✍ मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

' जनसेवा दुग्ध मंदिर '

अविनाशकुलकर्णी यांनी
 ·  लेख
लेख
गेली कित्येक वर्षे मोठ्या दिमाखात उभ असलेल ' जनसेवा दुग्ध मंदिर ' , लक्ष्मी रोड पुणे हे बंद झाले अशी वार्ता कानावर चेपू माध्यमातून आहे. अनेक वर्ष चविष्ट बेसन लाडू, खरवस, श्रीखंड वाडी आणि नंतर अनेक नाश्त्याचे पदार्थ येथे मिळत असत. गेल्या काही वर्षात इतर खाद्य पदार्थ द्यायची देखील येथे प्रथा पडली होती. परंतु हे जनसेवा बंद झालेले ऐकून वाईट वाटले. जनासेवाची स्पेशा लिटी म्हणजे तिखट मिठाचा सांजा.खर तर हा मराठ मोळा घरगुती पदार्थ. पण त्याच्या वर अतिक्रमण केले ते उडप्याच्या उप्पीट ने. फार फर्मास डिश तिखट मिठाचा सांजा. जनसेवाची खासियत म्हणजे तिथे मिळणारे फर्मास मसाला दुध...मटार कारंजी ..बटाट्याचा चिवडा ... अशीच हळ हळ वाटली जेंव्हा लक्ष्मी रोड वरचे संतोष उपहार गृह व सदाशीव पेठेतले पेशवाई बंद पडले तेंव्हा... संतोष मधली दही बटाटा पुरी चे डिश म्हणजे क्या बात..अजूनही जिभेवर चव रेंगाळत आहे. अन पेशवाई सारखी मटार उसळ ची चव पण मस्त.. नारळाचे दुध घालून केलेली अतिशय चवदार उसळ व ब्रेड स्लाईस..मजा यायची चापायला अरेरे ..वाईट झाले. मराठी उपहार गृहे बंद पडण्या अनेक कारणा पैकी एक महत्वाचे कारण म्हणजे कामगार.. मराठी कामगार टिकत नाही.. उडप्यांचे तसे नसते.ते गावाकडून मुले आणतात व त्याना सांभाळतात .. उडप्याच्या कोणत्याही उपहार गृहात गेले कि एक गोष्ट जाणवते ती म्हणजे १००% कामगार हे कानडी असतात. व ते त्या ठिकाणी वर्षानु वर्षे काम करीत असतात .. आपल्या उपहार गृहातली काम करणारे मुले बहुतेक कोकणातून आलेली असत. पण हल्ली प्रगतीचा आलेख वाढता असल्याने ती मुले पण ह्या व्यवसायात फिरकताना दिसत नाही.. कुठल्याही व्यवसायाचा आत्मा व यश हे तिथे काम करणा~या कामागारावर अवलंबून असते. ह्या व्यसायाताल्या एका मित्राशी गप्पा मारताना त्याने संगीतले कि लहान उपहार गृहात २ माणसे अत्यंत महत्वाची. एक आचारी व दुसरा मोरीवर काम करणारी मुले..जी डीशेस साफ करतात.. ह्याना जो पर्यंत मालक सांभाळून ठेवतो तो पर्यंत अडचणी येत नाहीत... आमच्या एक मित्राचे एम आय डी सी त छोटे वर्क शॉप होते..हॉटेल मध्ये लई पैसा असे डोक्यात खूळ आले अन त्याने टपरी टाकली.. काही दिवस हॉटेल मस्त चालले पण जेंव्हा कामगार ्पळु लागले व शेवटी उष्ट्या प्लेटस उचलायची व धुवायची वेळ आली त्या वेळी त्याच्या आईच्या xxxxx म्हणत टपरी बंद केली व परत जोब भादराण्याचे काम शॉप मध्ये सुरु केले ...
19281 वाचन
💬 प्रतिसाद (71)

प्रतिक्रिया

गवि
Mon, 05/28/2012 - 12:26 नवीन
तेच का ते हॉटेल : साबुदाणा खिचडी (मं.गु.श.) स. ९ ते ११ अथवा संपेपर्यंत. खमंग काकडी (शु.श. वगळता) स. ९ ते ११ अथवा संपेपर्यंत. असं काहीसं मेनूकार्ड असलेलं..? हे मंगुश हॉटेल बंद झाल्याबद्दल वाईट वाटलं. टेस्ट चांगली होती.
↩ प्रतिसाद: बाळ सप्रे

आदूबाळ
Fri, 05/06/2016 - 15:17 नवीन
(मं.गु.श.)
याचा फुलफॉर्म काय आहे? मी याला स्वायत्त विशेषण समजत होतो.
↩ प्रतिसाद: गवि

असंका
Sat, 05/07/2016 - 10:13 नवीन
आश्चर्य वाटलं.. खरतरं नुकतच नूतनिकरण केलं होतं जनसेवाचं..
जूनं जनसेवा कुठे आहे हे माहित होतं. गुढीपाडवा की अक्षयतृतीयेला भल्या सकाळी लाइन लागायची (बहुतेक दुधासाठी) तेच ते असेल तर. नूतनीकरण झाल्यावर आतसुद्धा गेलो होतो. खच्चून गर्दी होती. अगदी वेटींग पण होतं. पदार्थ पण मस्त होते. मग मध्ये केव्हा तरी गेलो तेव्हा गायबच...अगदी दोन वेळा फिरून बघितलं तरी जनसेवा नाहीच सापडलं. या धाग्यामुळे कळलं तरी की बंदच झालं.
↩ प्रतिसाद: बाळ सप्रे

चैदजा
Mon, 05/28/2012 - 17:46 नवीन
मी कालच कोल्हापुरला जाऊन आलो. मिपा वर वाचल्या प्रमाणे राजाभाऊंकडे भेळ हादडायला गेलो होतो. पण बाजुच्या दुकानातुन समजले की कामगार नसल्यामुळे दुकान बंद आहे. ते कायमचे बंद आहे की १-२ दिवसा पुरते बंद आहे ते समजले नाही. तसेच गणपतीपुळ्याला घनवटकरांकडे देखील याच करणामुळे जेवण मिळाले नाहि.

प्रभाकर पेठकर
गुरुवार, 05/31/2012 - 02:30 नवीन
उपहारगृहाच्या व्यवसायात प्रकर्षाने जाणवते ते असे की 'पुढची पिढी' वडिलोपार्जित व्यवसायात (उपहारगृहाच्या) रस घेत नाहीत. त्यांचेही बरोबर असते. त्यांनी उच्चशिक्षण प्राप्त केलेले असते त्यामुळे उपहारगृह व्यवसायात त्यांना कमीपणा वाटतो. त्यापेक्षा, वरच्या हुद्यावरील एखादे पद पदरात पाडून किंवा अमेरिकेसारख्या (किंवा तत्सम परदेशात) प्रगत आणि प्रतिष्ठेच्या देशात नोकरी करणे तौलनिक दृष्ट्या अधिक समाधानकारक असते. मागच्या ज्या पिढीने स्वकष्टाने व्यवसाय उभा केलेला असतो त्यांच्या समोर निवृत्तीचे दोन पर्याय उपलब्ध असतात. एक तर व्यवसाय कोणाला तरी चालवायला देऊन आपण नफ्यात भागिदारी घ्यायची. किंवा व्यवसाय विकून एक रकमी 'प्रॉव्हिडेंट फंड' मिळवायचा. पहिल्या प्रकारात (व्यवसाय चालवायला देणे) समोरची पार्टी विश्वासू, प्रामाणिक पाहिजे. ती आपला व्यवसाय 'घशात' घालणार नाही ह्यासाठी सतत जागरूक राहणे हे उतारवयात जमत नाही. तसेच पूर्ण निवृत्तीचा आनंद मिळत नाही. त्यापेक्षा व्यवसाय विकून एकरकमी नफा कमवून तो एखाद्या सुरक्षित गुंतवणूकीत ठेवला तर ठराविक आणि आश्वस्त रक्कम नियमितपणे मिळत राहते आणि संपूर्ण निवृत्ती उपभोगता येते. उपहारगृहाचा व्यवसाय शारीरिक आणि मानसिक बळाची मागणी करणारा आहे. साठीच्या पुढे दोन्ही आघाड्यांवर माणूस हतबल होतो आणि नाईलाजाने त्याला वरील निर्णय घ्यावा लागतो. बदलत्या काळाबरोबर नवनविन पदार्थ सादर करणं, गिर्‍हाईकांच्या आवडिनिवडीनुसार आपली धोरणे बदलणं वगैरे मुद्यांशी सहमत आहे.

५० फक्त
गुरुवार, 05/31/2012 - 07:27 नवीन
या क्षेत्रतील अधिकारी व्यक्तीचा प्रतिसाद, उगा फुकाच्या गप्पा न मारता, डाय्रेक मुद्द्याला हात. धन्यवाद काका.
↩ प्रतिसाद: प्रभाकर पेठकर

रेवती
Sat, 05/07/2016 - 08:11 नवीन
सपशेल अमान्य! ती खासियत दिल्लीकरांची आहे. घरात कितीही तंगी असली तर दारासमोर कार हविच असा बाणा असतो त्यांचा! त्यांच्यापुढे पुणेकर म्हणजे किस झाड की पत्ती!
↩ प्रतिसाद: बोका-ए-आझम

बोका-ए-आझम
Sat, 05/07/2016 - 12:06 नवीन
पुणेकरांना कधी कधी भलत्यासलत्या गोष्टींचं कौतुक असतं अशा संदर्भाने म्हणायचं होतं. बाकी दिल्लीवाल्यांबद्दलचं निरीक्षण एकदम परफेक्ट आहे. दो दुनी चार या चित्रपटात त्याचं मस्त विडंबन केलेलं आहे.
↩ प्रतिसाद: रेवती

रेवती
Sat, 05/07/2016 - 17:58 नवीन
बोकेराव, जगात माणूस हा सगळीकडे सारखाच असतो. मनुष्यप्राण्यातील अनेक पैलुंपैकी त्यावेळी ज्या पैलूला खत पाणी देणारी परिस्थिती समोर येईल ते फोफावते. ही परिस्थिती दुसर्‍या कोण्यात्याही शहरात उभी करून पहा, हेच रिझल्टस दिसतील. असून दिसायचे असतील पण म्हणून दिसणार नाहीत असंही नाही. इथं बोललं की लगेच जातीयवादी हा शिक्का बसेल पण अनेक जातीधर्माच्या, अनेक देशाच्या लोकांमध्ये असेच कौतुक आपापल्या गोष्तींबद्दल असते. मी, तुम्ही किंवा कोणीही मान्य, अमान्य करून उपयोग नाही. नुकत्याच पाहिलेल्या एका व्हिडिओमध्ये ज्यू लोकांना त्यांचा एका गोष्टीचे कसे कौतुक आहे व जगभर (किंवा इंटरनेटभर, जेंव्हा संधी असेल तेंव्हाच) सांगत सुटतात. त्यांना नावे ठेवून काय उपयोग? आपण आपल्या अमक्या तमक्या गोष्टीचे कौतुक करतो त्याला परदेशात, परराज्यात नावे ठेवतात. उग्गीच आत्ता नावं ठेवून घेता येतायत ना, मग घ्या ठेवून एवढेच असते बाकी काही नाही.
↩ प्रतिसाद: बोका-ए-आझम

मृत्युन्जय
Tue, 05/10/2016 - 10:47 नवीन
म्हण चुकली बोकाशेठ. पुणेकर कितीही वाईट जमात असली असे मान्य केले तरी "खिषात नाही आणा ...." प्रवृत्तीचे नाहित, बाकी भलत्यासलत्या गोष्टींचे कौतुक सगळ्याच शहरांना असते. घामाच्या आंबट वासाने, कोळिणींच्या माश्याच्या सुवासाने आणि १०० लोकांची कॅपेसिटी असलेल्या डब्यात २०० लोक कोंबुन घेत असलेल्या लोकलच्या डब्यांचे आणि लोकलचे कौतुक असलेले मुंबईकर माहिती आहेत मला. "पुण्यात काय लाइफ आहे? मुंबईचे लाइफ कसे एकदम घड्याळ्याच्या काट्यावर चालते" अशी मनस्तापची आणि धावपळीची स्तुती करणारी माणसे माहिती आहेत मला. या गोष्टींचे मुंबैइकराला कितीही कौतुक वाटले तरी इतरांना त्याच्यात शष्प आनंद नाही. त्यामुळे प्रत्येक शहरातील माणसाला कश्याचे कतुक वाटेल ही सापेक्ष भावना असते इतके बोलुन मी माझे भाषण संपवतो. अवांतर: मी तर असे ऐकुन आहे की कोल्हापुरकरांना फडतरे मिसळेचे सुद्धा कौतुक आहे.
↩ प्रतिसाद: बोका-ए-आझम

वपाडाव
Sat, 05/07/2016 - 10:43 नवीन
आता वामन हरी पेठे अँड सन्स असतं ईथे...

इरसाल
Sat, 05/07/2016 - 17:24 नवीन
आता एक न्युज, मिपाची सदस्य पण फारशी अ‍ॅक्टिव्ह नसलेल्या एका सदस्येने सिंहगड रोडवर "साहिल्स" नावाने व्हेज्/नॉनव्हेज रेस्टॉरेंट उघडले आहे नवीनच १ मे पासुन. कृपया लाभ घ्यावा. पत्ता असा आहे. साहिल्स व्हेज नॉनव्हेज, शॉप ६-७ आदित्यराज, राजयराजयोग, लगड माळा, वडगाव खुर्द, सिंहगड रोड पुणे ४११०४१