कारुण्याशा
कारुण्याशा...
एक कारुण्यडगरीवरचा रौद्रभीषण चिपसेट
मत्तदुर्दैवाच्या औक्षणधुंद करालदाढा
कर्र कर्र कर्र कर्र
सत्यवानाच्या तहवैभवाने टाकलेले सुन्नगारूड
अन जवनिकेतून कर्णिकेकडे खळाळणारा रुधीरप्रवाह
लब डब लब डब
नयनांच्या दलदलीतला हलताडुलता वंचनदाह
स्व-टाहोने लिंपून घेतलेला शारीर खुळखुळा
खुळा रे खुळा, खुळा रे खुळा...
एका स्वप्नपिंपळपानावरून पुनश्व हरि ओम
पीतवल्लरींच्या अनुमानात कडाडबूम मेघवर्षा
धो धो धो...
अन मग सारंच शांत..
पुढच्या पिंपळपानापर्यंत...
१६ मे २००९ , पुणे
एक शब्द पण
असो.
बापरे !
काहीतरी आहे तेथे
माझ्या
:-)
आईऽऽ गं!!
शरदिनी
असेच म्हणतो !
बिरुटे
आम्ही म्हणून काय पुसता !
स्वागत
+१
कसले जबरी
अन
टाळ्या-टाळ्या
टाळ्या-टाळ्या
भयानक
आवडली
मी अजुनही
आयला!
स्वयंभू आणि कल्पक रचना
आयला
धनंजय्
सुरेख !
धन्या, जबरा
यापुढे
अहो,
आ हा हा
लिहा हो
लबडब - ठीक आहे
लबडब हा ध्वनी मी प्रथमतः पुस्तकात वाचला
सांगता येत नाही
सुन्दर चर्चा ... अहाहा !!!
'शरदिनी' नाव खूप महिन्यांनी (वर्षांनी?) बोर्डावर पाहिलं
असेच म्हणतो!
मास्तर पुन्हा लिहते