Skip to main content

कौतुक

लेखक विशाल कुलकर्णी यांनी शनिवार, 31/10/2015 11:14 या दिवशी प्रकाशित केले.
माझा हात अलगद सोडवून तू जायला निघतेस उन्हं डोक्यावर येतात सावल्या ... फेर धरून गोळा होतात माझ्याभोवती ! वेशीपाशी तू थबकतेस मनमोर नाचायला लागतो "सावली मागेच राहिली रे" तू कसंबसं हसून सांगतेस सावलीचा हात धरून पुन्हा चालायला लागतेस तिच्या पदराचा शेव... माझ्या छातीपाशी अडकलेला तू तशीच.... नेटाने चालत राहतेस कशाचं कौतुक करू ? तिच्या ओढीचं ... किं... तुझ्या नेटाचं .... ? विशाल
काव्यरस
लेखनविषय:

वाचने 3389
प्रतिक्रिया 18

प्रतिक्रिया

_/\_

__/\__

गूढ वाटते मला. खूप वेळा वाचूनही पूर्ण कळली असं वाटत नाहीये. पण भाव छान उतरला आहे कवितेत. :)

In reply to by रातराणी

मला पण नव्ह्ती झेपली पहिल्यांदा वाचुन. गुढ उकलुन दाखवल्याने रसभंग होत असेल तर कृपया संमंने माझा प्रतिसाद उडवुन टाकावा. आणि अजुन काही दुसराच अर्थ निघत असेल तर विशालदांनी तो उलघडुन दाखवावा ही विनंती.

पहिल्या वाचनात कळलीचं नाही ...पुन्हा वाचल्यावर गुढ उकललं. अवांतरः तुम्हाला सगळं असं मिस्टेरिअरचं आवडतं का? स्पर्धेतला फोटो पण तसाचं आहे तळ्याचा.

सुंदर! आवडली!

सगळ्यांचे मनःपूर्वक आभार ! मिस्टेरियस असं काही नाहीये त्यात. सावली हे गतकाळातील आठवणींचे, त्यांच्या पडछायांचे , गुंतलेल्या भावनांचे प्रतिक मानले जाते. ती सोडून तर चाललीय खरे, पण त्याच्यात गुंतलेल्या तिच्या भावना, त्या सगळ्या गतकाळातील जुन्या आठवणी अजुनही त्याच्याभोवतीच रेंगाळताहेत. देहाने ती दूर जातेय पण मन अजुन तिथेच घुटमळतेय....

छान !

कशाचं कौतुक करू ? तिच्या ओढीचं ... किं... तुझ्या नेटाचं .... ? ------------------- दंडवत .... _/\_