गाणी आणि आठवणी - भाग २

धन्यवाद, सहज! असेच काहीतरी असावे असा माझादेखील कयास आहे. :-) --समीर

'दीवाना' चित्रपट माझ्या अंदाजानुसार १९९२-९३ ला आला होता. आम्ही मित्र आमच्या गावाकडे एका मित्राच्या शेतात भरीत पार्टीला गेलो होतो तेंव्हा या सिनेमाची गाणी खूप वेळा ऐकली होती. ही गाणी ऐकली की त्या पार्टीची आठवण हमखास येते. लग्नाच्या पहिल्या वाढदिवसाला (डिसेंबर २००६) आम्ही महाबळेश्वरला गेलो होतो. प्रचंड थंडी आणि एमटीडीसीचे ब्रिटीशकालीन रिसॉर्ट! त्यामुळे बराच वेळ आम्ही खोलीतच राहत असू. तेंव्हा 'काबूल एक्सप्रेस' चे "काबूल फिजा, ये है काबूल फिजा..." हे गाणे टीव्हीवर सारखे लागायचे. त्यामुळे हे गाणे ऐकले की ती महाबळेश्वरची सहल आठवते आणि तिथली थिजवणारी थंडी आठवते. "आ आ जाने जाना, ढूंढे तुझे दीवाना..." हे गाणे ऐकले की आम्ही मित्रांनी कराडच्या अभियांत्रिकी महाविद्यालयात दुसर्‍या वर्षात शिकत असतांना केलेली गणपतीपुळ्याची सहल आठवते कारण प्रवासात आम्ही हे गाणे खूप वेळा ऐकले होते. "दिलबर, दिलबर..." (सिर्फ तुम), "हम दिल दे चुके सनम...", "लडकी बडी अंजानी हैं..." (कुछ कुछ होता हैं), "अरेरे अरे ये क्या हुआ, मैने न ये जाना..." (दिल तो पागल हैं), "लडकी...शहर की लडकी..." (रक्षक)... ही गाणी ऐकली की कराडच्या प्रभात, रॉयल, राजमहाल या चित्रपटगृहांची आणि फन एन फूड नावाच्या मिनी थिएटरची आठवण आवर्जून येते. कराडला ४ वर्षात आम्ही खूप सिनेमे पाहिले. 'परिंदा' मी रॉयलला सलग तीन दिवस पाहिला कारण त्यातले "प्यार के मोड पे, छोडोगे जो बाहें मेरी..." हे आशा भोसलेंनी गायिलेलं नितांतसुंदर गाणं मला बघायचं, अनुभवायचं आणि लक्षात ठेवायचं होतं. त्यामुळे 'परिंदा' आमच्या कराडच्या दिवसांपेक्षा खूप जुना असला तरी हे गाणे ऐकले की मला कराडचे दिवस आणि कृष्णेच्या जवळ असलेलं रॉयल थिएटर आठवतं. खूप छान थिएटर होतं. अजूनही आहे. पुण्याच्या मंगला टॉकीजच्या मालकांचे ते थिएटर आहे आणि तिथे मंगलाचा फोटो देखील लावलेला आहे. 'जमाई राजा' मधलं "प्यार हुआ हैं मुझे और तुझे, ये मान भी जा तू, नजरे तो मिला तू..." हे लक्ष्मीकांत्-प्यारेलाल यांचं गाणं ऐकलं की मला मंगलामध्ये पहिलेला 'जमाई राजा' आठवतो........यादी खूप मोठी आहे आणि आणखी मोठी होतच जाणार आहे कारण अजून बरीच गाणी ऐकायची आहेत, मनात साठवायची आहेत आणि वेळप्रसंगी आठवून आठवणींची सहल अनुभवायची आहे. :-) --समीर

धन्यवाद, किट्टू! --समीर

गुलाम अली म्हणजे गझलचा बादशाह आहे. त्यांच्या गझला ऐकून माझ्या आयुष्यातला एक मोठा कालखंड सुसह्य झाला. "ये दर्द की तनहाईयां, ये दश्त का वीराँ सफर, हम लोग तो उकता गये, अपनी सुना, आवारगी!!" अशी अवस्था झाल्यानंतर ही गझल ऐकणे हा काय अनुभव असतो हे शब्दात सांगणे अवघड आहे. :-) धन्यवाद. --समीर

धन्यवाद, जैनाच कार्ट! --समीर

धन्यवाद! --समीर

हा चित्रपट मी ६-७ वेळा टॉकीजवर पाहिला. यातली सर्व गाणी छान होती. मी कराडला असतांना तृतीय वर्षाची परीक्षा उत्तीर्ण झालो परंतु एक गोची झाली होती. द्वितीय वर्षाचा एक विषय काही केल्या मला सोडायला तयार नव्हता. खूपच प्रेमात पडला होता बहुधा माझ्या. मी विचार केला की मुली आपल्या प्रेमात पडत नाहीत; हा बापुडा पडला आहे तर कशाला त्याचे दिल दुखवावे? म्हणून मी पण त्याचे खूप लाड केले. नंतर मात्र हा विषय अवघड जागेचे दुखणे होऊन बसला. मग कधी हे पुस्तक, कधी अमक्याच्या नोट्स, कधी गणिते पाठ करून तर कधी थिअरी पाठ करून मी या विषयाशी काडीमोड घेण्याचा प्रयत्न केला. त्याने पण निकराने झुंज दिली आणि शेवटच्या अटेंप्टला ते ही फेरतपासणीमध्ये त्याने माझी पाठ सोडली. तेंव्हा जर त्याने मला रीतसर घटस्फोट दिला नसता तर मात्र मला एक वर्षाची काळ्यापाण्याची शिक्षा झाली असती. फेरतपासणीचा निकाल लागेपर्यंत काय करायचे म्हणून मी वेळ न दवडता सिनेमे बघण्याचा सपाटा लावला. त्यात सरफरोश खूपदा पाहिला. त्यामुळे यातली गाणी ऐकली की मला माझा तो विषय आठवतो ज्याने माझी झोप उडवली होती. :-) --समीर

सुंदर गझल! --समीर

धन्यवाद ही गझल लिहिल्याबद्दल! सुंदर शायरी आणि अप्रतिम गायकी! --समीर

वाह काय गझल आहे ! सुंदर ! मेहंदी हसन ह्यांची "अल्फ़ाज़ कहाँ से लाऊँ मैं,छाले की टपक समझाने को " प्ले करा ! खुप सुंदर आहे गझल ! ******* वाटते खरडावे इतके की कंटाळा तुला यावा वाचता वाचता एकाएकी तोल तुझा जावा धुमसत संतापाने लाखोली तू मला वहावी त्या शिव्यांची ती खरड मी जणू स्मृतीचिन्हांपरी जपावी -

वाह मार डाला. आज तो वाहीदा जी ने मा रडाला

गझल अतिषय आवडली :-) जमाने की रस्म या पाकइश्क मेरा बादेसबा ए अलहिदा ... तुमने तो जितेजी मार डाला पाकइश्क = pure love बादेसबा = fresh air शंकरगालिब

आज खर्‍या अर्थाने कळला. मनापासून धन्यवाद वाहीदा.

'तू चीज बडी हैं मस्त मस्त..." ऐकलं की मला देखील आपले बारावीचे फर्गसनचे दिवस आठवतात. आपण पायीच पिंजून काढलेला पुण्याचा गणपतीमय परिसर आठवतो. जिथं हे गाणं सुरू असेल तिथं थांबून ते पूर्ण ऐकून पुढे जाण्याची लगबग आठवते. :-) खरचं खूप मस्त दिवस होते ते. बारावीचा शेवटचा पेपर संपल्यावर मी समोरच्या योगेश्वरीमध्ये चहा पीत असतांना तिथल्या टीव्हीवर रवीना टंडनचे "टीप टीप बरसा पानी, पानी ने आग लगायी..." हे गाणे सुरू होते. अजूनही हे गाणे ऐकले किंवा चिंब भिजलेल्या रवीना टंडनचे जाडजूड पाय त्या अर्धवट बांधलेल्या इमारतीच्या स्लॅबवर धपाधप आदळतांना पाहिले की मला योगेश्वरीमधला चहा आठवतो. :-) समस्त मिपाकर मंडळी, माझ्या लेखात जो माझ्या अमेरिकास्थित मित्राचा उल्लेख आलेला आहे तो हाच आकाशस्थ! याचे खरे नांव डॉ. आकाश पांढरे. आम्ही दोघांनी खूप चित्रपट सोबत पाहिले आणि खूप धमाल केली. नुकतेच त्याने अमेरिकेत एमएस पूर्ण केले आणि आता पीएचडी साठी त्याने बाह्या सरसावल्या आहेत. :-) आम्ही शिकागोला भेटल्यावर तीन दिवस खूप गाणी ऐकली, गायिली आणि गतस्मृतींना परत एकदा उजाळा दिला. --समीर

धन्यवाद, महेंद्र! --समीर

धन्यवाद, चित्रा! --समीर

वा, खुदकन हसू आणि 'बदमाशियाँ'...सहीच काँबिनेशन आहे. आपल्या प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. ते गाणं अप्रतिम आहेच. गुलजारसाहेबांनी खरच काही (बहुधा सगळीच) उत्तम गाणी लिहून ठेवली आहेत. इजाजत मधली सगळी गाणी एका वेगळ्याच विश्वात घेऊन जातात. --समीर

रामदासजी, रात गए घर जानेवाली गुमसुम लडकी राहोंमें अपनी उल्झी जुल्फोंको सुलझाए भी घबराए भी । कौन बिछडकर फिर लौटेगा क्यूं आवारा फिरते हो रातोंको इक चांद मुझे समझाए भी घबराए भी । पगली ह्या अल्बम मधील ही गजल अप्रतिम आहे. प्रत्यक्ष रेकॉर्डिंगच्या वेळी आपण तेथे उपस्थित होता हे भाग्य मला लाभले असते तर..... असो. हर किसी को जहाँ नही मिलता....

रामदासभाई नमस्कार गुलाम अलींचे रेकॉर्डींग प्रत्यक्ष पाहण्याचा तुम्हाला योग आला भाग्यवान आहात!

त्यांचा उल्लेख हवा होता. फूल और कांटे माझ्या दहावीच्या परीक्षेनंतर आला होता आणि खूप गाजला होता. म्हशीसारख्या 'रेकणे' या ध्वनीप्रकारात समाविष्ट होऊ शकणार्‍या कुमार सानू नामक गायकाची यातली गाणी खूप लोकप्रिय झाली होती. ती मला आवडायची पण कुमार खूपच नाकात गायचा. "तुमसे मिलने को दिल करता हैं..." ऐकल्यावर अजूनही गुदगुल्या होतात. :-) --समीर