"व्यासपीठ हे विरंगुळ्याचे" यात विरंगुळ्याऐवजी "घरचे" का नाही लिहिलेत द मामि?

आवडले :)

अगागागागागा. मेलो मेलो द-मामि. =))

याचीच होती कमी . . . . . . उरली सुरली The मामि! :-D

कधी तरी कुठेतरी कट्ट्यामध्ये होइल भेट.

नानुडी-माईंना सदेह पाहू शकलो नाही किमान हा "अवतार" तरी दिसावा ही आकाशातल्या बाप्पाकडे आणि इथल्या "कट्टाप्पा"कडे प्रार्थना नाखु एकलमार्गी

आम्ही कसचे कवी वा शाहीर । आम्ही तर जेबिएलचे स्पिकर. ।। शतकी यशस्वी कवने फुकाची । हाइ फाइ ती पोपटपंची ।। टकळी आणि दमामि दुक्कल । जात होती हसत खिदळत । अध्यात्म-विज्ञान ऐकोनी । पुसतसे नादखुळ्यासी ।। श्रवण कराया ती अनुभूती । सत्वर जाती माडीवरी । सुबोध अभिजात ती मराठी । मस्साला दुधाशी स्पर्धा करी ।। जोवरी इथे प्रभाकर आणि विवेक । यनावाला दिवाकर आणि अरुण । हिमालय वा चित्रकूट । चिंता कशाची ।। निश्चय करीती मनाशी । विडंबनाची करू ऐशितैशी सूड सोडूनी मुळामुठेशी । होऊ आता मुक्तविहारि ।।

एक स्पेशल दमामी -ग्रेट भेट कट्टा आयोजीत करा बॉ.ज्याम उत्सुकता लागून राह्यली आहे.

खि खि खि ख्या ख्या ख्या खु खु खु आव्ल्डी ;)

पदर खोचून उभा आहे? काय म्हणताय?

तुजला मिपा दिधलेसे आंदण। विजयाजया घालिति पांघरुण॥ सुज्ञें जावें समजून। गौडबंगाल यामाजिं॥

प्राणपणे पाडिले पीठ | चीत केले जनां अचाट | अश्विनीकुमार जणो चोखाट | ही काय बला || चहूकडे मारिता तोंड | दमावे, मोडिता खोड | मी मी म्हणिता वाड | आहे कशी बला || अनायासे आले कळोन | ही काय बला म्हणोन | तारिखेवारी लागण | दुरुस्तपणे पाहिली || टप्पि टप्पी किती टप्पी | आखंड मारिल्या उड्या | हे दिसे लक्षणीं मूळ | तसे कन्फर्म जाहले || मिपाते दिधल्या आंदणी | तेथेही सुज्ञजनांनी | येकांती विवेक करोनी । इष्ट योजना करावी ||

अजून हव्यास मिटलेला नाही तर......!!

=)) =)) =))

:-D

आधी सांगून ठेवा. म्हणजे मी पण भेटायला येते!

भेट कार्यक्रमात पार्श्वसंगीतात खालील गाणे लावण्यात येईल. जीवा लागली आस