Skip to main content
लेखक एच्टूओ यांनी बुधवार, 30/03/2016 14:57 या दिवशी प्रकाशित केले.
फार पूर्वी कोणीतरी फेकलेला दगड डोक्याला लागून झालेली जखम दाखवण्यासाठी मी डॉक्टरकडे गेल्यावर अचानकच वाढला माझा मेंदू गाठोड्याएवढा खदाखदा हसला डॉक्टर आणि बाहेर घेऊन गेला मला तोपर्यंत वाढला मेंदू अवाढव्य जोमेट्रिक प्रोग्रेशन मध्ये हवा भरलेल्या फुग्यासारखा आभाळभर मेंदूच- लिबलिबित मासाचा सुरकुत्यांसकट तरीही जड वाटेना मला. अचनाक फुटून मेंदू त्यातून वहायला लागले लोंढ्यासारखे सगळे इझम्स,वाद,मंडन,खंडन, तण्डन,तत्व,धर्म,बीर्म,कर्म, वर्म,मर्म,इत्यादि इत्यादि -काळ्याशार रंगाचे जुनाट गटारयुक्त दर्पावासाचे त्या दर्पाने मळमळून मी ओकलो रक्त पण डॉक्टर हसतोय खदाखदा वेड्यासारखा मी चिडून बोलण्याचा प्रयत्न केला, पण बोलता येतय कुठे? अगतिकतेने  ओकत राहिलो रक्त अविरत आणि डॉक्टर पोहत-वाहत राहिला रक्त आणि गटारांच्या संमिश्र द्रवात. मेंदू अजून वाढतोच आहे आता मात्र जाणवतय ओझ डॉक्टर मात्र केव्हाच गेलाय वाहून
काव्यरस
लेखनविषय:

वाचने 2285
प्रतिक्रिया 12

प्रतिक्रिया

माझ्या आकलनक्षमतेचे संकुचित रस्ते तुडवत अगम्यतेचे भाले घेऊन हे काव्य माझ्या मेंदूच्या झोपडीत घुसलं एखाद्या श्वापदासारखं आणि विचारांच्या प्रचंड गदारोळातून घुरासारखा बाहेर पडला.... प्रतिसाद!