Skip to main content

ड्रींक्सचं प्रमाण किती असावं ?

लेखक प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे यांनी शनिवार, 30/01/2016 20:02 या दिवशी प्रकाशित केले.
नमस्कार मंड़ळी, मंडळी, आयुष्य मोठ्या गमतीदार गोष्टींनी खच्चून भरलेलं आहे. माणसाच्या आयुष्यात कोणती गोष्ट कधी येईल काही सांगता येत नाही. माणुस हा समाजशील प्राणी आहे. माणसात रमणे हा त्याचा स्वभाव आहे. ओळख, मैत्री, प्रेम, कुटुंब अशा अनेक गोष्टींमधे एकमेकांना चिकटून असतो. पण कधी कधी कोणाच्याही आधाराशिवाय माणसानं जगायला शिकलं पाहिजे. कारण कोण कधी कोणाचा आधार काढून तुम्हाला एकट्याला सोडुन स्वतः मजेत राहील याची काही गॅरंटी नाही. आणि मग एकटं वाटायला लागलं की आधारासाठी अनेक गोष्टींचा आयुष्यात प्रवास सुरु होतो. अशाच एका आयुष्यात घुसखोरी करणार्‍या एका गोष्टीची गोष्ट. कधी तरी मित्र म्हणतो 'घे रे कै होत नै' 'एक प्याक घे' 'बरं दोन थेंब घे' 'आनंदाचा प्रसंग आहे, नाही म्हणू नको यार' 'प्रमोशन झालंय तुझं बाकीच्यांचा डिसमुड करु नको' 'आनंद असो, दु:ख असो काही तरी निमित्ताने 'एकच प्यालाची' आयुष्यात सुरुवात होते आणि मग महिन्यातून एकदा, आठवड्यातून एकदा आणि दररोज असा पेयपानाचा प्रवास सुरु होतो आणि मग आपल्याला त्याचं व्यसन लागलंय इतकं ते रुटीन होऊन जातं. व्यसनाधीन होऊन पुढे पुढे काय काय होतं हे बर्‍याच लोकांना माहिती आहे. माझा काथ्याकुटाचा विषय 'व्यसन आणि त्याचे दुष्परिणाम' हा नाही. माझा विषय आहे की कधी कधी टाळताच येत नाही अशा गोष्टी असतात म्हणजे ऑफीस, मित्र, वेगवेगळ्या पार्ट्या, यात एक ६० एम.एल. म्हणा किंवा वाईन म्हणा एखादा दोन पेग घेतला की पार्टी इंजॉय होते. माझा प्रश्न आहे की माणसाला किती प्रमाणात ड्रिंक्स आरोग्यासाठी चालु शकतं ? किती प्रमाण त्याचं असलं पाहिजे ? आपण म्हणाल माणसाला झेपेल तेवढी घ्यावी पण हे काही माप होऊ शकत नाही. कोणी म्हणेल पण घेऊच नये ना ? जागतिक आरोग्य संघटना काय म्हणते ? डॉक्टर लोकांचा काय सल्ला असतो ? व्यस्त आयुष्य, बैठे काम, आणि विविध आजार हे सोबत असतांना पेयाचं प्रमाण किती असलं पाहिजे ? वाईन घ्यावी की न घ्यावी ? व्हिस्की /रम ? अशा विविध ब्रँड आणि त्याची माहिती आरोग्याच्या दृष्टीने यावी. आपलं म्हणनं दोन चार दीर्घ प्रतिसादात विविध मुद्द्यांसहित आलं तर बरं राहील. उगाच प्रतिसादांचा रतीब पाडण्यापेक्षा मुद्दा आणि त्याचं स्पष्टीकरण आलं तर भरल्या मैफिलीत कोणाचं तरी प्रबोधन करता आलं तर त्याचा फायदा अनेक मित्र मैत्रींनींना होईल म्हणुन हा काथ्याकुटाचा प्रपंच. ता.क. मी अशा गोष्टींपासून चार हात दूर आहे. उगं माझ्याकडे संशयाने पाहु नये. धन्यवाद. खुलासा संपला.

वाचने 78154
प्रतिक्रिया 280

प्रतिक्रिया

पिण्यात अजिबात इंटरेस्ट नाही. माझ्या चखण्याचं बिल हे नेहमीच मित्रांच्या पिण्याच्या बिलापेक्षा जास्त येतं.

ड्रींक्स प्रमाणात पिणे? मला वाटतं दारुच्या थेंबालाही हात लावता कामा नये. दारू एखाद्याला आणि त्याच्या कुटुंबाला कसे बरबाद करते हे मी माझ्या डोळ्यांनी पाहिले आहे.

उपयुक्त माहिती. मद्य न पिणाऱ्या आमच्यासारख्यांना मद्य पिणाऱ्या माणसांचे निरिक्षण करायला आवडते. आमच्या एका मित्रांनी पूर्ण धुंदित असताना अगदी सुरेल आवाजात गाणे ऐकवून त्रुप्त केले होते.

आंतरजालावर वाचलेला किस्सा "माझा एक मित्र त्याच्या होणाऱ्या बायकोला घेऊन पहिल्यांदाच डिनर साठी गेला. ऑर्डर करायच्या आधी, "मी ड्रिंक घेतलं तर चालेल ना" असं तिला विचारलं. ती हो म्हणाली. त्यानी वेटरला बियर सांगितली. वेटरनी बियरची बाटली त्यांच्या टेबलवर आणून ठेवली. त्या बाटलीकडे बघून भावी-बायकोनी राग-युक्त आश्चर्यानी विचारलं, "ही एवढी दारू तू पिणार आहेस?" मित्रानी विचारलं, "नको का एवढी? बरं..." वेटरला बोलावलं आणि म्हणाला, "हे घेऊन जा रे... आणि एक निप आण"...! वेटरनी आणून ठेवलेली क्वार्टरची बाटली भावी बायकोला दाखवत विचारलं, "ही एवढी प्यायलेली चालेल का?".... तो आपल्याला विचारतो आणि आपलं ऐकतो या आनंदात अत्यंत प्रेमानं ती म्हणाली, "हो... ही चालेल... आधीची फारच मोठी होती बाटली!!" And they lived happily ever after!!"

In reply to by अगम्य

मी आणि माझे भाऊ सहकुटुंब नंदी पॅलेसला बसलो होतो. आमच्या एका वहिनीला "दारू" नामक प्रकरणाबाबत तिटकारा. मी आणि माझा एक भाऊ पेग रिचवत असतांना दुसर्‍या भावाने "बियर" मागवली.त्याची बायको लगेच करवादली. "तुमचे इतर भाऊ थोड्या प्रमाणात दारू पित असतांना, तुम्ही जास्त दारू पिऊ नका." भावाने पडत्या फळाची आज्ञा मानली आणि त्याने बियरची ऑर्डर कॅन्सल केली आणि तो पण आमच्यात सामील झाला.त्या दिवसापासून त्याचे बियर प्यायचे वांधे झालेले आहेत. असो, सुरापानाचा आनंद घेता येत नसेल, तर निदान त्या सुरेल सुरेला "दारू" तरी म्हणू नका.

In reply to by मुक्त विहारि

सुरापानाचा आनंद घेता येत नसेल, तर निदान त्या सुरेल सुरेला "दारू" तरी म्हणू नका. मनःपूर्वक सहमत! दारू दारू ब्लंट वाटते फार! सुरा म्हणा मदिरा म्हणा वारुणी म्हणा! हाय काय एक सो एक रसिक नावे आहेत राव!!

In reply to by कैलासवासी सोन्याबापु

कौटिल्याचे अर्थशास्त्र ह्या पुस्तकात (ह्याला पुस्तक तरी कसे म्हणावे?), कौटिल्याने सुरा कशी बनवावी? आणि राजासाठी योग्य सुरा कोणती? ह्याबद्दल उत्तम माहिती दिली आहे. असो, माणसाला सुरा कधीच वर्ज्य न्हवती. आणि आमची बाबा महाराज म्हणतात ======"अति सर्वत्र वर्जयेत." मग ते पॉर्नच्या बाबतीत असो किंवा अहिंसेच्या बाबतीत किंवा देवाच्या नादी लागण्याच्या बाबतीत. प्रमाणामध्ये सर्व काही असावे.

In reply to by कैलासवासी सोन्याबापु

बापूसाहेब, तुम्ही म्हणता ती वारुणी, मदिरा, सुरा वगैरे नावं बायकी वाटतात हो. दारू, बेवडा, ठर्रा वगैरे कशी मर्दानी नावं आहेत ! ;-) आ.न., -गा.पै. विशेष अगत्याने सूचना : मी 'तसला' नाहीये बरंका !

In reply to by गामा पैलवान

हा स्त्रित्वाचा अपमान आहे स्त्रियांना समान हक्क आहेत चांगल्या वाईट दोहोत, "बायकी" साउंड्स हाइली सेक्सिस्ट :D :D

In reply to by गामा पैलवान

जी मुळातच अंगुरकी बेटी आहे तिला नावेही बायकीच असणार. दारूला मर्दानी नावे ठेवण्या पेक्षा मर्दांनी तिचा आस्वाद घ्यावा. मी तसलाच आहे बरका! पैजारबुवा,

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

आणि डोक्यात जात असल्याने दारू ही बायकीच असणार. हे नि:संशय आहे. अज्याबात दारू न पिणारा (पण दारू पिण्यारांचा राग रागही न करणारा) पार्टी मित्र नाखु
स्वगतः डॉ. किमान २०० प्रतिसादांची सोय केली लक्ष्यात ठेवा.

माहितीपूर्ण चर्चा. बस एका वैधानिक इशाऱ्याची कमी आहे.

संसारा उध्वस्त करी दारू बाटलीस स्पर्श नका करू...

सौजन्य - आमची वाहिनी सह्याद्री वाहिनीवरील एक जुनी जाहिरात. अवांतर - पांढऱ्या खोडीचे नाव कुणीच कसे घेतले नाही?

In reply to by श्रीरंग_जोशी

आम्ही देखिल आज पर्यंत दारुच्या थेंबाला साधा स्पर्श सुध्दा केलेला नाही आणि या पुढे ही कधीच करणार नाही. दारुच्या थेंबाला कोणी स्पर्श करू नये असे आमचे पष्ट मत आहे. प्यायला सुरवात करण्या आधी ग्लासात बोटं घालून चार दिशांना प्रोक्षण करणाऱ्याचा आणि शॅम्पेनची बाटली गदागदा हलवून हवेत फवारे उडवणाऱ्या जमातीचा मला भयंकर संताप येतो. इतकी मुल्यवान गोष्ट अशी हवेत उडवण्यासाठी असते कां? बाटलीतून ग्लासात, ग्लासातून ओठात, ओठातून पोटात, पोटातून मेंदु आणि तिकडून ते हृदया पर्यंत हाच मदिरेचा राजमार्ग आहे आणि त्याच मार्गाने जाणारी मदिरा आम्हाला आवडते. वरती बापू म्हणाले तसे ओल्ड माँकला पर्याय नाही. त्या बरोबर चीज चिली टोस्ट हे आमचे आवडते खाद्य आहे. शेंगदाणे, फरसाण इत्यादी फुकट येणारा चखणा आम्ही आमच्या बरोबर असणाऱ्या पण मद्यपान न करणाऱ्या सोवळ्यां दोस्तांना उदार पणे देऊ करतो. हे असले सोवळेनेसून मद्यालयात येणारे लोक पाहिले की मला देवळात जाउन देवाला नमस्कार न करणारे नास्तिक आठवतात, दोघेही तेवढेच कट्टर असतात आणि समोरच्याला सुधारण्याचा विडा उचलूनच आलेले असतात. पण हे लोकं मनाने फार चांगली असतात. बिल आले की हेच लोक हिशोबाच्या आणि नंतर सगळ्यांना आपापल्या घरी सुरक्षीत पोचवण्याच्या कामाला येतात. ओल्ड माँक सोडून बाकी वारुणीं बरोबर आमचे काही वैर नाही. पण म्हाताऱ्या साधूबरोबर "लव्ह अ‍ॅट् फर्स्ट साईट" झालं ते अजूनही टिकून आहे. का? ते पण सांगतो....... प्यायला सुरुवात करण्या आधी ओल्ड माँकचे झाकण उघडून बाटली नाकाशी धरुन तिचा सुगंध छाती भरुन घेउन पहा. त्यानंतर मग हळूवार पणे ती ग्लासात ओतून घुटक्या घुटक्याने....... अतिशय सावकाश........ तिच्या प्रत्येक थेंबाचा आनंद घ्या. बघा तुम्ही देखिल प्रेमात पडाल म्हाताऱ्याच्या. स्वर्ग सुख, स्वर्ग सुख म्हणतात ते हेच तर असते. आहाहा त्या सुगंधाच्या नुसत्या आठवणीने देखील काळिज गलबलायला लागले. वैधानिक इशारा:- दोन पेग पोटात गेल्यावर असा सुगंध छातीत भरुन घ्यायचा अचरटपणा करू नये. त्यात मना ऐवजी शर्ट सुगंधी होण्याचीच जास्त शक्यता आहे. आद्य मदिराचार्य सोत्री यांनी कॉकटेलचे अनेक प्रकार मिपाकरांना शिकवले. आम्ही देखील त्यातले बरेच प्रयोग स्वत: करुन पाहिले. काही आवडले देखिल. पण मदिरेत काही मिसळून तिची वरिजनल ठेस्ट बदलून पिण्यात काही फारशी मजा येत नाही. ती आहे तशीच मस्त लागते. ज्यांना ऑन द रॉक्स जमत नाही त्यांनी फार तर पाणी घ्यावे . पण त्यात काहीबाही मिसळून पिऊ नये. अगदी सोडा सुध्दा. खजुराहोच्या शिल्पांना जर पैठण्या नेसवल्या तर ती बघायला आपल्याला आवडतील का? पैठण्या ल्यालेली शिल्पे ही चालती बोलतीच हवीत आणि खजुराहोची शिल्पे जशी आहेत तशीच बघण्यात मजा आहे. मद्य पण जसे आहे तसे बिनशर्त स्वीकारावे असे आमचे मत आहे. पैजारबुवा,

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

दारूत सोडा घालणे म्हणजे दारूचा सर्वोच्च अपमान. पहिले, असा सोडा घालून पिणारे 'नक्की का जगतात' असा प्रश्न पडतो. दुसरे, भसाभस ग्लास रिकामा करणारे, दहा दिवसापासून तहानलेले असल्यासारखे. तिसरे, बसल्या टेबलवर दहा वर्षांआधीची (किंवा कधीचीही) पार्टी-मैफिल काय सुरेख होती वैगरे आठवणींचा पूर काढणारे. जी आता चालू आहे त्याचा आस्वाद न घेता भूतकाळात रमणारे. चौथे, विनाकारण आग्रह करणारे. पाचवे, आपला ब्रँड सोडून दुसरे कशी फालतू दारू पितात अशी टिका करणारे हे पाच प्रकारची लोकं मैफिलीत असतील तर न बसणेच श्रेयस्कर. (आमच्या दारूकामाबद्दल नंतर लिहितो)

In reply to by संदीप डांगे

लोकांनी कशा पद्धतीने (म्हणजे तुम्ही ज्या पद्धतीने पिता) दारू प्यायला हवी त्या आदर्श पद्धतीवर एक छान लेख लिहा. :)

In reply to by सतिश गावडे

लोकांनी कशी प्यावी हा लोकांचा प्रश्न हो गावडेसर. वरोल्लिखित लोकांसोबत बसायचे नाही हा माझी आदर्श पद्धत. बाकी आम्ही जगाला शहाणे करणार्‍या पंथातले नाही. जो जे वांच्छिल तो ते लाहो. ( आज तुम्हाला बराच वेळ दिसतोय... ;-) )

In reply to by संदीप डांगे

दारूत सोडा घालणे म्हणजे दारूचा सर्वोच्च अपमान. पहिले, असा सोडा घालून पिणारे 'नक्की का जगतात' असा प्रश्न पडतो.
सोडा घालून दारू पिणार्‍या लोकांच्या जगण्यावरच प्रश्नचिन्ह उभं केलंत म्हणून म्हटलं. :) आज आमच्या लाडक्या सूर्यदेवांचा वार. आज निवांत. :)

In reply to by सतिश गावडे

तुम्ही 'दारूत सोडा' घालता काय? मुळात तुम्ही पिता काय? तुमच्या धार्मिक भावना दुखावल्या काय? वरील पैकी सर्व प्रश्नास उत्तर होय असेल तर .... पोस्टीकडे दुर्लक्ष करणे. ते आमचे वैयक्तिक मत आहे. त्याचा दारुड्या पक्षाशी काहीही संबंध नाही.

In reply to by संदीप डांगे

उत्तर "नाही" असं आहे. जेव्हा त्या पंथाचा साधक होतो तेव्हा खनिजयुक्त पाणी वापरत असे. ;) तरीही तुम्ही "ते आमचे वैयक्तिक मत आहे" असे म्हणून मुळ मुद्दयाला बगल दिली आहे असे नम्रपणे आपल्या निदर्शनास आणू ईच्छितो. आणि आपली रजा घेतो.

In reply to by सतिश गावडे

=)) लिहू हो, तेही लिहू. दारू कशी प्यावी ह्यावर समाजप्रबोधन आवश्यकच आहे. (काय दिवस आलेत बघा. दारू पिऊ नये यावर प्रबोधन व्हायचं, आता कशी प्यावी ह्यावर प्रबोधन होतंय.) चला, ह्यावर एक किस्सा सांगतो. दोनेक वर्षांआधीचा किस्सा. मी, वडील आणि मेहुणे घरच्या बायकांपासून लपून-छपून मदिरापानास बाहेर पडलो. ड्रायविंगसीटवर मीच होतो. कुठे जायचे म्हणुन त्यांनी अकोल्यातल्या योगी बारचे नाव सांगितले. मी गेले बारा-तेरा वर्ष अकोल्यापासून दूर असल्याने मला त्याचा पत्ता माहित नव्हता. मुळात योगी बारच माहित नव्हता. तेव्हा दोघांनीही महद-आश्चर्याने तुला योगी बार माहित नाही? असे 'पिएसपीओ नही जानता'च्या थाटात विचारले. मला ती माहिती नसल्याबद्द्ल ते दोघे माझी खेचत होते. तेव्हा मी त्यांना शांतपणे म्हटले, "कसं आहे, जेव्हा मी अकोला सोडले त्या काळात बीअरबारचे नावही माहीत असणे मोठा गुन्हा होता, बीअरबारसमोर/दारुच्या दुकानासमोर दुसर्‍याच कुठल्या कामानिमित्त उभे दिसले तरी पंचक्रोशीत बदनामी व्हायची. दारू पिणार्‍यास लोक नाही नाही ते अपमानास्पद बोलायचे. दहाच वर्षात दुनिया १८० डीग्रीत फिरली की बार माहित नाही म्हणून बाप मुलाची खिल्ली उडवतो. नेमकं काय झालं ह्या दहा-बारा वर्षात?" त्यावर दोघांकडे उत्तर नव्हते. =))

In reply to by सतिश गावडे

:-) आमच्या शाळेच्या रस्त्यावर ९३-९४ च्या सुमारास 'सुरभि' नावाचा आलिशान बार सुरू झालेला. बार आहे म्हणजे वाह्यात दारूडे असणारच ह्या भावनेतून त्यामुळे तिकडून होणारी शालेय वाहतूक कमी झाली होती. तिकडून रेंगाळत जाणेही संशयास्पदरित्या बघितल्या जायचे. सोन्याबापुंना माहित असेल हा बार. हा बार म्हणजे आर्थिक उदारिकरणानंतर भारतात घडणार्‍या आर्थिक, सामाजिक, मानसिक बदलांच्या टर्निंग पाइण्टचा इंडिकेटर होता. आता अकोल्यात असे बार-रेस्टॉरण्ट निघालेत की सुरभि बार देशी दारूचं दुकान वाटेल. सगळ्या महाराष्ट्रात हे बदल दिसत आहेत म्हणा. चला, बस झालं बोअर करून, तुम्ही जर्मन पोरीसोबत जावा, मजा करा.

In reply to by संदीप डांगे

बापा सुरभी म्हणजे आइकॉन होता एकेकाळी !! बार मधे एकंदरित उत्तम जेवण मिळते अन सुरभीचे जेवण क्लास असे फार!! संदीप भाऊ आता अकोल्यात पेशानुसार बार वर्गीकरण झाले आहे वकील सगळे गीतानगर बायपास ला एमपी बार एंड रेस्टॉ ला बसतात, डॉक्टर सगळे सिटी स्पोर्ट्स क्लब ला वगैरे (सिटी स्पोर्ट्स ने आता नॉनवेज सुरु केले हो)

In reply to by संदीप डांगे

खंबा बाहेरून घेऊन पातुर रोड वर बशीरभाई च्या अमनदीप ले बसु!!! आजही रस्सा खलास बनवते अन महान डॅम मधली फ्रेश मच्छी बी देते

In reply to by कैलासवासी सोन्याबापु

ज्जे बात! अपन दोनोंकी पसंद एकीच. अमनदीप ले तोडच नाइ. अपनी खूब जमेगी भाई!

In reply to by अनिरुद्ध.वैद्य

ह्या अनिरुद्ध भाऊले अजुन एक दोन जागा सांगुन ठेवजा हो! *"रावसाहेब" हात ते आपले!! *अकोल्यात जावयाला रावसाहेब म्हणतात!!

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

शेंगदाणे, फरसाण इत्यादी फुकट येणारा चखणा आम्ही आमच्या बरोबर असणाऱ्या पण मद्यपान न करणाऱ्या सोवळ्यां दोस्तांना उदार पणे देऊ करतो.
ठ्ठो !!!!!! आम्ही पैजारबुवांचे पंखे झालो आहोत, तसे पाहता इतर वारुणीशी आमचे शत्रुत्व नाही पण विद्यार्थी दशेत इतके मैत्रीपूर्ण संबंध होते की आम्ही "अतिपरिचयात अवज्ञा" टाइप झालतो असे नमूद करतो :D उदा :- यूपीएससी सारखी अनिश्चित परीक्षा , त्याची तयारी पुण्यात राहून, ते ही प्रार्थमिक मास्तर बापाच्या पेंशन मधुन! मधेच इंसेक्यूरिटी ची झीट यायची आम्हाला मग आम्ही जूनियर पोरांचे तास घेऊन "खरी कमाई" करीत असू, बा च्या पेंशन ची एक थेंब नाही प्यायलो कधी :) पण खरी कमाई जपून ही ठेवली नाही ज्या दिवशी कमाई आली त्याच दिवशी ती लाल पाण्यात उडवणे हा शिरास्ता होता आमचा, तेव्हा कॉलेजवयीन मानसिकता होती, प्यायला हार्ड बॉटम टमलर नसला तरी स्टीलच्या ग्लासातही कधीच प्यायलो नाही, आमच्या एका मित्राला नेमका बार मधेच क्लेप्टोमानिया होई तोच आम्हा गरीबांची गल्लास सोय करी :D , रूम आमची समाजवादी होती तिथे सीए सीनियर सॉफ्ट शॉप फ्लोर इंजीनियर कोचिंग क्लास मास्तर अन लोकसेवा आयोग विद्यार्थी हे सगळे एकत्र बसत, दारू पिताना गोल करुन बसावे हे उत्क्रांती ने दिलेले बेसिक ज्ञान आहे हा आमचा ठाम समज आहे. आमच्या रूम वर प्यायला यूनिफार्म असे तो म्हणजे चड्डी बनियान , ते तूमचे ग्लॉसी फॉर्मल्स अन आरेफायडी कंपनी मधे घरी नाही हा दंडक होता , तर असे मस्त गोल करुन ४ रूममेट बसणार प्रत्येकाला भेंडी खंबा हवा असे मग करणार काय? तर वाइन शॉप मधे जायचे कर्वेरोड ला अन "भाऊ सगळ्यात स्वस्त व्हिस्की कुठली?" अशी पृच्छा करायची! (गरजवंताने लाज बाळगता कामा नये) अश्याच सिंदबादच्या सफरी करताना एकदा एक अमृत हाती आले होते ते म्हणजे बारामती का फलटण च्या कुठल्याश्या डिस्टिलरी न काढलेली "मास्टर ब्लेंड" ही व्हिस्की च्यायला ११० रु ला हाफ अन २०० ला खंबा होता त्या काळी (२००७-११) , बॉटल दिसायला एकदम साधी अन व्हिस्की किरमीजी रंगाची असे! शिवाय हैंगओवर अजिबात नाही म्हणजे वयानुरूप खंबा रिचवला तरी काही होत नसे सोबत उधारीत आणलेला ट्रिपल शेझवान फ्राइड राइस असे जेवायला अन चकन्यात ५ ५ रु ची चिली मिली ची पाकीट (पुण्यात कुठल्याही मारवाड्याच्या किराणा/जनरल स्टोर ला मिळतील) जास्त माज असल्यास हॉट चिप्स वाल्या कडील बटर चकली अन पावशेर प्लेन साल्टेड बटाटा वेफर्स! आठवणी अश्या वाहु लागतात बघा!!! :D

In reply to by कैलासवासी सोन्याबापु

अहाहाहाहाहाहाहा बापूसाहेब बापूसाहेब. त्या मास्टरब्लेंड, चिली मिली अन हॉट चिप्साची साक्ष आहे. आम्ही तुमच्यातलेच. (मास्टरब्लेंडाने एकेकाळी काय लॉन्चिंग केलेले. शेवटी शेवटी बारवाल्यानी ओसीबीपीत घालून खपवली. सध्या सुरुय परत ब्रॅन्डिंन्ग.)

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

देवादिकांची अन असुरांची हि आवडती | परी सतजनाशी असे नावडती || केला कुणीही कांगावा मदिरे तुझी ख्याती ऐशी जितेपणी स्वर्गात (?) नेशी - ||

स्वत:ला किंवा दुसर्याला त्रास होणार नाही ईतपत, बीयर,व्हिस्की किंवा स्कॉच(JD) अथवा याच कॉकटेल.. सोबत जर गप्पा मारायला कोणी नसेल तर चांगले पुस्तक वाचत अथवा चित्रपट पहात .. नंतर जेवण आणी मस्त झोप.

In reply to by हेमंत लाटकर

असं काय नाय. सुसाट दारू पिणारे शाकाहारी बघितलेत, दारूला स्पर्शही न करणारे मांसाहारी बघितले.

In reply to by संदीप डांगे

शाकाहारी दारू पिणारे दारू प्यायल्यावर छान गाणे म्हणतात, त्यांची आपल्याला ज्ञात नसलेली बाजू दिसते.

In reply to by संदीप डांगे

काय आठवण काढली देवा! आमचा मित्र होता स्वतः पुजारी अन भिक्षुकी करणारा एक त्याला एमपी मधल्या उज्जैनच्या महाकाल बाबाच्या पुजेचा नाद लागला होता अन इंदौर जवळील भैरव मंदिरात सुद्धा चकरा असत (ह्या मंदिरात दारूचा नैवेद्य असतो) आमच्या सोबत टेबलावर बसे, भाऊ चा खंबा वेगळा, ग्लास वेगळा चकना वेगळा, स्पष्ट म्हणत असे "भाऊ तुले लागन तर तू एक अलग दाल फ्राई बलावजो पर माझ्या निवदात तुये मटनाचे हात टाक्याचे काम नाही बस" दारू पिणार मजबूत पण कितीही कड़क कोरी पिला तरी जेवण व्हेज अन सोमवार असल्यास बिना कांदालसुन सांगत जाय कैप्टेन ला स्पेशल! त्याचं नावंच अघोरी बाबा ठेवलत पोट्याईनं

असं म्हटलं तरी न घेणारे घेणार्‍याना सोडण्याचा वा न घेण्याचा उपदेश करतात आणि घेणारे न घेणार्‍याना 'हे काय घेत नाहीस?' 'एकदा चाखुन बघ / आम्हाला साथ दे' असा आग्रह करतात मी लौकिकार्थाने ज्याला दारु म्हणतात ती २५-३० वर्षांपूर्वी सोडली. मला फक्त ओल्ड मंक आवडायची आणि तीही जशीच्या तशी. सोडा फसफसत राहतो आणि पाण्याने उगाच वस्तुमान वाढते. अन्य मिश्रणाने मूळ चव ढळते. एक एक टोपण ओतुन घ्यायची आणि प्राशन करायची. माथेरान सहलीला जाताना ठाण्याहून रात्री १.४० ची (तेव्हाची) शेवटची कर्जत पकडायची आणि तीन च्या सुमारास नेरळ गाठायचं. साडेपाचच्या सुमारास रस्ता पकडायचा आणि गप्पा, विनोद, उखाळ्या पाखाळ्यां सोबत टोपणा टोपणाने चपटी संपवताना रस्ता कधी संपायचा ते समजायचं नाही. त्यानंतर फक्त बिअर. जेव्हा मनापासून घ्यावीशी वाटेल, बरोबर हवे ते गडी असतील, खुली जागा असेल, निघायची घाई नसेल, गाडी चालवायची नसेल, शक्यतो रात्री बैठकीच्या स्थानापासून जायची गरज नसेल तेव्हा बिअर घेतो. बरोबर काकडी, गाजर , बीटाचे काप, शेव व मिरचीच्या तलम चकत्यांनी सजवलेली सॉस लावलेली जिरा मोनॅको बिस्किटे, हिरवी चटणी लावलेल्या व मिरपूड शिंपडलेल्या शेव बटाटा पुरीच्या पुर्‍या, चिजचे बारीक तुकडे आणि खमंग भाजलेले पंजाबी मसाला एडीद पापड असे असेल तर काय विचारता! कींगफिशर अल्ट्रा, हनिकन, कार्ल्सबर्ग या आवडत्या. ट्युबोर्गही चांगली आहे. फारा वर्षांपूर्वी प्रथमच चाखलेली कॅफ्रे विलक्षण आवडल्री होती. चीनी दौर्‍यंमध्ये शिंताव फार आवडायची. असो. असे योग नेहेमी येत नाहीत.

माझी आणि बऱ्याच मिपाकरांची आवड एकच आहे हे वाचुन छान वाटले. व्होडका, व्हिस्की कधीच आवडले नाही. रममध्ये सुध्दा फक्त म्हातारा संन्याशी. नाहीतर कट्टयाला मिपाकरांबरोबर बिअर. किमान तिन पेग आणि जास्तीत जास्त चार पेग, तेसुध्दा पाण्यातुन. कोल्ड ड्रिंक सोडा यामुळे दारूची सगळी मजा जाते. घसा ओला व्हायला एक लार्ज पेग लागतो. त्यामुळे ९० मिली / दोन पेग पिण्यापेक्षा न प्यायलेली बरी.

किमान तिन पेग आणि जास्तीत जास्त चार पेग, तेसुध्दा पाण्यातुन. कोल्ड ड्रिंक सोडा यामुळे दारूची सगळी मजा जाते.
"शाही हरीण निवडक पिंप" पाण्याबरोबर काय लागते. अहाहा.

In reply to by सतिश गावडे

जाणकार म्हणोनी कोणी दुसर्‍यास हाक मारी.. कोरी दारु पेटेना, म्हणोन हलकेच काड्या सारी

In reply to by टवाळ कार्टा

एका पुणेकराने पण असेच विचारलेले. तुला अ‍ॅबसिंथ माहीत नाही? जणू काय ही माहीत नाही तर सगळी जिंदगी वेस्ट. अर्थात पुणेकरच तो. आवर्जून उल्लेख करण्याइतकी भारी वाटली नाही एवढेच. ;)

In reply to by टवाळ कार्टा

आवर्जून उल्लेख करण्याइतकी भारी वाटली नाही एवढेच. ;)
माझ्या ह्या प्रतिसादातच तुझ्या दोन्ही प्रश्नाची उत्तरे हायेत. ;)