घाईत घाई

आवडले. एक छान प्रसंग उभा केला आहे. पु.लं.च्या म्हैस ची आठवण झाली. - प्राजु.

वा अभिजिता, तुझी छोटेखानी कथा मस्तच! :) लांब जीभ काढून कधी आपला घास घेतील, पत्ता लागणार नाही, असंच त्याला वाटत होतं. हे बाकी क्लास! :) तू रंगवलेल्या गजराबाईही आवडून गेल्या. माझ्या अनुभवाप्रमाणे/निरिक्षणाप्रमाणे ह्या गजराबाईंसारखी माणसं वरवर अत्यंत फटकळ असली तरी मुळात अतिशय प्रेमळ असतात बरं का! :) तात्या.