सुटका(अर्थात सत्याचे प्रयोग-२)

सूंदर अनुभव ! (अवांतरः अंगरखे हा शब्द वाचताना उगाच अंगवस्त्र का वाटले, ते कळत नाही.) -- सर्किट

मागे एकदा आमच्या असिस्टंट्सना भेट देण्यासाठी मी भारतातून रंगीबेरंगी स्कार्फस नेले होते. खरेदीला अर्थातच सौ. होत्याच. ५ स्कार्फस घ्यायचे होते. दुकानात गेल्यावर सौंचा प्रश्न "साधारण वयं काय काय आणि पर्सनॅलिटी कशी कशी आहे?" मी म्हटलं "का? त्याने काय फरक पडतो?" सौ. : "म्हणजे त्या त्या वयाला आणि एकूणच साजेसे रंग आणि डिझाईन्स घेता येतील!" बघितलात ना काय वस्ताद प्रश्न आहे! एकाच प्रश्नात किती गोष्टींची माहिती काढून घेतली बघा! काय करणार बापडा सांगितली अंदाजे माहिती. बायकांचा संशयकल्लोळ कधीही संपत नाही हेच सत्य. त्यामुळे प्रभूदेवा फार खूष होऊ नका अचानक एखाद दिवशी त्रिफळा उडायचा! ;) चतुरंग

प्रतिक्रिया वाचल्यावर हेच डोक्यात आलं होतं प्रथम :) विप्रकाका, दोन्ही भाग झकास!

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

मास्तर विद्याविहार पर्यंतच गेलात हे बरे आहे.भायखळ्याला संभागीय अभियंता अशी पाटी आहे.

ब्रिटीश बरोबर २ तास आनंदात गेले. मास्तर शब्द न वाक्य जपुन वापरा. मीपावाले गोंधळ घालायला कमी करनार नाईत. खि खि खि अवांतर :ओय कागज के शेर, अकल के अंधे, तुम्हारी मां का ......... राज दादुस पळालास क काय ? कुट हाईस र ? मिथुन काशिनाथ भोईर (जल्ला सगला काय नावानच हाय)

आमच्या सारखे सुखी आम्हीच.... ! *बरोबर की नाही तात्या ;)