Skip to main content

प्रिय समुद्रा

लेखक मिसळलेला काव्यप्रेमी यांनी गुरुवार, 14/05/2015 12:10 या दिवशी प्रकाशित केले.

प्रिय समुद्रा,
कश्या रे तुझ्या लाटा आंधळ्या
पुढची कातळावर फुटलेली
दिसतच नाही..
मागून येऊन पुन्हा त्याच
कातळावर आदळतात
कां? कशासाठी??
फुटण्यासाठी ?!
------
प्रिय समुद्रा,
तुला चंद्राची खुपच ओढ म्हणे
का त्याला तुझी?
किती वर्षांची साथ रे तुमची?
कधी एकत्र बसून
गप्पा मारतांना पाहीले नाही तुम्हाला!
अशी कशी रे हि दोस्ती?
स्पर्शातित!
-----
प्रिय समुद्रा,
तुझ्या पोटात अनेक वादळे
असतात म्हणे..
पण मला कळत नाही
त्यात नवल ते काय?
इथे सगळेच आपापली
वादळे घेऊन वावरतात..
त्या वादळांच करायच काय?
हाच काय तो प्रश्न बाकी आहे..
------
प्रिय समुद्रा,
कसं वाटत रे?
जेव्हा तुझ्याच किनार्‍याशी बसून
तुला न विचारता, तुला साक्षीला ठेवून
आयुष्यभराची साथ देण्याच्या आणाभाका
घेणार्‍या जोडप्यांकडे बघून?
कसा पाहतोस तू त्यांच्याकडे?
रागाने? करुणेने? कि वात्सल्याने?
------
प्रिय समुद्रा,
एकदा माझ्या घरी येशील?
खुप गप्पा मारु
वादळाच्या, घनगंभीरतेच्या, बुडणार्‍या जहाजांच्या,
रंगीबेरंगी जलचरांच्या, मोत्यांच्या, रत्नांच्या
आणि
तुझ्या उदरात गडप होऊन
आयुष्य संपवणार्‍या जिवांच्या
करुण कहाण्यांच्या?
तू कसं सामावतोस त्यांना
याबद्दल एक विचित्र कुतुहल
आहे मला...
येशील?
-----
प्रिय समुद्रा,
तू एकदा खुप रागावला होता म्हणे
एक मोठ्ठी लाट जन्माला घातलीस
आणि दिली धाडून
गरीब भाबड्या जिवांवर
कां रे?
ना ती लाट जिवंत राहीली
ना ते जिव...
फक्त एक प्रश्न राहीला
कां?
-----
प्रिय समुद्रा,
तुला माहितीये?
तुझ्या माझ्यात एक साम्य आहे
तू ही वेडा आणि मी ही
एकही लाट जिवंत राहणार नाही
हे माहीत असूनही तु
एकामागे एक लाटा जन्माला
घालत राहतोस
आणि मी
एकदाही 'ती' किनार्‍यावर येणार नाही
हे माहित असूनही
रोज एक आशा
जन्माला घालत राहतो..
असं कां रे?
----
प्रिय समुद्रा,
आज आलो खरा मी
तुझ्याकडे...
शांततेसाठी आलो होतो
जिव निववायला आलो होतो
पण जाऊ दे..
चलतो मी..

|- मिसळलेला काव्यप्रेमी -|
(१४/०५/२०१५)

लेखनविषय:

वाचने 6351
प्रतिक्रिया 35

प्रतिक्रिया

वाचताना खुप सोप्प्या पद्धतीने वाटतात ही मुक्तके.. पण कितीतरी खुप गहन प्रश्न दडलेले आहेत यात.
मस्त वाटले वाचताना .. समुद्राला घरी येशिल म्हणणारे मुक्तक जास्त आवडले..
----

शेवटच्या मुक्तकात गेलाच होता समुद्राकडे तर बोलायचे की जरा..


प्रिय समुद्रा,
तुझ्या पोटात अनेक वादळे
असतात म्हणे..
पण मला कळत नाही
त्यात नवल ते काय?
इथे सगळेच आपापली
वादळे घेऊन वावरतात..
त्या वादळांच करायच काय?
हाच काय तो प्रश्न बाकी आहे..

हे विषेश आवडले

पैजारबुवा,


मिका
ही कविता लिहून माझ्या मनांत अनेक वादळे जन्माला घातलीस रे पोरा !
खूप छान !


प्रिय समुद्रा,
तुझ्या पोटात अनेक वादळे
असतात म्हणे..
पण मला कळत नाही
त्यात नवल ते काय?
इथे सगळेच आपापली
वादळे घेऊन वावरतात..
त्या वादळांच करायच काय?
हाच काय तो प्रश्न बाकी आहे..


'मिका'क्लास कविता!

धागा उघडल्याचं चीज झालं!


"हाडाचा" कवी आहे ही नम्र नोंद
कवीशी समक्ष भेट झालेला
वाचक नाखु.


प्रिय समुद्रा,
तुझ्या पोटात अनेक वादळे
असतात म्हणे..
पण मला कळत नाही
त्यात नवल ते काय?
इथे सगळेच आपापली
वादळे घेऊन वावरतात..
त्या वादळांच करायच काय?
हाच काय तो प्रश्न बाकी आहे..


मस्त रे... तुझ्या लेखणीत तरल आणि आशयघन असं जबराट काॅम्बिनेशन आहे. खास मिका स्टाईल


समुद्राला विचारलेले प्रश्न त्याच्या लाटांसारखेच विरून जाणार आहेत अनुत्तरित!


प्रिय समुद्रा,
एकदा माझ्या घरी येशील?
खुप गप्पा मारु
वादळाच्या, घनगंभीरतेच्या, बुडणार्‍या जहाजांच्या,
रंगीबेरंगी जलचरांच्या, मोत्यांच्या, रत्नांच्या
आणि
तुझ्या उदरात गडप होऊन
आयुष्य संपवणार्‍या जिवांच्या
करुण कहाण्यांच्या?
तू कसं सामावतोस त्यांना
याबद्दल एक विचित्र कुतुहल
आहे मला...
येशील?

काहीतरी खास आहे या ओळीत..
समद्रासारखच घनगंभीर आणि पोटात खोल खोल अर्थ दडवलेलं


अप्रतिम!
समुद्राकडे बघितल्यावर हे असेच काहिसे प्रत्येकाच्या मनी उमटत असावे जे तुम्ही खूप सुन्दरपणे शब्द्बद्ध केलय.