प्रसंग कुठलाही असो ,दूध उतू जाण्याचा, ट्रेन वा बस पकडण्याचा , कुत्रा मागे लागण्याचा किंवा व्यायामाचा. जेव्हा बायका (विशेषत: वजनदार बायका .) धावतात तेव्हा तो देखावा अगदी हृदयंगम वगैरे असतो यावर कुणाचे दुमत नसावे.
( गज़लेचे वजन शेवटच्या शेरात असल्याने प्रेरणेत नसूनही तो घुसडला आहे, त्या बद्दल संदीपजींची माफी)
"टनाची" होती बंदी, ती धावली
कुणा वाटे न का संधी? ती धावली....
ढग एक नाराज झाला होता
त्याचीच होती रुंदी, ती धावली....
श्वान धराया धावला जेव्हा
भयकारी मग आक्रंदी, ती धावली....
गर्जना काही ऐकल्या मैत्रिणींच्या
मनानी पडली तटबंदी, ती धावली....
डळमळले भूमंडळ कुणी काही म्हणेना का
माझी प्रिय बासुंदी ,ती धावली....
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
2859
प्रतिक्रिया
10
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
हे मस्त आहे!
हे मस्त आहे!
आर्रे..
कसली ही मस्त बासुंदी!
भारीच! आवडली!
मस्तंय... मस्तंय... ;-)
मस्तंय... मस्तंय... ;-)
खिक्क
खिक्क
अंह्ह ! जमलं नै ...
अंह्ह ! जमलं नै ...
शेवटचा शेर असा बदलता आला तर
शेवटचा शेर असा बदलता आला तर बघा:
तळमळे भू, तीला साहवेना,
जेव्हा माझी बासुंदि ती धावली.
तुमच्या म्हाकाव्यात माझी ठीगळं बरं का.. ;-)
हो, आता जरा हल्कं वाटतय.;)
हो, आता जरा हल्कं वाटतय.;)
हा हा.. छाने
हा हा.. छाने
चांगला प्रयत्न
चांगला प्रयत्न
जिल्बीला चांगलं म्हणणाऱ्या
जिल्बीला चांगलं म्हणणाऱ्या सर्वांना धन्यवाद!=)