Skip to main content

रातीत लाज ओली

लेखक अर्व यांनी सोमवार, 18/05/2015 12:31 या दिवशी प्रकाशित केले.
रातीत लाज ओली शेजेवरी पहुडली गंधीत मोगऱ्याच्या चंद्रसवे नहाली. पावली पैंजणाचा वैरी भार होता निजल्या स्वप्न पंखी दुबळा आधार होता घरट्यातले दु:ख ते माझे मलाच माहीत भळभळत्या जखमाच नुसत्या घाव कुठेच नाहीत. माथ्यावरी विस्कटल्या रेखा संचिताच्या माझे मला कोंडले मी चंद्रात कुंकवाच्या... कवी : अर्व (निशांत तेंडोलकर)
काव्यरस
लेखनविषय:

वाचने 4970
प्रतिक्रिया 27

प्रतिक्रिया

माथ्यावरी विस्कटल्या रेखा संचिताच्या माझे मला कोंडले मी चंद्रात कुंकवाच्या...
सुंदर!! मिपावर स्वागत!

In reply to by मिसळलेला काव्यप्रेमी

+++१११

यातली नेमकी भावना मला कळाली नाही, पण बहुधा विवाहांतर्गत बलात्काराबद्दल असावे. एखाद्या स्त्रीसाठी अनिच्छेने कुणा पुरुषाशी संबंध ठेवावे लागणे, मग भलेही तो तिचा नवरा का असेना ही गोष्ट किती वेदनादायी आणि अपमानास्पद असू शकते ह्याची कल्पना कदाचित एक पुरुष म्हणून मला नीटपणे समजू शकणार नाही. त्यासाठी स्त्रीचाच जन्म हवा. या दृष्टीने पाहू गेल्यास ही कविता फार आर्त आणि दु:खद वाटली. अतिशय नेमकी आणि शेवट तर फारच बोलका! (की अबोल?)...

सुरेख कविता.मिपावर स्वागत.त्यातल्या गर्भित अर्थाने मात्र नुकतेच अनाहितात झालेले एक विचारमंथन, त्यातले अनुभव आठवुनदेखील शहारा आला.सहन होत नाही आणि सांगताही येत नाही अशी स्थिती त्या स्त्रीयांची :(

कविता सुंदर आणि खोल अप्रतिम कडवे आहे हे
पावली पैंजणाचा वैरी भार होता निजल्या स्वप्न पंखी दुबळा आधार होता

In reply to by कहर

ही कविता खुप सुंदर आहे, त्यामुळे खुद्द कवीच अर्थ सांगेल छान असे वाटते, तरी एक वाचक म्हणुन मी माझे मत सांगतो .. या कडव्याबद्दल ( आज काल लिहिण्या पेक्षा.. वाचनच छान वाटत आहे, खुप छान कविता..लेख..भटकंती येत आहेत)
पावली पैंजणाचा वैरी भार होता निजल्या स्वप्न पंखी दुबळा आधार होता
अर्थ सुंदर अश्या पैंजणांचा ही पावलांना जणु नकोसा असा भार होता, जसे की नवरा..संसार बाहेरुन सर्व खुप खुषाल दिसत होते, तरी जीवाला त्याचाच सोस होता. स्वताच्या अपुर्ण (निजल्या) स्वप्नांना काय माहीत याचाच आधार होता नवरा हा एकमेव आधार.. माझी स्वप्न पुर्ण करण्यासाठीचा, पण तो त्याच्याच मनमानीने सर्व काही करतो.. मी सर्वस्व दिल्याने कदाचीत.. त्यामुळे तरी, माझी स्वप्ने पुर्ण होण्याची पुसटशी आशा होती... असे कवितेतील नायिकेला म्हणायचे आहे. पुढे जावुन.. ही स्वप्ने निजलेलीच राहिली असा मी अर्थ घेतला आहे, कारण हे एकच कडवे भुतकाळाबद्दल बोलत आहे.. वर्तमानात नायिकेने स्वताला .. स्वताच्या आकांक्षांना तिच्या कुंकवाच्या परिघात कोंडुन घेतलेले आहे.. तेच तिचे आयुष्य आनि तो परिघच तीची सिमा रातीत लाज ओली शेजेवरी पहुडली गंधीत मोगऱ्याच्या चंद्रसवे नहाली. पावली पैंजणाचा वैरी भार होता निजल्या स्वप्न पंखी दुबळा आधार होता घरट्यातले दु:ख ते माझे मलाच माहीत भळभळत्या जखमाच नुसत्या घाव कुठेच नाहीत. माथ्यावरी विस्कटल्या रेखा संचिताच्या माझे मला कोंडले मी चंद्रात कुंकवाच्या...

फारच छान गुम्फलिय कविता. पण नेमका काय अर्थ इथे काढायचा कळ्त नाहीये. पण का कोणास ठाउक असाही विचार आला की, ही एका प्रेमभग होउन दुसर्याशिच लग्न झालेल्या स्त्री ची तर मनातील यातना नाही ? किशोर कदमान्ची कविता आठ्वली. बघ माझी आठ्वण येते का ?

नेमके झाले काय, हे उमगले नाही बुवा. असो. दुर्बोधता हे नवकवितेचे व्यवच्छेदक लक्षण होय, असे खुद्द गंगाधर गाडगीळ सांगून गेलेत, म्हटल्यावर प्रश्नच मिटला. तरिही मजसारख्या सर्वसामान्य वाचकांना खुद्द कवीने या कवितेचा अर्थ समजवून द्यावा, अशी अत्यंत गद्य विनंती करतो.

मिका चांगली म्हणतोय म्हणजे कवीता १ लंबर असणार है, तेव्हा रसग्रहणाचं मनावर घ्या मिका म्हणजे चित्रगुप्तांबरूबर आम्हाला पण या कवीतेमधले गुप्त चित्र जरा स्पष्ट दिसेल. बाळबोध नाखु.

धन्यवाद सर्वांचे... लग्नानंतर स्त्री चे अस्तित्व हे केवळ उपभोग्य वस्तु होऊन राहीलेल्या स्त्रीची ही व्यथा... जिंथे मन मरते तिथे या श्रृंगार ही बलात्कार वाटू लागतो एक वेगळी व्यथा...वेदना मांडण्याचा प्रयत्न..

धन्यवाद सर्वांचे... लग्नानंतर स्त्री चे अस्तित्व हे केवळ उपभोग्य वस्तु होऊन राहीलेल्या स्त्रीची ही व्यथा... जिंथे मन मरते तिथे या श्रृंगार ही बलात्कार वाटू लागतो एक वेगळी व्यथा...वेदना मांडण्याचा प्रयत्न..

रचना. कासावीस करून गेलीच. तिस-या कडव्यात जरा मीटर नीट करता येईल काय?

@चाणक्य हो मी तसा प्रयत्न केला भळभळत्या... या ओळीत काठछाट केली असती तर ती सल पोहचली नसती असे मला वाटते

आवडली अर्थ सांगितल्यावर कविता अधिक आवडली सुरवातीला मला वेश्या किंवा नाचनारीचे दुख वाटले ते पैंजण श्रृंगाराचे प्रतीक होते

आवडली अर्थ सांगितल्यावर कविता अधिक आवडली सुरवातीला मला वेश्या किंवा नाचनारीचे दुख वाटले ते पैंजण श्रृंगाराचे प्रतीक होते

आवडली अर्थ सांगितल्यावर कविता अधिक आवडली सुरवातीला मला वेश्या किंवा नाचनारीचे दुख वाटले ते पैंजण श्रृंगाराचे प्रतीक होते

आवडली अर्थ सांगितल्यावर कविता अधिक आवडली सुरवातीला मला वेश्या किंवा नाचनारीचे दुख वाटले ते पैंजण श्रृंगाराचे प्रतीक होते

आवडली अर्थ सांगितल्यावर कविता अधिक आवडली सुरवातीला मला वेश्या किंवा नाचनारीचे दुख वाटले ते पैंजण श्रृंगाराचे प्रतीक होते

आशयपूर्ण कविता, शब्द वेचून वेचून लिहीलेयत. शेवटचे कडवे आणि डागाळलेल्या चंद्राला दिलेली कुंकवाची उपमा वाचून तुम्ही अतिशय ताकदीचे लेखन करू शकता असे वाटले.

@किसन माझा शब्द हलका त्यास भार नी पेलतो फक्त आसवे आणि हसू अगदी अलगद झेलतो... विनम्रतेने सर्व प्रतिभावंताना नमस्कार