छंदात मांडते ती, शब्दार्थ जाणीवेचा..
कवितेस ना कळाले, "स्व"-रूपात काय होते!
जागून शब्द गेले..लिंपून आस गेली..
ते दग्ध वासनांचे उसनेच पाय होते..
आक्रंदतात सारे, जड-सोबती जीवाचे..
जन्मांतरी न तुटले, ते पाश काय होते?
वादळ उगा निमाले पणतीस पाहण्यासी..
आता फिरून उठणे, कष्ट:प्राय होते..!
--
माझ्यासवेच होते, मय-विश्व कल्पनांचे..
पण प्रेरणा कुणाची? ते भाव काय होते??
राघव
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
2219
प्रतिक्रिया
8
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
सुपर्ब!
सुपर्ब!
चांगली आहे कविता.
चांगली आहे कविता.
मस्त.... याचे रसग्रहण कोणीतरी
मस्त.... याचे रसग्रहण कोणीतरी करायला पाहिजे....
बाप रे! रसग्रहण!! अहो, शब्द
In reply to मस्त.... याचे रसग्रहण कोणीतरी by जयंत कुलकर्णी
बाप रे! रसग्रहण!! अहो, शब्द जड आहेत हे मान्य आहे मला! ;-)
जोक्स अपार्ट, थोडा मोडका अर्थ मांडण्याचा प्रयत्न करतो -
कधी-कधी, आपण एखादा निर्णय का घेतो, एखादी गोष्ट का करतो ते कदाचित पूर्ण माहित नसते. आपल्याच निर्णयाचे संदर्भ आपण माहिती करून घेत नाही.
त्यामुळे त्यातून काय अपेक्षा असायला हव्यात तेही नीटसे आपल्यालाच उमजत नाही. त्यातून येणारं नैराश्य हे मुळात कारण माहित नसल्यानं येत असतं.
अशा नैराश्याचं हे वर्णन आहे; ज्याला खरंतर आपण मुळातच टाळू शकतो.
फार सुंदर..
फार सुंदर..
सुरेख लिहिलेस. कविता खूप
सुरेख लिहिलेस. कविता खूप आवडली.
खूप छान! आवडली.
खूप छान! आवडली.
धन्यवाद!
तुम्हा सगळ्यांचे प्रतीसाद वाचून खूप आनंद झाला. धन्यवाद!