पाहून घे महात्म्या
पाहून घे महात्म्या, इथली शिवार राने
केला भकास भारत, शोषून इंडियाने
तुमचे विचार बापू, गाडून पूर्ण केला
तुमचा बघा पराभव, तुमच्याच वारसाने
चाकू - सुऱ्या प्रमाणे, हातात पेन त्यांच्या
जितके लुटायचे ते, लुटतात कायद्याने
संपूर्ण सातबारा, कोरा करू म्हणाले
भुललेत भाड़खाऊ, दिल्लीत पोचल्याने
आसुड उगारणारा, माझा स्वभाव नाही
पण; वेळ आणली या, मग्रूर लांडग्याने
वृद्धाश्रमात आई, गोतावळ्यास झुरते
गायीस मात्र माता, म्हणतात गौरवाने
इतुकेच शोध उत्तर, मातीत राबणार्या
बदलेल भाग्य निव्वळ, घाम गाळल्याने?
मुर्दाड शासकांना, सोयरसुतूक नाही
हकनाक तूच मरशील, गळफास घेतल्याने
शेती कसून दाखव, तू विद्याप्रचूर तज्ज्ञा
सुटणार प्रश्न नाही, बुद्धी उगाळण्याने
लक्ष्मीस आणखी मी, सांगा किती पुजावे?
नांदूच देत नाही, ही अवदसा सुखाने!
डोक्यास ताण दे तू , अन सोड आत्मग्लानी
काही तरी 'अभय' कर; मुक्ती मिळेल ज्याने
- गंगाधर मुटे 'अभय'
=0=^=0=^=0=^=0=^=0=^=0=^=0=^=0=
| लेखनविषय: |
|---|
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
वा वा... आनंदकंद वृत्त !
वा वा... आनंदकंद वृत्त ! आमच्या बुवांचे फार आवडते वृत्त ! त्यांना कळवतो.... लगेच चाल लावुन देतील ते !
बाकी हे भारी आहे
=))
शेतीला लय?
In reply to वा वा... आनंदकंद वृत्त ! by प्रसाद गोडबोले
तुमच्या बुवांच्या आवाक्यात असेल तर शेतीला बेसूर बनण्यापासून रोखा म्हणावं.
ग्रामीण जीवनाची लय बिघडलेली आहे, त्याला सुंदरशा लयीत आणण्यासाठी शासनकर्ते सरळ येतील अशी चाल सुचवा म्हणावं. अनंत उपकार होतील. :)
सुंदर!
सुंदर!
वा!
आवडली!
उगाच कैच्यकै
शेवटची ओळः
काही तरी 'अभय' कर;
.
आणि त्या खाली स्वाक्षरी:
गंगाधर मुटे 'अभय'
.
वाचून डोळे भरून आले.
काल दिल्लीत असेच काही घडले.
मुर्दाड शासकांना, सोयरसुतूक नाही
हकनाक तूच मरशील, गळफास घेतल्याने
काल दिल्लीत असेच काही घडले.
अनधिकृतपणे विजेचे कनेक्शन जोडून देनारे काल एक शेतकरी झाडावर चढून आत्महत्येचा प्रयत्न करत असताना फायर ब्रिगेडला पाचारण करण्याऐवजी पोलिसांना आवाहन करत होते.
धन्यवाद
प्रतिसादाबद्दल सर्वांना धन्यवाद.
खूप छान काव्य, अगदी काळजाला भिडणारे !
सद्य परीस्थितले सगळेच विदारक अनुभव तंतोतंत मांडलेत. अभिनंदन.