पक्षी हिरवे झाडे हिरवी हिरवे सारे झाले
हिरवाईने पाण्यालाहि हिरवे हिरवे केले!
रंगांचिहि अशी नशा की गुंतत गुंतत जावे
मुळचा आपुला रंग टाकुनि त्या रंगाचे व्हावे!
व्यक्तित्वाला उरू नये मग मुळचा कुठला रंग
व्यक्तित्वाने व्हावे त्याचा खराखुरा सत् संग!
आत्म दुजा अन देह वेगळा भलते बेचव कोडे
देहधारणा आत्मचि असता का हे वेडे चाळे?
आत्मरूप मी निसर्गदेहि हिरवा हिरवा झालो
मनी दाटता हिरवाई ती तुमच्या भेटि आलो
साज रोजचे टाकुनि द्या हो तुम्हिही उचला रंग
देवाजीच्या बागेमधला तुमचा एक अभंग
चला गड्यांनो हिरवाईला डोळे भरुनी पाहू
काही क्षण तरि आपुले नाही तिचेच होऊन राहू!

काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
9917
प्रतिक्रिया
28
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
समर्पक आणि सुंदर.
बुवा मस्तंय कविता!
जबरद्स्त कविता.
हरिहरेश्वरला आहे. हे मी
In reply to जबरद्स्त कविता. by खटपट्या
____/\____
In reply to हरिहरेश्वरला आहे. हे मी by अत्रुप्त आत्मा
आगगाडीत लीवलीत काय? >>>
In reply to जबरद्स्त कविता. by खटपट्या
सुंदर रचना आत्मुस!!
छान
खूपच सुंदर कवीता.
मस्तच हो गुर्जी.
@ चांगलीच त्रुप्ती होत असेल
In reply to मस्तच हो गुर्जी. by प्रचेतस
वा!
अप्रतिम कविता आणि सुरेख फोटोज
जडभरत
In reply to अप्रतिम कविता आणि सुरेख फोटोज by स्रुजा
छान छान
गुरुजी लैइ भारी
धन्यवाद रे लिल्या.
In reply to गुरुजी लैइ भारी by लीलाधर
उत्तम
रचना आवडली
वा! क्या बात है!
व्वाह्व्वा! मस्स्स्स्त!
In reply to वा! क्या बात है! by एस
हे ही सुरेख
In reply to वा! क्या बात है! by एस
हिरवाई
वाह! मस्तच!
वा! वा! हिरवीगार कविता.
हिरवे पाणी सोडून बाकी सगळे
काही क्षण तरि आपुले नाही
सुरेख कविता बुवा