असा सांगतात पत्ता...

हा हा हा

जबरदस्त

खीक....

माधुरीताई, तरी फक्त रुळांच्या पलिकडे का होईना वानखेडे स्टेडियम होतं तरी. इथे दिल्लीत तर अगाध पत्ता सांगतात. माझ्या "ऑफिसके सामने" इंदिरापुरम मध्ये राहायला चांगल्या सोसायटी आहेत सांगितलं गेलं. इथे आल्यावर कळलं की ते "सामने" हायवेच्या पलिकडे एकूण ३.५ कि.मी. अंतरावर आहे ! ह्या लोकांचा अंतराच्या कॅल्क्यूलेशनचा मेज्जर घोळ आहे!

जे.पी.

गूगल मॅप्स हे पण एक अवघड प्रकरण आहे. आपण एक टर्न मिस केला की नविन रस्ता दाखवतो. जो चांगला ४-५ किमी अंतर वाढवतो. :(

आहे गोलाकार तर प्रत्येक/कुठुनही सगळ्या इमारती समोरंच पडतील.
सांगणारे समोरचा सरळ रस्ता घ्या असं सांगतात पण सगळे रस्ते आपलं तोंड ज्या दिशेला असेल तिथुन समोर व सरळंच असतात. गंमत असते पत्ता सगळी शोध कार्य करताना.

:-)

नागपूरात पत्ता विचारा एकदा. सगळ्या जागा पडायला लागतात इथे.
उदा. भाऊ मोरभवन कुठे आहे?
उत्तर - व्हेरायटीसे सीधे जाव लेफ्ट्पे झांसीरानी पुतला गिरेगा बस वही पे है सामने.

हैदराबाद
अन्ना जुबली चेकपोस्ट कैसे जाना?
यहासे सीधेच जाव एकही रस्ता है.

प्रसंगाचे वर्णन आवडले. मला वाटले फक्त पुण्यातच पत्ते सांगण्याचा प्रश्न आहे की काय! पण तसं दिसत नाही. बाकी ठिकाणीही वेगळ्याप्रकारे असे करतात. ;) मलाही पत्ते लक्षात राहण्यास अवघड वाटते. अमूक तमूक ठिकाणी माझी मी चालत जाईन पण पुण्यात रिक्षावाल्याने पत्ता विचारला की घोडे अडते. माझ्या मैत्रिणी खुषाल एकमेकींना मार्ग क्र. सांगतात, एक्झिट क्र. सांगतात ते मला काहीकेल्या लक्षात रहात नाही. मग चला, घेऊन जाते, पण पत्ता विचारू नका अशी अवस्था असते त्यामुळे लेखन जास्त जवळचे वाटले. ;)

रूळं ओलाडून का नाही गेलात मग...!
तेवढचे पेट्रोल वाचले असते.
कि चालायचं अंतरही जास्त होतं?.

ज्यांनी पत्ता सांगितला ते मूळचे मुंबईकर नक्कीच नसणार. मुंबईच्या रिक्शावाल्याला जरी विचारलं तरी तो प्रामाणिकपणे हातवारेवगैरे करून दुसरा लेफ्ट, बादमें चौथी गली असा डीटेलमध्ये रस्ता सांगणार. गुजराती दुकानदार तर अगदी सौजन्यपूर्वक आजूबाजूच्या खाणाखुणांसकट 'विगतवार', अगदी दुकानातून बाहेर येऊनसुद्धा दिशा दाखवणार. नव्याने वस्ती झालेल्या ठिकाणी मात्र गडबड होते. एक तर बाहेरून आलेल्या लोकांना बायकांशी मोकळेपणाने तरीही आदरपूर्वक बोलायची सवय नसते. बायकांशी भर रस्त्यावर बोलत उभे राहायचे या विचाराने त्यांची गाळण उडते. त्यामुळे एकतर डोळे चुकवून भराभर निघूनच जातात किंवा आपला गोंधळ आणि काँप्लेक्स लपवण्यासाठी मुद्दाम बेफिकिरी आणि उद्धट लुक पांघरतात किंवा त्यांना स्थानिक पत्तासुद्धा माहीतच नसतो, तो माहीत करून घेण्याची गरज त्यांना वाटत नाही. स्थानिक प्रश्नांमध्ये ते अजिबात पडत नाहीत.

बर्‍याच वर्षांपूर्वी पुण्यात आलो होतो मुलाखती साठी जायचं होतो गोकुळनगरला पत्ता गोकुळनगर सांगूनही पायपीट करून गोखलेनगरला पोचवलं होतं. शेवटी रिक्षा केला आणि गोकुळनगरी पोहचलो.

पुणेकरांना पत्ता विचारला:अमक्या पेठेत भारत लॅान्ड्री आहे त्याला विचारा .आमचे कपडे त्यालाच देतो.पानपट्टीच्या दुकानाएवढे ते खोपट अख्ख्या पुण्यात सर्वांना माहित असते हा विश्वास.

मस्तं, छान लिहिलय.

मी आणि कोणताही पत्ता यांच फार पूर्वीच नात आहे.
मी कायम त्या पत्त्याच्या विरुद्ध दिशेला पोहोचते.
तरी बरं नाही तर सिंगापूरात पत्ता विचारा..अगदी बिल्डींगच्या खाली उभारुन ती व्यक्ती "डोन्न नो ला" एव्हढ एकच वाक्य तुसडेपणाने बोलेल, तर मेलबर्न मध्ये पत्ता विचाराल तर अर्ध्या तासाची हमी, इतकी माहीती तो माणूस देइल. एकदा लॉग्गर्स एरियात (जंगल तोड, भयाण वळणांचे अतिशय दुर्लभ रस्ते) चुकलो होतो तर जी पहिली कार मी थांबवली तो बिचारा माझ्या मागून मी तो सारा चुकीचा रस्ता पुन्हा पार करुन बरोबर रस्त्याला लागेतोवर कार घेउन आला. मी ती वळण पार करुन कार साईड ला घेतल्यावर हात हलवुन बाय करुन गेला तो माणूस.

सांगणे ही जशी कला आहे तशी पत्ता ऐकणे/सम्जून घेणे ही सुद्धा कलाच आहे. पत्ता ऐकणारा अति-उत्साही असेल तर समजलं असं म्हणून समोरच्याचा पत्ता काटतो आणो नंतर स्वतःच तुटलेल्या पतंगासारखा भरकटत राहतो.

पत्त्यामध्ये देवळाची खूण असेल तर ती त्या देवैषीश्ठयासहीत असावी उदा भांग्यामारुती, भिकारदास मारुती, असली अतरंगी नावे माहीत अस्लेली माणसं देवाने पाठवली आहेत भुतलावर, यावर विश्वास ठेवावा.

किमान दोन-चार ठळक खुणा ज्या तिथून हलण्याची शक्यता कमी आहे अश्याच उदा.शाळा,देऊळ्,पोष्ट हाफीस (आजकाल हे कुणाला माहीत नसतं फारसं) किंवा बँक !!!

तपशीलवार पत्ता सांगण्याची (जमल्यास अप्रमाणीत नकाशासहीत) सांगण्याची वाईट्ट खोड असलेला खोंड नाखु

:)

मी स्वतः कुणाला पत्ता सांगताना फार सावध असतो कारण पत्ता सांगताना माझा डावा आणि उजवा यात नेहमी गोंधळ असतो. बऱ्याचदा डावीकडे हात दाखवून उजवीकडे वळ असे रिक्षा किंवा टॅक्सीवाल्याला सांगत असतो.
मला मुंबईत पत्ता शोधायचा त्रास झाला नाही. हैद्राबादमधे पत्ता एकच असतो सिधा जाना इधरची है. हा सिधा जाना म्हणत असताना हात कुठल्या दिशेला असतो ते बघणे महत्वाचे असते. काही वर्षापूर्वी पुण्यात काम होते. तेंव्हा पुण्याची फारसी कल्पना नव्हती. पुण्यात चाललो म्हणून कुणीतरी पार्सल दिले. ज्याच्याकडे जायचे त्यांचा पत्ता दिला पण देताना चूक केली तिथे एरवंडण एवजी येरवडा असे लिहीले. मी रिक्षा घेउन येड्यासारखा येरवड्यात फिरत होतो पण पत्ता काही सापडला नाही. काही महीन्यांनी उलगडा झाला. पुण्यात पत्ते शोधण्याचा आलेला वैताग म्हणजे घर नं १४ भांडारकर रोड पुणे. अख्खा भांडारकर रोड फिरा मग कुठेतरी घर सापडनार.

भारी किस्सा.
हिंदी प्रभाव असणार्‍या भागातल्यांचं 'समोर' आणि तसा नसलेल्यांचं 'समोर' यात पर्सेप्शनचा भलताच फरक आहे बुवा.. हे असले गोंधळ माझ्या वैदर्भीय मित्रांनी पत्ता सांगितलेला असताना जाम होत असतात. :)

जे बरिच वर्ष पुन्यात आहेत आणि पेठा माहित आहेत त्याना सोन्या मारूति चोक नक्किच् माहित आस्तो.

पुण्यामध्ये पत्ता शोधायचा, विचारायचा तर"जोशी कुठं राहतात 'हे इथं विचारू नये' अशी पाटी वाचायला मिळते. कोल्हापुरात मात्र बरोबर याच्या उलट दृश्य पाहायला आणि अनुभवायला मिळतं. चौकात किंवा कोपऱ्यावरउभ्या असलेल्या मंडळींना पत्ता विचारला तर ते त्या व्यक्तीची इतर माहिती विचारतील आणि एकमेकांत सांगतील.. "अरे,त्या बॉबकटचा बाबा रे! काळं गिड्डं रे ते!'' हे पत्ता विचारणाऱ्याच्यासमोर होऊ शकतं. त्यापुढे पत्ता सांगून रिकामे."हे बघा, सरळ-स्ट्रेट जावा. पुढं एक गोल-सर्कल लागंल, तितनं लेफ्ट मारा (चालतानासुद्धा!). त्या बोळात एकपायपीचा (ट्यूबलाइटचा) डांब (खांब) लागंल.त्याच्या जरा पुढं गेला कीपाण्याची चावी (नळ) दिसंल. तिथंबायका हायेतच; त्या त्यांच्याच!' 'एवढं ऐकून गोंधळलेला पाहुणा आणखी गोंधळू नये म्हणून एखाद्या लहान मुलाला "ए बारक्या,जा ह्यास्नी सोडून ये,'' असं सांगणार. हे सगळं"आपल्या गल्लीत' आलेल्या पाहुण्यांसाठी, हे लक्षात घ्यायचं. ते पाहुणे परत जाताना पुन्हा दिसलेच, तर"पावनं,गावलं नव्हं घर?'' असं आवर्जून विचारणार आणि रिक्षाला हाक मारून पाहुण्यांना त्यात बसवून निरोप देणार."पायीप' म्हणजे ट्यूबलाइट, डांब म्हणजेखांब, चावीम्हणजे नळ...असे बरेच शब्द हे खास कोल्हापुरी शब्दकोशातले, हे समजलं असेलच.त्याचबरोबर अनेक समानार्थी शब्द,वाक्प्रचार, विशेषणं वगैरेंचा स्वतंत्र कोश आहे; पण तो केवळ मौखिक असल्याने समजून घ्यावा लागतो वा अभ्यासण्यासाठी इथंच जन्म घेऊन लहानाचं मोठं व्हावं लागतं........

व्हॉट्स ऍप वरून साभार.

पुण्यात कसब्यात किंवा हडपसर गाडी तळ भागात पत्ता विचारून आनि शोधून दाखवणाराला इनाम डिक्लेअर केलेले आहे असे ऐकुन आहात म्हणे.......

भारी प्रकार आहे!