दूर

जेव्हा तुझ्या आठवणीना मनामध्ये पूर येतो,
न जाणे कसा मी माझ्यापासूनही खूप दूर होतो,

फक्त वाहत वाहत जातो मी,
स्वतःच्या असण्यापलीकडे,
तुझ्या नसण्यापर्यत,
वेचत राहतो क्षण तुझे,
भिरभिरत राहतो इकडे तिकडे,
आठवणीचा पाउस असेपर्यत,

जेव्हा तुझ्या मिठीत असता जीव कासावीस भरपूर होतो,
तुझ्या निसटत्या हाताला पाहताना भरून उर येतो,

फक्त शोधत राहयचे तुला मी,
कुठे अनोळ्खी चेहर्यामध्ये,
स्वतःला तुझी ओळ्ख पटेपर्यत,
बेचेन होणं कधी कधी,
एकटं वाटून स्वतःला स्वतःमध्ये,
तुझ्या असण्यापासून तुझ्या नसण्यापर्यत,

मग पुन्हा,
जेव्हा तुझ्या आठवणीना मनामध्ये पूर येतो,
न जाणे कसा मी माझ्यापासूनही खूप दूर होतो,