राख

वाह, क्या बात है.

संपूर्ण कविताच सुरेख. पण खालील द्विपंक्ती जास्त आवडल्या.

तुझ विसरु कशी मी, तुझ आठवू किती मी,
अन रिक्त करता करता, तुझ साठवू किती मी ?

कवितेतील प्रत्येक कडवे गझलेतील शेराच्या जातकुळीतील वाटत आहे.

तुझ पावलांची आस, दारास नित्य आणि,
आरास अश्रुनयनी, वदते जुनी कहानी.

अतिशय सुंदर कविता .. अप्रतिम निव्वळ अप्रतिम ..

सवडीने इतर कविता वाचेन

सुंदर कविता !

फक्त,
तुझ पावलांची आस' ऐवजी 'तुझ्या पावलांची आस'

'तुझ विसरु कशी मी, तुझ आठवू किती मी,' ऐवजी 'तुज विसरु कशी मी, तुज आठवू किती मी,

आणि

'सुगंध तुझ फिरस्ता' ऐवजी 'सुगंध तुज / तुझा फिरस्ता'

जास्त योग्य होईल.