आणि
न समजलेल्या कवितांची
बोच
झोप लागू देत नाही.
-- लिखाळ.
माझ्या अनुदिनीला येथे भेट द्या.
'काहीतरी कुठेतरी चुकते आहे.' असली वाक्ये आपल्या 'सूक्ष्म' विचारशक्तीची बतावणी करायला उपयोगी पडतात.
अनेक वाचने लागतील.
खतरनाक प्रेमाचे भग्नावशेष विकीरान्नासारखे बोचतील ही अफलातून कल्पना आहे. अगदी हळूहळू पटते आहे.
*(उपमा गजबज करून एकमेकांना शह देत आहेत, असे मला वाटले - माझ्यासाठी बधीर/डंख वगैरे विरोधाभास किंचित रसभंग करणारा होता.)*
तरबेज प्रेमी, रापलेले भोई =जगण्याचे बहुतेक अनुभव पचवणार्या व्यक्ती.
ग्राईप वॉटरची शिशी,आयना ,काकणं ,फुलदाणी=वेगवेगळ्या टप्प्यात पूर्णं न होउ शकलेली स्वप्न.
विकीरान्न= श्राध्द प्रसंगी नवजात ,अपूर्ण दिवासाचे गर्भ, इत्यादींना घातलेला भाताचा घास.इथे प्रेमाच्या अपूर्णत्वाची अत्युच्च पातळी या अर्थानी ही प्रतीमा वापरली आहे.हे सगळे अनुभव मनात साठत जातात पण साप्ताहीक भविष्यासारखे हलकेच घेतल्याने वास्तवीक जीवनात त्यांचा जागेपणी डंख जाणवत नाही
या अनुभवाचे रुपांतर अपूर्ण कवितांमध्ये झाल्याने परत एकदा थिटेपणाची जाणीव.त्यासाठी हा नविन माणसांना वैधानीक इशारा.
मी कविता लिहीली असली तरी ती व्यवस्थीत समजावणे मला जमले नाही.तज्ञांनी भर घातली तर आनंद वाटेल. आभारी आहे.
ग्राईपवॉटरची शिशी हे वाचून वेगळे वाटले होते. अर्थ उलगडून सांगितल्याबद्दल आभारी आहे.
लहानशा कवितेत खूप काही आशय आहे,
विकीरान्न माहिती नव्हते, डंख करणारे विकीरान्न नसावे असे वाटले, पण ते इथले तज्ञच सांगू शकतील. तरी कवितेत "दम आहे" असे म्हणावेसे वाटते, पण हे लहान तोंडी मोठा घास होईल.
जरा
गूढ्
अनेक
थोडे स्पष्टीकरण.
फॉर्म
रामदास -
पहाट
ग्राईपवॉटर
अजुन समजली नाही.
हुश्श्य!
आम्ही
:))))
माझं ज्ञान तोकडं पडतंय