प्रत्येक गावाच्या बोली भाषेचा एक विशिष्ट ढंग /लहेजा असतो. बऱ्याचदा हे काही खास शब्द ऐकल्यावर आपल्याला आपल्या गावाला गेल्याची अनुभूती येते. मिपा वरती तसे पुणेकर , मुंबईकर, कोल्हापूरकर आणि नागपूरकर व त्यांची भाषा आणि खास ढंग यावर बरेच धागे आहेत . खाली काही खास सांगलीचे शब्द आहेत. कोल्हापूर अगदीच शेजारी असल्याने काही शब्द दोन्हीकडेही असणे शक्य आहे . वरकी = बटर डबरा= खड्डा डोस्क = डोके इस्कुट = खेळ खंडोबा बाउ = मटण वज्ज = ओझे शिप्पारस = शहाणपणा गबस = गप्प बस लांबड = साप कानुला = करंजी आदुगर = आधी आडग = वेडा निवद = नैवैद्य गुलमाट = गोड हाणबडिव = मार धाम्पी = फांदी शिस्तात = हळु कड कडन सुट = परत जा बारडी =बादली दाम्ब = खांब गुडघ्यात मेंदू = अर्धवट रिक्स = रिस्क काय टाटाय लागलैस = माज दाखवायला लागला आहेस लज्गरि = आराम बस ताम्यातु = टोमेटो हरकने = आनंदी होणे हरकुन टूम = खूप आनंदात टक्कुर = डोके साळूता = झाडू वळक बगु = ओळख पाहु डोस्क्यात यीना = आठवत नाही घुमीव = फिरव रगात = रक्त गप गार = अगदी शांत लय रागु वानी बोलू नगस = जास्त मस्का मारू नकोस बुंडू कला = अगदी छोटा हेंगाड = वेडपट भसका =भगदाड हुडक = शोध सावधगिरीची सूचना : काही शंका असल्यास ब्याट मन साहेब परस्पर उत्तर देतील . मी मिपा वरील सगळे धागे वाचलेले नसल्यामुळे जर पुनरावृत्ती झाली असेल तर आधीच क्षमस्व . आणि टंकायला जी मेल वापरली असल्याने काही चुका असतील तर समजून घ्या .