...असे आजोबा!

काल उघडले कपाट तेव्हा
पुन्हा भेटले मला आजोबा |
असण्याहूनही नसण्यामध्ये
नवे वाटले मला आजोबा ||१||

शुभ्र साजि-या वस्त्रांमधूनी
होते लपले असे आजोबा |
इंचघडीतून अलगद ज्यांनी
आम्हा जपले असे आजोबा ||२||

पुस्तकातल्या श्लोकांमधला
सुस्पष्ट असा तो ध्वनी आजोबा |
पत्ररुपाने अक्षर होऊन
अन् भिडणारे मनी आजोबा ||३||

कधी हास्याची झुळूक आणि
कधी गोष्टींची लाट आजोबा |
आकार आम्हाला देताना
शिस्तीचा परिपाठ आजोबा ||४||

कधी दुपारी बहरुन यावा
तो संवादिनीचा सूर आजोबा |
पण सायंकाळी सात वाजता
चिंतेचे काहूर आजोबा ||५||

कपाट केले बंद तरीही
आठवणींचे ठसे आजोबा |
विचार करता काव्य स्फुरावे
होते आमचे असे आजोबा ||६||

जपून ठेवू सदैव ज्या, त्या
अस्तित्त्वाच्या खुणा आजोबा |
एका जन्मी कसे पुरावे,
हवे आम्हाला पुन्हा आजोबा ||७||