्ष नवी साडी घेतली नाही. विश्वास ठेवायला खूप जड जात आहे. म्हणजे अजून त्या २१ वर्षांपुर्वीच्या साड्या वापरत असाव्यात (तसे त्यांच्या कोठल्याच फोटोवरून वाटत नाही) किंवा कोणी त्यांना नियमितपणे साडी भेट म्हणून देत असावेत.
https://maharashtratimes.indiatimes.com/india-news/sudha-murti-buy-last…

बाकी मध्यंतरी त्यांची आणि नीता अंबानी यांची तुलना करणारा एक व्हीडीओ वॉट्सअ‍ॅपवर आला होता. सुधा मुर्ती एकदम साध्या तर नीता अंबानी एकदम उधळपट्टी करतात असे दाखवले होते. दोघींची भुमिका एकदम टोकावरची वाटली. नीता म्हणे एकदा वापरलेले ड्रेस, पर्स, चपला परत कधी वापरत नाही. तिचे ड्रेस म्हणे ला़खात असतात ...कायच्या काय. पण सुधा मुर्तींचा एकदम साधेपणा त्यात दाखवला होता आणि समाजसेवेवर पैसा जास्त खर्च करतात असे दाखवले होते. माझ्यामते नीता अंबानी सुद्धा खूप समाजसेवा करतात आणि स्वःताची हौसमौज करून घेतात. त्यांच्या अशा अती का होईना पण उधळपट्टीमुळे कदाचित काहीजणांचा संसार चालला असावा. त्यामुळे मला त्या व्हीडीओमध्ये सुधामुर्तींचे कौतूक काही वाटले नाही.

पण त्यांची पुस्तके, लिखाण मला आवडले. थोडाफार मी पणा होता त्यांच्या लिखाणात पण त्यात तेवढे काही वावगे वाटले नाही.

साधेपणा आणि गरीबपणा मेंटेन करणं अत्यंत खर्चिक असतं. दुधाला बकरी, बकरीला न्यायला फुल रेल्वेडबा असंही होऊ शकतं.

विमानतळावर काही लोक फार आढ्यतेने वागतात. मला "व्हॉट डू यू थिंक यू आर डूइंग?", "यू क्लम्झी मॅन" असे प्रेमवचन बरेचदा ऐकायला लागलेत.

साध लोकल मध्ये सुद्धा फर्स्ट क्लास मध्ये शिरणारा फर्स्ट क्लास मधला "वाटत" नसेल तर त्याला समज दिली जाते, ह्यात त्याला दंड होऊ नये हि भावना (बाकीच्या स्नोबिश भावने बरोबर) असतेच

सुधा मूर्तींनी बिझिनेस क्लास चे बोर्डिंग कार्ड घेऊन रांगेत उभे असतांना एका बाईने त्यांना "ह्यो स्पेशल क्लास हाये तुमी तिकडे जावा, आले उठून गुरांच्या कळपातले " सदृश काहीतरी बोलली

एखादा फिरंगी , अर्ध चड्डी , टी शर्ट, स्लीपर अशा अवतारात रांगेत असता तर त्याला सुद्धा ती बाई असे बोलली असती का ?

पद्मावथी, काय झालं अचानक? तुझ्या दृष्टीने फारच शाब्दिक कापाकापी केलीस. ;)
सुधाताईंची दोन पुस्तके विकत आणली. आवडली नाहीत. त्यांनी म्हणे एका सिरियलीचे लेखनही केलेय.
आणखी न आवडलेली म्हणजे आमचा बाप आणि आम्ही, वाटचाल. हृदयस्थ बरे होते.
इडली ऑर्कीड आणि मी बरे आहे पण आणखी चांगल्या भाषेत लिहायला हवे होते.