शाळेचा पहिला दिवस

आज १४ जून . . प्रदीर्घ सुट्टीनंतर पहिल्यांदा शाळेत जायचा दिवस . . .नवीन गणवेश . . नवीन वह्यापुस्तकं . . . नवीन वर्ग . . . . नवीन सवंगडी . . . आपलं नाव कुठल्या वर्गात येतंय त्याची उत्सुकता . . . आपला हजेरी क्रमांक काय असेल , मग तो लकी आहे की नाही याचा अंदाज घेणे . . . नवीन शिक्षक कोण आले आहेत ते बघणे . . . . बाहेरच्या कुंद पावसाळी वातावरणात ते वाहनांचे आवाज आणि पादचारी लोकांची लगबग . . . शेजारच्या मशिदीतली ती भोंगावाली अजान . . . आपला वर्ग आणि खोली पहायला प्रवेशद्वारी उसळलेली गर्दी . . .आपलं नवंकोरं दप्तर,ते भिजू नये म्हणून आपला चाललेला आटापिटा.... त्यातले ओळखीचे आणि अनोळखी चेहरे . . . गेल्या वर्षी चांगले मार्क मिळाल्याने काही उगाचच शिष्टपणा करणारी मुलं . . . त्यांच्या आजूबाजूला त्यांच्यासारखं बनू पाहणारी किंवा मार्कांच्या बाबतीत जवळपास असणारी मुलं . . (आमच्या शाळेत बहुधा तुमचे मार्क तुमचं वर्तुळ आणि बेंच ठरवतात) . . . पावसामुळे ओलसर दमट झालेले ते बेंच . . . त्या पोपडे पडलेल्या वर्गाच्या भिंती . . . . अभ्यासू,मध्यम, टवाळ सगळ्या प्रकारची मुलं . . . वरवर शांत वाटणार्या पण प्रत्येक गोष्ट बारीक नजरेने टिपणार्या मुली. . . फळा, डस्टर, खडू आणि बरंच काही . . . प्रत्येक तासाचं निराळं कुतूहल . . . अभ्यासाची वाढलेली जबाबदारी . . . या वर्षी चांगले मार्क मिळवायचेच असा केलेला निश्चय . . . . इतर वर्गातला कोलाहल . . . स्वच्छतागृहाच्या बाजूने जाताना नाक जाळणारा भपकारा . . . टीचर रुममधली गडबड . . . आपला आवडता बेंच पकडण्याची चढाओढ . . तेवढ्यात शिपायाने दिलेली घंटा . . . . तेच सुपरिचित गाणे . . . कैवल्याच्या चांदण्याला भुकेला चकोर . . . . त्यानंतर प्रतिज्ञा आणि राष्ट्रगीत . . . . मग वर्गात पसरलेली शांतता . . . हजेरी पट . . आपला नंबर पुकारला तरी सवय नसल्याने इकडे तिकडे बघत राहणे मग शिक्षकाचा वाढलेल्या स्वरात ओरडणं . . एकामागून एक सरकणारे तास . . प्रत्येक विषयाची तोंडओळख होते पहिल्या दिवशी . . . शिकवत असं कोणी नाहीच . . . . मधली सुट्टी . . . . डबा खाणे . . . . ग्राउंड बरं असेल तर खाली फेरी , अन्यथा आमचा बंदिस्त रंगमंच झिंदाबाद ! हे असे भरलेल्या पावसाचे दिवस आठवले की मनही भरून येतं . . . शरीर शिकून बाहेर पडलं फक्त शाळेतून आणि एकामागोमाग नित्यकर्म करत राहिलंय आयुष्याची. . . मग अजूनही घुटमळतंय तिथेच . . . ओल्या दमट बेंचवर . . कायमचं . . . . एक विद्यार्थी म्हणून !