" कृष्णाकडे असतील का उत्तरे ???....... "
'त्याच्या' दूर दूर जाणाऱ्या
पाठमोऱ्या आकृतीकडे
राधा फक्त पाहत राहायची .....
रिकामं केलेलं मन
पुन्हा एका नजरेने गच्च भरून जायचा .... तो
वेड्या मनाला आता परत कसं सावरावं ?
ना तिच्याकडे उत्तर .... ना 'त्याच्या'कडे
मनामनांवर राज्य करणारा तो
जगाचा रक्षण करणारा तो ,
प्रत्येक जीवात वास करणारा तो,
विश्वविधाता तो ,
त्यालाही प्रश्न पडावा ? हे कसले 'प्रेम' ?
केवळ अढळ विश्वास ,
जीवाला घोर लावणारी हुरहूर,
डोळ्यात प्राण आणून वाट पाहायला लावणारी आस ,
फक्त एका क्षणाच्या भेटीसाठी ?
बस्स!! फक्त एवढंच राधेच्या नशिबात ?
पण .......
आसुसलेल्या डोळ्यांना
'त्याचे' दर्शन तरी व्हायचे ....
वेडावलेल्या मनाला
'त्याची' नजर स्पर्शून तरी जायची.....
वाट पाहताना
'तो' कधीतरी भेटेल हि आस तरी असायची ......
तो भेटून परत जाताना
मन भरून तरी जायचे .......
'त्याच्या' भेटीच्या ,नजरेच्या ,स्पर्शाच्या
खुणा तरी असायच्या तिच्याकडे .......
पण मीरा ....... ?
तिला तर यातले काहीच नाही... .नशिबी ........
तिचे मन काय मागत असेल ?
तिचे डोळे कोणती आस लावून बसले असतील ?
तिची भेटीची ओढ कशी असेल ?
तिचं अस्तित्व कशासाठी असेल ?
त्या 'कृष्णा' कडे असतील हि उत्तरे ?
--------- फिझा
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
2264
प्रतिक्रिया
9
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
अतिशय सुंदर कविता.
छान आहे
तुफान आवडलीये कविता
चंगो..
संदीप खरे यांची, "राधे रंग
छानच हो कविता. आवडली
सुंदर!
खुपच छान !!
सुंदर कविता,