Skip to main content

सॅचुरेशन पॉइंट

लेखक विशाल कुलकर्णी यांनी बुधवार, 16/12/2015 12:48 या दिवशी प्रकाशित केले.
एक सूर्य चांदण्या रात्री संथ जलाशयात खड़े मारत बसलेला दिसला 'रस्ता चुकलायस का मित्रा?' त्याच्या शेजारी बसत, हसत विचारले म्हणाला ... कंटाळा आला राव ! रोज रोज पूर्वेकडे उगवायचं स्वत:लाच जाळत मावळतीकड़े जायचं.. रोजचा जन्म आणि रोजचाच मृत्यु ते काय म्हणता तुम्ही? संपृक्तता की काय, तशी स्थिती आलीय बहुदा काहीतरी नवीन.. काही वेगळं करावंसं वाटतय मित्रा एखादी हळुवार कविता ऐकावी एखाद्या चित्रात संध्याप्रकाश व्हावं अगदीच काही नाही तर गेलाबाजार एखाद्या आमराईत मस्त ताणून द्यावी आणि मग... शांतपणे पाण्यावर उठणारे तरंग पाहात बसला एक विलक्षण शांतता.. वाऱ्याची नाजुकशी सळसळ अचानक कुठुनतरी पाखरांची किलबिल कानी आली आणि गडबडून उठला बिचारा... जातो मित्रा, अप्रेजलची वेळ झाली "तुलाही अप्रेजल मिळते?" हळुवार हसला, म्हणाला.. रोजची सकाळ इथे कुणा ना कुणासाठी एक आशेचा किरण घेवून येते रे त्या चेहऱ्यावर उमटलेलं हसु हेच माझं अप्रेजल तुला वर्षातून एकदाच मिळतं माझ्या बाबतीत त्याला 'सॅचुरेशन पॉइंट' नाही तेवढेच काय ते सुख ! पूर्वा पुन्हा उजळायला लागली होती ... विशाल
काव्यरस
मुक्त कविता
शांतरस
लेखनविषय:
वाचने 6509
प्रतिक्रिया 35

प्रतिक्रिया

अत्रुप्त आत्मा बुधवार, 16/12/2015 15:33
जातो मित्रा, अप्रेजलची वेळ झाली "तुलाही अप्रेजल मिळते?" हळुवार हसला, म्हणाला.. रोजची सकाळ इथे कुणा ना कुणासाठी एक आशेचा किरण घेवून येते रे त्या चेहऱ्यावर उमटलेलं हसु हेच माझं अप्रेजल तुला वर्षातून एकदाच मिळतं माझ्या बाबतीत त्याला 'सॅचुरेशन पॉइंट' नाही तेवढेच काय ते सुख ! पूर्वा पुन्हा उजळायला लागली होती ...
टाळया..

विशाल कुलकर्णी बुधवार, 16/12/2015 16:49
_/\_

एस बुधवार, 16/12/2015 19:33
मस्त कविता. बर्‍याच दिवसांत तुमच्याकडून मुक्तछंदातलं काही वाचायला मिळालं नव्हतं. (किंवा माझ्या नजरेतून सुटलं असेल.)

विशाल कुलकर्णी बुधवार, 16/12/2015 20:46
धन्यवाद मंडळी _/\_ एस, खुप दिवसात मुक्तछंदात काही लिहीलेच नव्हते. किमान मराठीत तरी नाहीच. हिंदीत काही लिखाण केलय तितकंच. वानगीदाखल ... उस पीपल के पेड के तले बहुत सी तनहाईयाँ रहती हैं अपनी ही... खामोशीयोंमें सिमटी हुयी एक चाँद आजकल पीपल केँ... चक्कर काटते देखा है मैं ने कुछ मायूस, कुछ तनहा-तनहा खोया-खोयासा रहता हैं जैसे निकला हो... किसी की तलाश में कसमसा के रह जाता है पीपल कुछ बोल नही पाता पर बहुत कुछ बोलती हैं पत्तीयों में उलझी खामोशियाँ जैसे महसूस कर रही हो उस खामोश दर्द कों मैं जानता हूँ ... चाँद चुप्पी नही खोलेगा किसी ना किसी दिन मुलाक़ात होगी उस की चांदनी से... पुछूँगा नही मैं हाल-ए-बेकरार कभी तो रोशनी का मंजर होगा उजालों से मुलाकात होगी मैं इंतज़ार करुंगा उस मुस्कुराहट का ! विशाल...

पैसा बुधवार, 16/12/2015 21:00
खासच लिहिलंस! वरची दुसरी हिंदी कविता पण मस्त आहे!

सटक बुधवार, 16/12/2015 21:09
एक सूर्य
खूप आवडली ही प्रतिमा!!

चतुरंग बुधवार, 16/12/2015 23:05
कल्पनाच अफलातून आहे! :) दुसरी हिंदी कविताही गुलजारच्या अंगानं जाणारी वाटली. तीही सुरेख आहे. -------------------------------- कविता आवडली की आपली दाद अटळ असते......ही घ्या..... एक नवरा चांदण्या रात्री काचेच्या पेल्यात 'खड़े' टाकत बसलेला दिसला 'ब्रँड चुकलाय का मित्रा?' त्याच्या शेजारी बसत, हसत विचारले म्हणाला ... कंटाळा आला राव ! रोज रोज पहाटेला उठायचं स्वत:लाच सावरत किचनकड़े जायचं.. रोजचीच पत्ती आणि रोजचीच साखर ते काय म्हणता तुम्ही? संपृक्तता की काय, तशी स्थिती आलीय बहुदा काहीतरी नवीन.. काही वेगळं व्हावंसं वाटतय मित्रा एखादा हळुवार हात चहाचा कप घेऊन यावा एखाद्या बशीत खारी आणि बिस्किटं असावीत अगदीच काही नाही तर गेलाबाजार एखाद्या पहाटे मस्त ताणून तरी देता यावी आणि मग... शांतपणे द्रवावर उठणारे तरंग पाहात बसला एक विलक्षण शांतता.. एसीची गंभीर घरघर अचानक वरच्या मजल्यावरुन घड्याळ्याचा गजर कानी आला आणि गडबडून उठला बिचारा... जातो मित्रा, चाहा मिळायची वेळ झाली "तुलाही चाहा मिळते?" ओशाळतं हसला, म्हणाला.. रोजची सकाळ इथे माझ्यासाठी एक आशेचा किरण घेवून येते रे चहाच्या कपाने तिच्या चेहऱ्यावर उमटलेलं हसु हीच माझी चाहा तुला वर्षातून एकदाच मिळते माझ्या बाबतीत त्याला 'सॅचुरेशन पॉइंट' नाही तेवढेच काय ते सुख ! आधण पुन्हा उकळायला लागलं होतं ...

नाखु गुरुवार, 17/12/2015 10:37
काव्य पेल्यावर, हा उतारा पेलाही खास... मिपा असं आहे असंच राहील "जिंदा दील" (न कुठे परीक्षाण येताही) प्रतिसाद मात्र नाखु

प्रसाद गोडबोले बुधवार, 16/12/2015 23:26
खुप छान ! सुंदर कल्पना !! अवांतर : आजचा दिवस काहीतरी खास असणार ... तब्बल दोन नव्या क्लासिक कविता एकाच दिवसात वाचायला मिळाल्या !!

सुमीत भातखंडे गुरुवार, 17/12/2015 11:55
.

नीलमोहर गुरुवार, 17/12/2015 12:57
दोन्ही कविता सुरेख, तरल..!! चतुरंग यांची 'चहा' वरील कविता ही सुंदर..

निनाव गुरुवार, 17/12/2015 16:32
+१ निर्विवाद!