नार्को ! एक दिलखुलास मुलाखत...

>अरे या केकताबाईला बाहेर घालवा आधी, कितीवेळा सांगितले की बालाजीकडून स्क्रिप्ट घेउ नका म्हणून...
>हो, आता नवा आरोप, आरोपी वा थिअरी सुचवा आणि हजार रुपये मिळवा ही योजना सुरू केली आहे त्याला प्रतिसाद मिळावा अशी अपेक्षा आहे.
:)
गडकरींकडून प्रेरणा, नावातला डी, छू, लाजबिज सोडदेसाई, आम्ही आणि कुरकुरे संवाद फारच भारी...ईटीएस पण मस्त !!
जोरदार..

-- लिखाळ.

कुरकुरीत झालाय!

=))
जीएस व्यंगात्मक रित्या लिहिल आहेस पण अगदी जळजळीत प्रश्न आहेत हे.
अतिशय योग्य फॉरमॅट वापरला आहे. :)

................
"बाहेरुन बारीक व्हावं असं खुप आतुन वाटतय."
ह्या ग्राफिटीकाराना माझ्या मनातल नेमक कस कळाल असेल बर??? :)
https://picasaweb.google.co.in/zakasrao

निम्म्यातून वाचायचं सोडलं

- टारझन

मी दोन वेळा वाचलं. अजूनही वाचणार. विचार करायला लावणारं.

जी एस यांचे लेखन आम्हाला त्यांच्या धारदार शैलीमुळे फार आवडते. लेखनातून सामाजिक प्रश्नांवर जीएस जसा घणागाती हल्ला हल्ला करतात तसा या मराठी संकेतस्थळांवर कोणालाही जमला नाही असे आमचे मत.

मालेगाव स्फोटांचा तपास हा सुद्धा एक ज्वलंत सामाजिक प्रश्न बनला आहे. सरकारी अधिकारी व खुद्द सरकार मर्यादा सोडून निवडनुकांवर डोळा ठेऊन या प्रश्नातून घाणेरडे राजकारण करत आहे हे ढळढळीत सत्य समोर येत आहे. विषय मांडणीसाठी निवडलेली कल्पना अफलातून आहे. पण या विषयावर जीएस यांच्या लेखाला आणखी धार हवी होती असे वाटते.

आपला,
(नम्र चाहता) भास्कर
आम्ही येथे वसतो.

खरच मस्त लेखन, ज्वलन्त प्रश्न खुप चाग्ल्या प्रकारे हाताळला आहे.

वाचताना ए ति एस ने केलेला सर्व प्रकार लक्शात येतो.
अशाच प्रकारे झनझनीत लिखान द्याल अशीच आपल्या कदुन अपेक्शा

शेवटी करकरे देशासाठी शहिद झाले.

परमेश्वर त्यांच्या आत्म्यास शांती देवो.

साध्वी, अद्यापही एक संशयीत. परंतु, त्या निरपराधच आहेत असे गृहीत धरून, एका कर्तबगार पोलीस अधिकार्‍याची उडवलेली खिल्ली लोकांच्या नजरेसमोर रहावी, म्हणून हा लेख काढू नये.

कदाचित त्या पुढे निर्दोष सुटतीलही (त्या तश्या सुटाव्यात अशी माझीही इच्छा आहे). पण जर का त्या (आणि इतर लष्करी अधिकारी) दोषी ठरले, तर ह्या मंडळींची काय भूमिका राहणार आहे?

जाता जाता - शिवसेनेने १ डिसेंबरचा बंद मागे घेऊन स्वतःची लाज वाचवली, हे बरे केले.

Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

काल करकरे गेल्याचे समजले आणि जिएस च्या या लिखाणाची आठवण झाली.
करकरे खरच अतिरेक्यांच्या गोळीला बळी पडले की इतर कुणाच्या या बाबतीत मी अजुनही साशंकच आहे. आपल्याकडे काहीही होवु शकते.माणसाच्या जिविताच मोल उरलय कुठे?
करकरे गेले म्हणुन मालेगाव स्फोटाच्या चौकशी बाबतची त्यांची विवादास्पद भुमिका इतिहासजमा होत नाही.
काल कोठडितल्या साध्वि अथवा कर्नल पुरोहित यांच्या मनात करकरेंच्या मृत्युची बातमी ऐकल्यावर कुठल्या भावना आल्या असतिल.याचा विचार मी काल ही बातमी समजल्यापासुन्.राजकिय षडयंत्राचा भाग होवुन कामगिरी करण्यापेक्षा सगळ्या अधिकार्‍यांनी आपल्या सदसदविवेकबुद्धिला स्मरुन काम करावे हेच उचित ठरावे.
आज जर स्व .करकरे यांना मालेगाव स्फोटाच्या चौकशीची पार्श्वभुमी नसती तर त्यांना आलेल्या विरमरणाने त्यांच्या बद्दलचा अभिमान द्विगुणितच झाला असता.

"अनामिका"

अफवा पसरवण्याचा प्रश्न येतोच कुठे?मी आपला माझा तर्क मांडला.आणि मला नाही वाटत मला आलेली शंका अनाठायी आहे म्हणुन?
आपल्या देशात एखादे प्रकरण अंगाशी येते असे वाटल्यावर संबंधित व्यक्तीचा काटा काढणे अतिशय सोपी गोष्ट आहे राजकारण्यांसाठी किंबहुना हातचा मळ आहे अस म्हणु हव तर. आणि अश्याप्रकारचा विचार माझ्या मनात येण्यापुर्वीच तो वृत्तवाहिनीच्या निवेदिकेने बोलुन दाखवला काल?
त्यातच मटा मधे करकरेंच्या मृत्युबद्दल आलेल्या बातमीचा विचार करता.अतिरेक्यांनी त्यांच्यावर गोळिबार करताना त्यांच्या मानेलाच लक्ष केल आणि त्यामुळेच त्यांचे प्राण वाचु शकले नाहीत.
मालेगाव बाँबस्पोटाच्या चौकशीच प्रकरण राज्यसरकारचा गळफास बनु पहात होते आणि अश्याच वेळि करकरे अतिरेक्यांच्या गोळिबाराला बळि पड्ले.आता तुम्हाआम्हा सारख्या सर्वसामान्यांना याचे दुखः नक्किच झाले असेल पण राज्यकर्त्यांच्या लेखी "सुंठी वाचुन खोकला गेल".कारण त्यांच काम आयतच अतिरेक्यांनी केल .आता मगरीचे आसु ढाळत मुख्यमंत्री ५ लाखाची मदत जाहिर करतील ,ती एकदाची दिली की प्रश्न मिटला. काय?
माझ्या या भुमिकेवर ज्याला यावर विचार करायचाय तो करेल नाही तर सोडुन देईल.
"अनामिका"

शहीद म्हणजे 'इस्लामकरिता प्राणार्पण केलेला म्हणून आपल्या वीरगती प्राप्त सैनिकांसंदर्भात तो शब्द वापरू नये असे श्री. गोडबोले म्हणतात. पण हुतात्मा म्हणजे देवांना अग्नीतून अर्पण केलेल्या वस्तू हुतात्मा म्हणजे 'हुत... आत्मा येन स' स्वत:ला ज्याने देवांना अर्पण केले तो. याप्रमाणेच हुताशन, (होमातील अग्नी) हुताशनि (होळी) असे शब्द प्रचलित आहेत. थोडक्यात शहीद व हुतात्मा या दोन्ही शब्दांची पार्श्वभूमी धामिर्कच आहे. परंतु शब्दांचे अर्थविस्तार होत असतात, कधी अर्थ बदलतही असतात. व्युत्पत्ती पाहून रोजच्या व्यवहारात शब्द वापरले जात नाहीत. शब्द ज्या अर्थाने भाषिक समूहातील लक्षणीय संख्येने लोक वापरतात तो त्या शब्दाचा अर्थ. लतादीदींनी अजरामर केलेले ''जो शहीद हुए है उनकी....'' हे गाणे व शहीद भगतसिंगसारखे चित्रपट यामुळे शहीद हा शब्द अनेक मराठी माणसांच्या बोलण्यात व लिहिण्यात येतो. धामिर्क संदर्भाचा अर्थ लोप झालेला आहे. परंतु हुतात्मा हा शब्द स्वातंत्र्य व अन्य चळवळीतील व युद्धातील ताज्या बलिदानांमुळे मराठी बोलणाऱ्यांच्या तोंडात अधिक रूळलेला आहे. त्याचाही धामिर्क संदर्भ आपल्याला आठवत नाही. असे भाषेत घडत असते. शब्दकोश भाषा घडवत नाहीत. भाषा शब्दकोश घडवते. म्हणून शब्दांची भर घालून, शब्द वगळून नवेनवे शब्दकोश तयार करावे लागतात. हुतात्मा हा शब्द इतका चपखल घडवलेला आहे, तो इतका मराठी वाटतो की तोच वापरणे अधिक योग्य ठरेल. पण कुणी शहीद म्हटले की लगेच आपल्याला इस्लाम आठवत नाही, भगतसिंग आठवतो. शहीद भगतसिंग म्हटल्याने भगतसिंगाच्या हौतात्म्याला किंवा आपल्या भाषाज्ञानाला उणेपणा येत नाही.

https://maharashtratimes.indiatimes.com/articleshow/3571166.cms

सर्वप्रथम स्वतःहुन लेख अप्रकाशित केल्याबद्दल "जी एस साहेबांचे" आभार ...

मुळात एका "न्यायाधिष्ठीत प्रकारणावर भाष्य करणारे कोणतेही लेखन अथवा प्रतिपादन अथवा प्रतिक्रीया" देण अयोग्य आहे, तो कोर्टाचा अवमान ठरतो.
मग अशा परिस्थीतीत मुळ लेख काढुन टाकला असताना अजुन त्यावर खाली प्रतिक्रीयांची मारामारी करुन ( बिनबुडाचे व पुरावा नसलेले ) आरोप व प्रत्यारोप करणे हे माझ्या मते अयोग्य आहे.

ज्या तडफेने कालच्या घटनेबद्दलचे सर्व लेख अप्रकाशित केले गेले तशी ह्या लेखावर कारवाई का झाली नाही याचे जरासे आश्चर्य वाटले.
कालचे लेख आपण "उत्सुर्फ जनप्रतिक्रीया" म्हणुन एक वेळेला समजुन घेऊ शकतो पण इथे तर चक्क "न्यायाधिष्ठीत प्रकरणावर भाष्य" चालु आहे.
बरेच सदस्य आपल्या पदरचे काही ज्ञान घालुन ह्या लेखाला अजुन फाटे फोडत आहेत व अख्खा धागाच आता "आक्षेपार्ह्य" झाला आहे ...

सबब, न्यायाधिष्ठीत प्रकरणवर भाष्य न करण्याच्या आपल्या बंधनाला अनुसरुन हा धागा "अप्रकाशित" करावा ...

अवांतर : सदस्यांनी सुद्धा भावनेच्या भरात काहिही ( बिनबुडाचे ) न लिहता आपण जे लिहतो आहोत ते जबाबदारीने लिहावे. अशा गोष्टींना काही अर्थ नाही.
उगाच होते काय की त्यामुळे "अख्खा धागा विसर्जीत " करण्याची पाळी येते ...

अतिअवांतर :
सर्व संपादकांना विनंती, कॄपया ह्यापुढे प्रासंगीक पण नंतर आक्षेपार्ह्य लेखावर निर्णय घेताना त्या धाग्याच्या "लेखकाला" कमीत कमी एक सुचना तरी करावी तो धागा अप्रकाशित करण्याच्या आधी, कारण त्याला जर ते कुठे दुसरीकडे साठवुन ठेवायचे असेल तर ते नंतर अशक्य होऊन बसते ...
जर त्याने "लवकर" रिप्लाय दिला नाही तर तर तो तात्पुरता "दिसेनासा" करता येतो का ते पहावे, डायरेक्ट डिलीट मारल्यास लेखकाचे श्रम वाया जातात ...
काय आहे की आमच्या "मिपावरील प्रेमापोटी" आम्ही आधी इथे लिहतो आणि नंतर निवांत सवडीने ते आमच्या "ब्लॉगवर" कॉपी करतो, पण आज सकाळचा माझा मिडीयाबद्दलचा लेख अप्रकाशित झालाने माझी इच्छा असुन तो मला माझ्या ब्लॉगवर देता येणार नाही ...
त्यात काय "आक्षेपार्ह्य" होते अशी चर्चा इथे नको पण तो "साठवण्यासाठी" हवा होता ...

अति अति अवांतर :
ह्या सर्व सुचना कम विनंत्या मला सर्व संपादकांना "व्यनी अथवा खरड " या माध्यमातुन करता आल्या असत्या पण "ह्यातुन बरेच सर्वसामान्य सदस्यालाही काही सल्ले / विनंत्या / आग्रह आहे म्हणुन इथे ...

बाकी आपण योग्य निर्णय घ्यालच अशी अपेक्षा ठेवायला माझी हरकत नाही ....

( न्यायप्रिय ) छोटा डॉन
[ अपने अड्डे पे जरूर आना https://chhota-don.blogspot.com/ ]
बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....