Skip to main content

खंत वेड्या मनाची (गझल)

लेखक शार्दुल_हातोळकर यांनी शुक्रवार, 25/12/2015 22:02 या दिवशी प्रकाशित केले.

मुकी जाहली आज सारीच झाडे, जणु जाहल्या सुन्न या रानवेली
जिथे भेटलो बोललो रोज होतो, रया तेथली आज सारीच गेली

कधी पाखरे गायली रोज होती, तुझ्या स्वागताची किती गोड गाणी
आता पाखरांचा कुठे न सुगावा, कशाने अशी पाखरे पांगलेली

असे साचली या जगतात साऱ्या, तुझी आठवण अती रम्य वेडी
हवी वाटते जी मनाला तरीही, उगा अंतरी या कुठे बोचलेली

कधी झेलुनी चांदणे ओंजळीत, सडा शिंपला तू इथे काळजात
जणु जाहलो मी छटा अंबराची, तुझ्या चांदण्यांनी जी तेजाळलेली

मला सापडेना मुळी तोच धागा, सुटे काळजाची जिथे प्रश्नमाला
कसा श्रावणाचा उन्हाळाच झाला, किती घालमेल मनी चाललेली

आता सोबती त्या रिकाम्याच वाटा, जिथे ना निवारा नसे गारवाही
दिलासा मनाला असे एक मात्र, स्मृती आपुली ती तिथे दाटलेली

उडे आसमंती उगा धुळमाती, ऋतु कोणता हा मनाला कळेणा
किती आज ओढ आकाशी ढगांना, कुठे जावयाची असे लागलेली

कसा हा अवेळी असा ग्रीष्म आला, मनी अंगणी ऊन तापुन गेले
तुझी आणि माझी किती रम्य स्वप्ने, कुठे आज शोधु कुठे लोपलेली

अजुनी या वेड्या मनी खंत माझ्या, तुझी शेवटी भेट झालीच नाही
तुझ्या पावलांचे ठसे शोधताना, कडा लोचनांची ही पाणावलेली

-शार्दुल हातोळकर

काव्यरस
लेखनविषय:

वाचने 3689
प्रतिक्रिया 14

प्रतिक्रिया

__/\__ क्या बात है, आज मिपावर मेघदूत वाचण्याचा योग आला.

रातराणीच्या अघळपघळ मध्ये
ओंजळभरून चंद्र आज अंगणात बरसून गेला

हे रुपक
कधी झेलुनी चांदणे ओंजळीत, सडा शिंपला तू इथे काळजात
जणु जाहलो मी छटा अंबराची, तुझ्या चांदण्यांनी जी तेजाळलेली

या ओळीतून नव्या उंचीवर पोहोचल्यासारखे वाटले. ...वाह क्या बात है!

अजून येऊ द्यात


In reply to by माहितगार

असा दिलखुलास प्रतिसाद असल्यावर आम्हालाही लिहायला हुरुप येतो !! ☺


मस्तच! आवडली गजल!

जरा चालीत म्हणायला गेलो तर आपल्या मराठी "माउली-माउली" या गाण्याच्या चालीशी जवळीक वाटली! बघा, अजून कुणाला तसे वाटतेय का?

Sandy


अतिशय उत्कृष्ट आशय. या गझलेचा भावार्थ खरा रसिकच जाणु शकतो!!
माहितगार यांच्या प्रतिसादाशी प्रचंड सहमत.

तुमच्या इतरही कविता वाचल्या, खुप छान लिहिताय!!


In reply to by देशप्रेमी

__/\__

माझ्या सर्व गझलांपैकी ही गझल सर्वाधिक आवडती आहे.


काल दिवस भर सुरेश भटांच्या या ओळी मनात घर करुन बसल्या होत्या
मजला दिलेस कां तू वरदान विस्तवाचे?
दुनिये, अता रडाया मजला उसंत नाही

आता आजचा दिवस या ओळींचा
कसा हा अवेळी असा ग्रीष्म आला, मनी अंगणी ऊन तापुन गेले
तुझी आणि माझी किती रम्य स्वप्ने, कुठे आज शोधु कुठे लोपलेली

पैजारबुवा,


In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

या सर्व ओळींनी मनात कायमस्वरुपी घर केले आहे. शांत निवांत क्षणी या ओळी मनाच्या अंगणात हळुवार पावलांनी चालत येतात.