Skip to main content

नास्तिक

लेखक सुमित_सौन्देकर यांनी गुरुवार, 10/12/2015 16:05 या दिवशी प्रकाशित केले.
असलो जरी मी नास्तिक तरी देवालाच दोष देत मी रडतो कुणासोबत मंदिरात जाता विश्वास नसून पाया पडतो.... नाही विश्वास भूता-खेतावर म्हणत मी टेम्भा मिरावतो ऐकट पडलो की मात्र अंधाराला खुप घाबरतो... खर खोट सिद्ध करायला मीही शप्पत घेतो नजर लावली कुणी म्हणून मीही दूषण देतो... स्वतावर आहे भरोसा तरी शिंक आली की थांबतो नस्तिक्तेच व्याख्यान मात्र अभिमानाने सांगतो... सण संपता निरोप घेता मीही होतो बर भाऊक आहेच खर का मी नास्तिक ते त्या इश्वरालाच ठाउक...
काव्यरस
अभय-लेखन
लेखनविषय:
वाचने 3195
प्रतिक्रिया 16

प्रतिक्रिया

निनाव गुरुवार, 10/12/2015 17:47
:)

प्रसाद गोडबोले गुरुवार, 10/12/2015 18:24
छाण ! अवांतर : नास्तिक ह्या शब्दाचा खरा अर्थ काय हे एकदा जरा नीट तपासुन पहायला पाहिजे सर्व्वांनी असे वाटले :)

मांत्रिक गुरुवार, 10/12/2015 21:57
धन्स प्रगो!!! स्वयंघोषित विज्ञानवादी विवेकवादी यांनी ही कविता लक्षात ठेवण्यासारखी आहे...

अत्रुप्त आत्मा गुरुवार, 10/12/2015 22:48
सदर अवस्था म्हणजे नास्तिकतेची बालवाडी पास आणि पहिलीत प्रवेश अशी असते. पण तिथुन पुढेच जावे हे खरे.

तिमा शुक्रवार, 11/12/2015 18:31
मी नास्तिक आहे यांत अभिमानाने मिरवण्यासारखं काहीच नाही. आस्तिकांसाठीही तेच लागू पडते. पण इतरांना उपदेश न करता जर कोणी सत्याचा शोध घेऊ लागला तर, त्यावर एवढे टोमणे कशासाठी ? देव आहे वा देव नाही या दोन्ही गोष्टी पुराव्याने सिद्ध झालेल्या नाहीत, असे एखाद्याला वाटू शकते.

चौकटराजा शुक्रवार, 11/12/2015 20:00
आस्तिक आहे मी तरीही देव पाप देतो यावर नाही विश्वास बिनदिक्कत बोलतो खोटे चिकित्सेचा मज नाही ध्यास

चौकटराजा शुक्रवार, 11/12/2015 20:01
आस्तिक आहे मी तरीही देव पाप देतो यावर नाही विश्वास बिनदिक्कत बोलतो खोटे चिकित्सेचा मज नाही ध्यास

डॉ सुहास म्हात्रे शुक्रवार, 11/12/2015 20:17
छान कविता ! नास्तिकता प्रामाणिकपणे निभावून न्यायला "वाघाचे काळीज" लागते... आणि त्यापेक्षा अधिक जास्त महत्वाचे म्हणजे नास्तिकतेच्या दंभात वाहून जाणे टाळण्यासाठी "शास्त्रिय प्रामाणिकपणा व सारासारविवेक बाळगणारा मेंदू" जरूर असतो.