दोनजनाच्या संवादातून घडणार्‍या छोट्याशा कथा आणि त्यातून दिलेला मोठा संदेश अशा प्रकारचा विचार माझ्या मनात आहे. यात एका ज्ञानी आणि अज्ञानी व्यक्तिचा संदेश / संवाद गृहीत धरलेला आहे. बुद्धच का? येथे नारद आणि वाल्या, यम-नचिकेत, अष्टावक्र-जनक असाही संवाद योजुन काही संदेश देता येईल, दुसरा भाग म्हणजे कथाकथनाचे अंगभूत सामर्थ्य ज्याच्या अंगात आहे त्याला या प्रयोगाद्वारे एक नविन वाट चोखाळता येईल. येथे उल्लेख केलेल्या माझ्या मित्राकडे मराठी भाषेचे ज्ञान नाही आणि दुसरे म्हणजे त्याला ही कल्पना कितपत आवडेल हेही पहावे लागेल. अर्थात कल्पना छानच आहे. सर्वसाधारणपणे प्रवचने हे एकांगी प्रचाराचे वाटतात त्यात एकाच व्यक्तिने कथाकथन करुन कोणतेही तत्वज्ञान न सांगण्याचा आव न आणता, असे कथन करावे असे मला अभिप्रेत आहे. अर्थातच या माधमावर हुकमत ( प्रभूत्व) असणार्‍यांनी विचार करावा असे मला वाटते.

मी या लेखातील उल्लेख केलेक्या माझ्या मित्राशी बोलत असता त्याच्या या कथनकौशल्यावर कौतुकाचा अभिप्राय म्हणून अभावितपणे सांगितले की, आप बहुत अच्छी बात करते हो, त्यावर त्याने स्मित हास्य करुन सांगितले की आजतक ऐसा कोई नही मिला की वो कहे की आप बहुत सच्ची बात करते हो. मै आजतक ऐसे आदमी की राह देख रहा हु की वो कहे की मै सच्ची बात कर रहा हु.