मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

विरजनातली साय

पालीचा खंडोबा १ · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
संध्यासमयी पक्षी डोंगरापार गेले पिसे ठेवुनी बोडकेच आले ! बोडके कोणी नदीकाठी रडती उष्ट्या पत्रावळी कुत्री हुंगती ! ओलेती कोणी नग्न प्रदक्षीणेत ओला गर्भ दर्भाच्या प्रतीक्षेत ! रांड बाजारात रात्रीस दिवाळी अंधाराचे झापड दिवसाच्या भाळी ! जन्मास आला झाला सोहळा मरुनी सा-याना करे मोकळा ! माती वा राख मेल्यास काय ? आयुष्य म्हणजे विरजनातली साय ! विजयकुमार कणसे......... २१ नोव्हेंबर २००९

वाचने 909 वाचनखूण प्रतिक्रिया 2

पैसा गुरुवार, 02/04/2016 - 17:00
कधी विरजण नीट लागून छान दही होते. कधी अदमुरं, कधी चोथापाणी तर कधी आंबटढाण.