नमस्कार मंडळी! गेले काही दिवस तुमच्या समोर मांडलेल्या गोष्टीच्या ह्या खेळाला तुम्ही भरभरून प्रतिसाद दिलात.. प्रेम दिलंत..! गोष्टची संपूर्ण टीम ह्या कौतुकाने भरवून गेलेली आहे. "गोष्ट.." करायची ठरली तेव्हा हा प्रयोग इतका रंगेल असं आम्हालाही वाटलं नव्हतं. सुरवात झाली तेव्हा ह्या उपक्रमाचे स्वरूप लेखमालेचे, पण आवाका एका अंकाचा असावा असा आमचा विचार होता. कारण एकाच दिवशी २५-३० लेख आणल्याने वाचकांना वेळ आणि लेखकांना न्याय मिळत नाही. शिवाय मिसळपाव यूट्यूब चॅनलसुद्धा ह्या निमित्ताने आणून, ह्या साहित्यप्रवासाला अजून एक मिती मिळावी अशी मनापासून इच्छा होती. पडद्यावर गोष्ट सादर होताना अनेक दिग्गजांच्या हात त्यांवरून फिरत असतो. ह्यातल्या कुणाची एखादी तरी मुलाखत मिळावी अशी आमची इच्छा होती. पण लाखोंच्या गर्दीसमोर कार्यक्रम करणारे कलाकार, मिसळपावसारख्या डिजीटल फोरमला प्रतिसाद देतील का अशी शंकाही मनात होती. ही धाकधूक मनात घेऊनच आम्ही सेलेब्रेटींना संपर्क करायला सुरुवात केली. पण आता "गोष्ट.."चा समारोप करताना हे लक्षात येतंय की आपण डिजीटल फोरम आहोत हीच आपली सर्वात मोठी ताकद आहे. इथे आलेले साहित्य कायमस्वरूपी, कुणालाही, कुठेही उपलब्ध आहे. आंतरजालावर शोध घेऊन सहज कुणीही आपल्या मिसळपावपर्यंत पोहचू शकतो. पर्यायाने हे कलाकारही आपल्यापर्यंत येऊ शकतात. आम्हाला इतके चांगले कलाकार लाभतील हे ही आम्हाला कधीच वाटलं नाही. मराठी चित्रपटसृष्टीत गाजलेल्या अभिनेत्री पासून ते वेबसिरीजवर काम करणार्‍या नव्या पिढीपर्यंत बदलत गेलेले प्रश्न, बदलत गेलेले संघर्ष, बदलेल्या यशाच्या व्याख्या आपसूक समोर येत गेल्या. "शो बिझ" मध्ये गेल्या दोन पिढ्यांची बदलत गेलेली मानसिकता ह्या मुळे आम्हाला "गोष्ट.." च्या निमित्ताने तुमच्या समोर मांडता आली. ह्या निमित्ताने अजून एक प्रकर्षाने समोर आलेला मुद्दा म्हणजे सहज उपलब्ध असलेल्या साधनांमधून व्यक्त होण्याचा मिपाकरांचा उत्साह! आयफोन, टॅबलेट, डीएसएलआर पासून ते व्यावसायिक कॅमेरापर्यंत सर्व साधनांचा वापर करून मिपाकरांनी मुलाखती, चित्रफिती यूट्यूबसाठी दिल्या. आयमुव्ही, पॉवर पॉइंट, मूव्ही मेकर अशा किती तरी वेगवेगळ्या मार्गांनी आपण ह्या उपक्रमात व्यक्त झालो आहोत. ह्या मायानगरीत मूळ कथेच्या दर्जा इतकंच तिच्या सादरीकरणालाही अनन्य साधारण महत्त्व आहे. म्हणूनच "गोष्ट.."ची अनुक्रमणिका सुद्धा नेहमीपेक्षा वेगळ्या स्वरूपात यावी असा आमचा प्रयत्न होता. तो मिपाकरांना आवडला ह्याचा आनंद आहे. हे सगळं करताना आमची मैत्री सुद्धा अगदी तावून सुलाखून निघाली. प्रेमाचं भरतं येण्यापासून ते कडांकडं भांडणापर्यंत सर्व काही हिंदोळ्यावर आमची मैत्री झुलली! अर्थात ह्या प्रवासात आमच्या सोबत अनेक जण लाभले ज्यांचे आभार मानले तर खाजगीत जोडे पडतील पण तरीही त्यांचा उल्लेख आवश्यक आहे. रेवाक्का आणि चतुरंगदा ह्यांच्या मदतीशिवाय अनेक गोष्टी शक्यच नव्हत्या. ह्यांच्या एका हाकेवर जुने मिपाकर ह्या उपक्रमात लिहायला आले. खरं तर ह्या दोघांच्या भरवशावरच आम्ही जुन्या मिपाकरांना आणण्याचा घाट घातला. नव्या जुन्या मिपाकर लेखकांचे आभार मानू तितके कमी आहेत. त्यांच्याशिवाय उपक्रमाला यश मिळालं नसतं. सुधांशुनूलकर काकांना आम्ही हक्काने हाक मारायचो आणि अंकचावडीतच काय अगदी ईमेल वर पण त्यांनी मुशो करुन दिलं लेखांचं. ते असले की कसं आम्ही रिलॅक्स ! एस भाऊंचे तर आभारही कसे मानावेत हा प्रश्नच आहे. आमच्या उपक्रमाला आवाहनाच्याही आधीपासून त्यांनी भक्कम साथ दिली आहे. त्यांच्या लेखाच्या शुभशकुनानेच उपक्रमाची सुरुवात झाली. आपल्या कौटुंबिक कामात व्यस्त असूनही त्यांनी अक्षरशः एका दिवसात हे सुंदर स्केच मुखपृष्ठासाठी तयार करून दिले. वेल्ला तर आम्ही नेहमी म्हणतो त्याप्रमाणे देवाची देणगी आहे. हा मनुष्य विचारू त्याच्या दुप्पट काम करून देतो, मागू त्याच्या अर्ध्या वेळेत! तो आमच्या टीमचा इतका मोठा भाग आहे की त्याच्या शिवाय हा उपक्रम होऊच शकला नसता. आणि अर्थातच नीलकांत-प्रशांत आणि म्हात्रे काका! तुमचे मिपावय किती, मिपाच्या अधिकारांच्या उतरंडीत तुम्ही कुठे येता ह्यावर काही अवलंबून नाही. तुमची काही करण्याची इच्छा असेल तर हे लोक भक्कमपणे तुमच्या पाठीशी उभे राहतील हे नक्की. आम्ही अक्षरशः हजारो प्रश्नांचा भडिमार ह्यांच्यावर केला आणि त्यांनी आमचे सर्व प्रश्न सोडवले, नव्हे त्यातले अनेक पडू दिलेच नाहीत हे आवर्जून सांगावे वाटते. कशासाठी करायचा हा उपक्रम हे वाटण्याचे अनेक क्षण आले. स्वान्त सुखाय असं उत्तर आम्ही एकमेकींना द्यायचो. आणि ते खरंही होतं. पण त्याचा खरा अर्थ आमच्या उपक्रमाला मूर्त स्वरूप यायला लागलं तसा जाणवायला लागला. आमच्या लेखकांनी, आम्हाला मिळालेल्या मुलाखतींनी आमचं अनुभवविश्व समृद्ध केलं. अनुभवाला कसलीही तोड नाही. त्यामुळे आम्हाला एक वेगळा दृष्टिकोन मिळाला. रोजच्या साचलेल्या रूटिनमधून निखळ आनंद देणारा बदल मिळाला. स्वान्त सुखायचा हा खरा अर्थ! अडचणी आल्याच नाहीत असं नाही. वैताग आला नाही असंही नाही. पण त्या प्रत्येक कटु आठवणीला एक सोनेरी किनार देण्याची ताकद आमच्या बरोबर आलेल्यांमध्ये होती. आणि त्यासाठी आम्ही खरोखर कृतज्ञ आहोत. काही उत्तम लेखक त्यांच्या इतर कामापायी, त्यांच्या मनात असूनही "गोष्ट.." मध्ये सहभागी होऊ शकले नाहीत. आमचा त्यांना आग्रह आहे की जेव्हा वेळ मिळेल तेव्हा आपण ठरवलेल्या विषयांवर नक्की लिहा. तुमच्याकडून त्या विषयावर आम्हालाच नाही तर इतर मिपाकरांनाही वाचायला नक्की आवडेल. शेवटी उपक्रम हे एक निमित्त आहे, लिखाणाचा आनंद ही त्यामागची खरी प्रेरणा! मिपाकरांनी उपक्रमाला भरघोस प्रतिसाद दिला. तुमच्या प्रतिसादाशिवाय, आमच्या बरोबर आलेल्या सगळ्यांशिवाय आजचं स्वरूप मिळूच शकलं नसतं. सुरुवात आम्ही दोघींनी केली होती.. लोग साथ आते गये और कारवाँ बनता गया...! या उपक्रमाला आज इथे स्वल्पविराम देऊन, स्टेजवर पडदा पाडण्याची वेळ आली आहे.. मात्र या उपक्रमानिमित्त सुरू झालेलं यू ट्यूब चॅनल, मुलाखतींचं सत्र, तंत्रज्ञान वापरून केलेल्या चित्रफिती हे इथेच थांबू नये अशी आमची इच्छा आहे. इथून पुढे मिपा यूट्यूब चॅनलचा उपयोग अभिवचन, व्हिडिओ आर्टिकल्स, भटकंती अशा अनेक कारणांसाठी व्यक्त होण्यासाठी व्हावा. द शो मस्ट गो ऑन... जायच्या आधी , आमच्या "मेकिंग ऑफ गोष्ट..." चा हा छोटासा व्हिडीओ :)